نظام کارمزدی:کارمزد بر اساس ماده ۲ آیین نامه اجرایی مربوط به تبصره ۲ ماده ۳۵ قانون کار، مزدی است که بابت انجام کار مشخص که از نظر کمی قابل شمارش باشد پرداخت می شود. این نوع پرداخت می تواند به صورت انفرادی، گروهی و یا جمعی باشد. باید توجه داشت که در پرداخت گروهی و جمعی، سهم هر کارگر از قبل باید معلوم و وی رضایت خود را اعلام کرده باشد.

نحوه محاسبه کارمزد ساده یا ترکیبی است. در حالت ساده ملاک شمارش از اولین واحد تولید کاری است و در حقیقت کارگر بر اساس تعداد محصولی که ارائه می دهد مزد می گیرد، اما در حالت ترکیبی، سقفی برای کارگر مشخص می شود که در آن ملاک پرداخت دستمزد قرار دارد و مازاد بر آن را با موضوع شمارش برای تعیین مقدار مزد در نظر می گیرند.

به عنوان مثال در یک کارگاه کارگر مکلف می شود تا تعداد مشخصی از محصول را برای مزد معین تولید کند و از این تعداد به بالا، کارمزدی بابت تولید هر محصول به وی تعلق خواهد گرفت. در صورت توقف کار به دلیل عوامل قهری ملاک عمل ماده ۱۵ قانون کار خواهد بود و در مدت مشکل پیش آمده قرارداد به حالت تعلیق در خواهد آمد. ولی در صورتی که موضوع به وجود آمده قابل پیش بینی و کارفرما از آن اطلاع داشته باشد، کارگر علاوه بر مزد دریافتی بابت کارمزد فعالیتش، مستحق دریافت مزد کامل، به ماخذ آخرین حقوق دریافتی خواهد بود.

در نظام کارمزدی، محاسبه به هر نحوی که انجام شود، نباید از حداقل مزد تعیین شده کمتر باشد. افراد شاغل در نظام کارمزدی در صورت کار در روز جمعه یا هر تعطیل رسمی دیگر، استحقاق دریافت ۴۰درصد اضافه پرداخت را دارند، حتی اگر در کارگاه آن ها به جای روز جمعه روز دیگری را به عنوان تعطیلی تعیین کرده باشند باز هم به دلیل کار در روز جمعه و ایام تعطیلی این استحقاق را دارا خواهند بود.