درون آشپزخانه هم یک یخچال فریزر، یک دستگاه ماشین لباس شویی، هود و اجاق گاز قرار داده شده است. حمام و توالت هم که دیگر نگو. همه این ها برای لحظه ای باعث می شود فراموش کنی در وسط بیابان هستی و کیلومترها از شهر فاصله داری. این جا یکی از چندین واحد آماده شده مسکن مهر است که هنوز به صاحبان آن تحویل نشده و منتظرند تا در موقعیتی مناسب آن ها را افتتاح کنند.

می دانم از آمار و ارقام مسکن مهر و تعداد روزافزون واحدهای احداثی و افتتاح شده زیاد شنیده اید. گام بزرگ و بسیار دشواری برای خانه دار کردن آن ها که سال هاست رویای خانه دار شدن را در سر می پرورانند. وقتی سراغ طرح های عظیم مسکن مهر در استان ها و شهرستان های مختلف می روی عظمت کار و تعداد زیاد واحدها تو را به تحسین و تعجب وا می دارد ولی موضوع به همین جا ختم نمی شود. در واقع بسنده کردن به کمیت مطلوب کافی نیست و شاید بیش از کمیت، کیفیت این سازه ها ست که باید مطلوب باشد. سازه هایی که قرار است به زودی سر پناه قشر ضعیف جامعه باشد نه مایه اضطراب و نگرانی آن ها.

هرچند مسئولان و انبوه سازان همواره از کیفیت مطلوب مسکن مهر سخن گفته اند ولی برخی کارشناسان و مهندسان ناظر حرف های دیگری می زنند. ادعاهایی که اگر صحت داشته باشد جای نگرانی دارد. قصدم دلسرد کردن مردم نیست بلکه هدف وادار کردن مسئولان به نظارت بیشتر است.

به همین دلیل بر خود واجب دیدم فارغ از گفته های مسئولان و ادعاهای مطرح شده پای در گود بگذارم و از نزدیک واقعیت را ببینم. ولی موضوع به آن آسانی که فکر می کردم نبود. “دم خروس” ناگهان نمایان شد و من مصرتر برای ادامه کار.

“آهای! کجا سرتو انداختی پایین اومدی تو؟ از چی داری عکس می گیری؟” در بیابان های نزدیک شهرستان مرند هستم. چند طرح بزرگ مسکن مهر در حال ساخت است و خودروهای سبک و سنگین در حال رفت و آمد هستند. پروژه روی تپه ای مشرف به شهر در حال احداث است. از حق نگذریم کار به سرعت و شدت در حال انجام است. من وارد محوطه شده ام تا از نزدیک کیفیت واحدها را ببینم ولی پیش از هر اقدامی نگهبان یکی از مجموعه ها چوب به دست به طرفم می دود و فریاد می زند. نمی دانم نگران دوربین باشم یا جان خودم. هرچند از زدن من می گذرد ولی به سمت در خروجی محوطه هلم می دهد و می گوید: “این جا حوزه استحفاظیه. عکس گرفتن جرم داره.”

می گویم:” من گزارشگرم”. ولی اوضاع بدتر می شود. دستش را درون جیب گود شلوارش می برد و موبایلش را به سختی بیرون می آورد و به “مهندس” زنگ می زند. یک توصیف غیر منصفانه از من به عنوان یک نفوذی جاسوس و کسب دستور بیرون انداختن این عامل خطرناک و هشدار به دیگران.در طرح مسکن مهر “هشتگرد” کرج اوضاع وخیم تر است. حصارهای بلند و غیر قابل نفوذ و دری کوچک برای عبور پرسنل. روی شیشه کیوسک نگهبانی هم نوشته:” ورود افرد متفرقه اکیدا ممنوع”. کمی آن طرف تر هم نقاشی یک دوربین و یک خط مورب روی آن که یعنی:”عکاسی ممنوع”.

