گروه مطالعات فرهنگی - ۱۹/۰۸/۱۳۹۰

انتقاد ميركريمي از سياست هاي مصلحت انديشانه رسانه ها؛

شهید همت مچ ما را گرفت، ولی ما دستمان را عقب کشیدیم

mirkarimiنبی دوست/ مصلحت اندیشی ها مردم ومسئولان راازهم جدا می کند ومشارکت مردم رادرامورمملکتی کاهش می دهد.این همان انحرافی است که شهید همت گفت… فیلم خوب فیلمی است که تنها نگاه، سوال و تحیر فیلم ساز در برابر نظام هستی را به ذهن مخاطبان خود بسط دهدوآنهارا به کنکاش وادارد. برای همین است که اعتقادی به ساخت فیلم دینی ندارم ومعتقدم که فیلم هرفیلمساز آینه وتجلیگاه نگاه و دغدغه های شخصی اوست…

 

 

سید رضا میر کریمی کارگردان نام آشنای سینما که نام او این روزها با فیلم خوش ساخت «یه حبه قند» دوباره بر سر زبان ها افتاده، شب گذشته میهمان برنامه تلویزیونی “پارک ملت” بود. فیلم سازی دینی، یه حبه قند، دفاع مقدس، مصلحت اندیشی رسانه ای، هالیوود، فرهنگ و اخلاق به ضمیمه قسمت های کوتاهی از «یه حبه قند»  گوشه ای از “پارک ملت” ی بود که مخاطبین خود را تا ساعاتی از بامداد پای شبکه یک تلویزیون نگه داشت.

 

برنامه ای که ابتدای آن با امتناع میرکریمی از صحبت درباره فیلمش آغاز شد ولی در ادامه با زیرکی مجری و همراهی او با میهمان، به بیان درد دل های چندساله این کارگردان سینمای ایران انجامید.

 

سید رضا میرکریمی در پاسخی به سئوالی درباره روش انتخاب سوژه هایش گفت: اگر سنسورهای یک فیلم ساز درست کار کند و حساسیت آن ها را حفظ کرده باشد، نگاه او به نگاه مخاطب نزدیک می شود و به همین دلیل من اعتقاد دارم که فیلم ساز باید از خودش شروع کند و با دغدغه های شخصی برای خودش فیلم بسازد.

 

 

عده ای می خواهند در فیلم هایشان مردم را ارشاد کنند!

وی اظهار تاسف کرد: بعضی به ظاهر دین داران در هر حوزه ای که وارد می شوند نگاهشان به مردم از بالا به پایین است که نتیجه اش در سینما این می شود که عده ای می خواهند در فیلم هایشان مردم را هدایت و ارشاد کنند. این افراد به مصداق هایی در فیلم دینی استناد می کنند که اصلا باورهای ایمانی مخاطبان را ارتقا نمی دهد و گاهی ضد نقش خود نیز عمل می کند.

 

میرکریمی ایجاد سئوال در ذهن مخاطب را تنها کارکرد فیلم موفق دانست و تاکید کرد: ساختار عالم به گونه ای است که پاسخگوی تمام سئوالات است. بنابراین فیلم خوب فیلمی است که تنها نگاه، سئوال و تحیر فیلم ساز در برابر نظام هستی را به ذهن مخاطبان خود بسط دهد و آن ها را به کنکاش وادارد. برای همین است که اعتقادی به ساخت فیلم دینی ندارم و معتقدم که فیلم هر فیلم ساز آینه و تجلی گاه نگاه و دغدغه های شخصی اوست.

 

کارگردان «یه حبه قند»خاطرنشان کرد: زمانی گمان می کردم ایمان بر هر چیز مقدم است. اما بعد متوجه شدم که اخلاق بر ایمان تقدم دارد و این یعنی این که طینت بد و روح منجمد چون راهی به اخلاق ندارد ارتباطش با حقیقت عالم منقطع است و از درک خداوند عاجز است. پس چه هنری بهتر از فیلمی که به صلح و محبت در عالم نظر دارد. هنری که تو را، حتی برای زمانی کوتاه به اصل خود برمی گرداند و از فکر گناه فارغ می کند.