چون بنا به تجربه می دانم که اگر خودم را معرفی کنم ورودم کاملا غیر ممکن می شود، سعی می کنم سرم را پایین بیندازم و وارد شوم ولی نگهبان از اتاقک گرمش بیرون می آید و داد می زند:” مهندس! مهندس! تشریف بیارین.” از من کارت شناسایی می خواهد و چون می فهمد از پرسنل کارگاه نیستم، مهندس چند دقیقه قبل را محترمانه بیرون می اندازد و می گوید باید نامه داشته باشید آن هم از وزارت مسکن. بلافاصله به نگهبانان کارگاه های دیگرشان هم که نمی دانم کجا هستند هشدار می دهد. گویی یک ویروس خطرناک وارد شده است.

جالب آن که همین برخورد را در یکی از طرح های مسکن مهر پایان یافته در “گلبهار” خراسان رضوی نیز شاهدم ولی این بار نه نگهبان بلکه یک مهندس مانع کارم می شود و به جای حوزه استحفاظی از عبارت “ملک شخصی” استفاده می کند. او حتی نمی گذارد از نمای بیرونی واحدها که رنگ و لعاب زیبایی هم دارد عکس بگیرم و با داد و فریاد دیگران را به کمک می طلبد که مانع کارم شوند. نگهبان که می آید باز دست به جیب می شود و باز مهندس آن سوی خط است که می گوید: اگر نامه دارند بمانند تا من بیایم و اگر ندارند که …

به مهندسی که از تراس طبقه دوم با من حرف می زند می گویم:” یعنی کارت خبرنگاری کافی نیست؟” می گوید: هر که می خواهی باش. ما که شما را نمی شناسیم. باید نامه داشته باشید از شرکت توسعه عمران.

باز می پرسم:” مگر چه چیزی درون این واحدها هست که یک گزارشگر نباید ببیند؟” او به جای پاسخ می گوید:” شما این جا هم نمی توانید بایستید. بروید بیرون محوطه. پشت جدول. از دیوارها هم عکس نگیرید.”موضوع هرگز به نظرم تا این حد دشوار نمی رسید. جالب آن که وقتی با هماهنگی روابط عمومی شرکت عمران شهر جدید گلبهار و همراهی یکی از پرسنل آن جا هم برای بازدید می رویم باز هم از ما نامه می خواهند و اجازه ورود نمی دهند.

شاید باورتان نشود ولی جز در یک مورد هیچ یک از پروژه هایی که به آن ها سر می زنیم اجازه ورود نمی دهند. حتی در یکی از طرح های مسکن مهر کشور نگهبان کارگاه می گوید:” اگر عکس بگیری زنگ می زنم می گویم جاسوس انگلیس این جاست بیایند ببرند … ”

ولی در این عرصه بی مهری ها در طرح های مسکن مهر یک مورد استثنا هم وجود دارد. آن یک مورد هم که در حد سفت کاری است و با همکاری خوب مهندس مجری طرح می توان گفت که هیچ ایراد بزرگ، چشم گیر و اساسی وجود ندارد. وی به همه سئوالاتمان پاسخ می دهد و همه چیز را نیز نشانمان داد.

با این اوصاف. شما به جای من. وقتی چنین برخوردهایی را می بینید اولین سئوالی که به ذهنتان خطور می کند چیست؟ جز این که از خود می پرسید” مگر درون این ساختمان ها چه خبر است که نمی خواهند رسانه ای شود؟ چه واقعیت هایی پشت این دیوارها پنهان است که نباید مطرح شود؟ چرا یک پروژه ملی و مردمی باید تا این حد محصور و کنترل شده باشد؟”

سرانجام با هماهنگی های رسمی و غیر رسمی به عمل آمده موفق می شوم وارد برخی از این دژهای مستحکم بشوم. البته نه تنها و با آزادی کامل بلکه کاملا هدایت شده آن هم فقط به شرط بازدید از واحدهای خاصی.

خوب. همان طور که انتظار داشتم همه چیز خوب و با کیفیت است. آن قدر خوب که حتی از بدگمانی خود شرمسار می شوم. ولی هنوز برای قضاوت زود است. از مجری یکی از این واحدها می پرسم:” آن چه این جا می بینم جنبه نمایش به مسئولان دارد و برای روز افتتاح آماده شده است؟”

می گوید:” خیر! ما این واحدها را مبله کرده ایم تا وقتی مشتریان و مردم برای بازدید می آیند بدانند که هر وسیله ای در کجا و چگونه قرار می گیرد. در واقع خواسته ایم جا نمایی وسایل را به نمایش بگذاریم.”

کلی تعریف و تمجید و تقدیر از زحمات کشیده شده هم باعث نمی شود که وی در دیگر واحدها را به رویم باز کند. فقط چند واحد دیگر در همان طبقه نشانم می دهد که مبله نیست.

ولی این کافی نیست.آن چه مشخص است این که از روش های رسمی به نتیجه نخواهم رسید. سرانجام موفق می شوم به کمک چند تن از مهندسان مشاور و ناظر که احساس مسئولیت می کنند وارد برخی از واحدهای نیمه ساز و کامل شوم. برخی از کاستی ها و اشکالات مشهود است و من نیز متوجه آن ها می شوم ولی موارد حادتری هم هست که دیگر قابل رویت نیست و این دوستان برایم توضیح می دهند.

آن چه من در برخی از این طرح ها می بینم دیوارهای عاری از هرگونه کلید و پریز است و فقط حفره های آن پیش بینی شده و یک دسته سیم که از سقف و دیوارها بیرون زده. آشپزخانه ها فاقد کابینت و حتی شیر آلات است. در دستشویی و توالت نیز اثری از شیرآلات نیست. در برخی واحدها هم که در حمام توالت فرنگی پیش بینی شده، اثری از سنگ آن نیست.

در مجتمعی دیگر باز هم از کلید و پریز خبری نیست ولی شیرآلات نصب شده. هرچند کیفیت آن ها آن قدر پایین است که بعضی از آن ها به همین زودی زنگ زده.

جالب آن که در پیلوت بسیاری از این ساختمان ها ۲ یا حتی ۴ واحد پیش بینی و گاه ساخته شده که به نظر عجیب می آید. نکته دیگر این که حتی در ساختمان های پایان یافته با وجود آن که فضای آن پیش بینی شده، از آسانسور خبری نیست. ظاهرا نصب آسانسور هم جزو تعهدات آقایان نیست.

بیشتر انبوه سازان و مجریان ترجیح داده اند که به سبک سازی روی بیاورند و از دیوارهای “تری دی پنل ۳D Panel” استفاده کنند که این به خودی خود اقدام شایسته ای است ولی آیا اجرای آن نیز به درستی صورت گرفته؟ این سئوالی است که کمی جلوتر پاسخ آن را می فهمیم.

نکته دیگر این که در اکثریت قریب به اتفاق واحدهایی که در استان های مختلف دیدم خبری از مدرسه، واحدهای تجاری و مراکز درمانی نیست. فقط برخی از آن ها اقدام به ساخت مسجد کرده اند. در صورتی که با توجه به بعد مسافت بیشتر واحدهای مسکن مهر از شهر، وجود چنین مراکزی از ضروریات است. جالب آن که مجریان برخی از این ساختمان ها که مدت هاست به پایان رسیده به جای پرداختن به ساخت واحدهای آموزشی، تجاری و درمانی، به شدت مشغول فضا سازی و احداث فضای سبز هستند که آن نیز به خودی خود مهم است ولی قطعا در اولویت های بعدی قرار دارد.

و در نهایت شاید این بخش از کار در حیطه این گزارش نباشد ولی بودند مواردی که به جرات می توان گفت هنوز حتی به مرحله خاک برداری و تسطیح هم نرسیده اند و فقط یک بیابان است و یک تابلو که می گوید قرار است این جا ساختمان هایی احداث شود به نام مسکن مهر.