 

 

نمی ترسم که به ساده لوحی متهم شوم

میرکریمی در بخش دیگری از سخنانش درباره آخرین فیلم سینمایی خود «یه حبه قند» اظهار داشت: تم اولیه این فیلم در ساختار وفرم، ورود به لایه های یک خانواده ایرانی در کوران یک تصمیم گیری جمعی است. اما در لایه های بعدی می توان یه یک غفلت جمعی دلخوشانه پی برد که در ژست چهره هایی که هیچ کدام مقصر نیستند، مخفی شده است و این عدم وجود شخصیت های خاکستری کار را سخت کرده است.

 

وی در این خصوص افزود: معتقدم در سینمای امروز تلخی های زیادی به مخاطب چشانده ایم و سعی کرده ام محتوای این فیلم را در ظرف خوشی به مخاطب بنوشانم. در زندگی واقعی هیچ گاه با مقصرها کار ندارم. در چالش های فیلم هم دنبال مقصر نمی گردم و نمی ترسم که به ساده لوحی متهم شوم.

 

میرکریمی فعالیت این روزها خود را ساخت مجموعه ای درباره سرداران شهید عنوان کرد و افزود: در طول مدتی که درگیر ساخت «یه حبه قند» بودم هنگام عبور از اتوبان همت احساس می کردم که ما شهدا را در اتوبان ها و ورزشگاه ها اسیر کرده ایم. عکس همت، کاظمی، باکری و خیلی از شهدا را که می دیدم احساس کردم به آن ها گره خورده ام. به سراغ ساخت مجموعه ای درباره شهدا رفته ام چون فکر می کنم شاید با دیدن خرازی که با عظمت خود جهان را به تعظیم وامی دارد و یا با دیدن باقری یک مقدار حال و اخلاقمان خوب شود.

 

 

به بهانه مصلحت دروغ را عرفی کرده ایم

وی توجه به فرهنگ دفاع مقدس را چاره بازگشت جامعه به اخلاق دانست و اضافه کرد: یکی از فرماندهان دفاع مقدس می گوید وقتی به همراه شهید همت برای توضیح اوضاع عملیات ها به پیش مقامات می رفتیم یک مرتبه در پیش یکی از بزرگان درباره پیروزی های متعدد عملیات ها توضیح دادم ولی از شکست در یک محور سخنی نگفتم. وقتی که نشستم شهید همت بلافاصله مچ دست مرا گرفت و گفت: «ما حق نداریم شکست ها را نگوییم. این آغاز یک انحراف است». این چیزی است که ما امروز آن را از دست داده ایم و به بهانه مصلحت دروغ را عرفی کرده ایم. شهید همت مچ ما را گرفت، ولی ما دستمان را عقب کشیدیم.

 

وی اظهار داشت: در ابتدای جنگ برای تهییج مردم و حفظ روحیه، مصلحت نبود که خبر برخی از شکست ها رسانه ای شود. اما این اخلاق متاسفانه بعد از جنگ برای رسانه های ما عادت شده و این باعث می شود که مردم خودشان سعی کنند اخبار را از مجرایی غیر از منبع ما به دست آورند. این مصلحت اندیشی ها مردم و مسئولان را از هم جدا می کند و مشارکت مردم را در امور مملکتی کاهش می دهد. این همان انحرافی است که شهید همت گفت.

 

میرکریمی در بخش دیگری از سخنانش گفت: رسانه ها نباید از حساسیت هایی مثل غیرت و وطن دوستی مردم به عنوان ابزاری برای تحریک آن ها استفاده کنند. زیرا این عمل حساسیت مردم را در این زمینه کاهش می دهد.

 

وی در پایان در تحلیلی کلی درباره سینمای ایران اضافه کرد: متاسفانه عقلانیت ما هنوز به حدی نرسیده است که درک کنیم راه حل تمامی مشکلات در فرهنگ است. به همین خاطر در برنامه ریزی کلان، اقتصاد، صنعت و سیاست را زیربنا قرار می دهیم. اما با وجود این عدم توجه سینما نسبت به سایر حوزه ها، دین خود را به بسیاری از ارزش ها، آرمان ها و حقایق ادا کرده است.

 

 

به اشتراک بگذارید
  • Add to favorites
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • email
  • RSS
  • PDF
  • Print

مطالب مرتبط

......................................................................................................................................................................................................................................................


اگر این مطلب را می پسندید بر روی 1+ کلیک کنید :