مهم ترین سئوال مطرح شده را با یک عضو شورای مرکزی نظام مهندسی کشور مطرح می کنم:”چرا اجازه ورود به برخی کارگاه های مسکن مهر به ما داده نمی شود؟”

“محمد رضا اسماعیلی” در پاسخ می گوید: نمی دانم چرا به شما اجازه ورود نمی دهند ولی مهندسان ناظر ما که مشکلی ندارند و به راحتی وارد همه کارگاه ها می شوند. شاید نمی خواهند بعضی مسائل رسانه ای شود. شاید اسم خبرنگار که می آید می ترسند.

آخر چرا باید بترسند؟ مگر چه مشکلی پشت این دیوارهاست؟ وی که نایب رئیس سازمان نظام مهندسی خراسان رضوی نیز هست می گوید: از نظر ما بر اساس گزارش مهندسان ناظر ما ۸۰ درصد سازه های مسکن مهر در گلبهار مشهد مورد تائید است و مشکلی ندارد. مهندسان ناظر ما به طور مرتب و کامل به پروژه ها نظارت می کنند. بخصوص پس از اتفاق اخیر ( فرو ریختن چند واحد مسکن مهر) دقت آن ها بیشتر هم شده است.

ولی وقتی از “ا- د” که مهندس ناظر چندین طرح مسکن مهر است علت جلوگیری از ورودمان را می پرسم توضیحات فنی تری می دهد. وی می گوید: خوب برخی موارد را شما نباید ببینید. وی توضیح می دهد: بزرگ ترین مشکل انبوه سازان و مجریان طرح ها این است که باید سرعت کار آن قدر بالا باشد که برای دریافت وام بعدی خود را به شرایط مورد نظر بانک ها برسانند. همین سرعت کار نیز باعث کاهش بیشتر کیفیت کار می شود.

این مهندس ناظر می گوید: در بیشتر واحد های احداث شده از دیوارهای تری دی پنل استفاده می شود که از جمله مصالح خوب است ولی مشکل اصلی این جاست که این دیوارها باید توسط دو نبشی یا۹ wall post از بالا و پایین با سقف و کف محکم شود ولی کمتر سازنده ای این مهم را انجام می دهد. این کوتاهی بسیار خطرناک است و می تواند عواقب ناگواری در پی داشته باشد.

وی می گوید: بویژه در واحدهای احداثی ۲ طبقه، گاهی برخی از مجریان بدون نصب وال پست روی دیوارهای تری دی پنل سقف می زنند که این اقدام بسیار خطرناک است. به طوری که تا کنون چند مورد از چنین واحدهایی ریزش کرده است.

وی نیز تائید می کند که بسیاری از واحدها به صورت ناقص تحویل می شود و خریدار تازه باید با صرف مبالغ زیادی کلید، پریز، شیرآلات و حتی کابینت را تامین کنند. سرامیک و کاشی های به کار رفته نیز از نوع درجه ۳ است. از این ها گذشته حتی لوله های پی وی سی مورد استفاده برای سیستم فاضلاب واحدها از ارزان ترین انواع و چند نشان مختلف است که به خوبی با هم کلاف نمی شوند و این باعث نشتی می شود.

وی به نکته مهم تری نیز اشاره می کند و آن مطالعات شبکه فاضلاب است که بعد از ساخت و پایان طرح ها صورت می گیرد در حالی که این اقدام باید پیش از آغاز به ساخت انجام شود.

وی اضافه می کند: علاوه بر این موارد کیفیت جوشکاری ها هم بسیار پایین است و مهندسان ناظر هم چون از نظر تعداد کم هستند هرگز نمی توانند همه جوشکاری ها را بازدید کنند.آن گونه که این مهندس ناظر می گوید حتی در برخی موارد انشعابات آب، برق و گاز هم خریداری نمی شود و به عهده خریدار است.

ولی سئوال اساسی این است که پس مهندسان ناظر چه می کنند؟ مگر می شود آن ها چنین مواردی را ببینندو دم نزنند؟این مهندس ناظر می گوید: مجریان طرح ها قانون را به نوعی دور می زنند. آن ها با یک مهندس مشاور قرارداد می بندند و این مهندس مشاور نیز یک سر ناظر و یک یا چند ناظر را به کار می گیرد. سازمان نظام مهندسی نیز با توجه به حضور مهندس مشاور در طرح دیگر اقدام به سخت گیری و نظارت نمی کند و به همین سادگی مشکل رفع می شود.

وی که خود از همین سر ناظران است می گوید: وقتی حقوق من به دست مجری طرح است همه چیز روشن است.

ولی آن طرف داستان چیست؟ به راستی چرا برخی انبوه سازان و مجریان طرح ها چنین اقداماتی را انجام می دهند؟ برای یافتن پاسخ این سئوال به سراغ یکی از این افراد می روم.

“ج- ن” که خود در چندین طرح مسکن مهر استان تهران مشغول به کار است در این باره می گوید: کاستی هایی که دیده اید واقعیت تلخی است که قابل انکار نیست ولی نمی توان آن را تعمیم داد. واقعا در بسیاری از طرح ها هم کار با کیفیتی صورت گرفته است بویژه آن ها که زودتر آغاز کردند و کار را تمام کردند.

وی نیز اگر چه مثل خود من نگران دلسرد شدن مردم است ولی به قول خودش بر اساس مسئولیت اش می گوید: وقتی تورم بیداد می کند، قیمت کارگر و مصالح ثانیه می زند، وام ها به موقع پرداخت نمی شود و امکانات در محل اجرای طرح ها کم است چه توقعی دارید؟

این کارشناس اضافه می کند: بزرگ ترین مشکل کمبود آب در محل است در حالی که ساخت و ساز با کیفیت به آب فراوان نیاز دارد. بتن با کیفیت نیاز به آب دارد. اگر بتن ۳۳۰ را که می تواند ۳۰۰ کیلوگرم فشار را تحمل کند آبپاشی مداوم نکنید تحمل ۱۰۰ کیلوگرم فشار را هم ندارد و این اتفاقی است که در بسیاری از طرح ها در حال وقوع است ولی به چشم نمی آید.

وی می گوید: این کار سود چندانی ندارد به همین دلیل برخی ها از سر و ته کار می زنند. بویژه آن ها که اصلا متخصص نیستند. ما مدیران مجموعه هایی را شاهد هستیم که حرفه آن ها چیز دیگری است و تجربه کافی ندارند.

وقتی از وی سراغ بی کیفیت ترین مجموعه ها را می گیرم پاسخ معناداری می دهد: نیازی به گشتن نیست. از من سراغ کارهای با کیفیت را بگیرید.

ولی اواخر آذر ماه گذشته بود که مدیرعامل شرکت مادر تخصصی آزمایشگاه فنی و مکانیک خاک اعلام کرد: کیفیت ساخت مسکن مهر با تشکیل کارگروهی ۳جانبه کنترل می شود.

به گفته وی از آن جایی که سازندگان مسکن مهر بخش خصوصی هستند؛ در راستای نظارت بر عملکرد آن ها کارگروهی ۳ جانبه با حضور ادارات کل مسکن و شهرسازی استان‌ها، آزمایشگاه فنی و مکانیک خاک و بخش خصوصی تشکیل شده است تا بر کنترل کیفی پروژه‌ها نظارت کافی صورت گیرد.

ولی هیچ یک از مجریان و کارشناسانی که با آن ها صحبت کردم از تشکیل چنین کارگروهی خبر نداشتند.

این در حالی است که تنها چند روز قبل از آن محمدعلی پورشیرازی عضو هیئت مدیره انجمن انبوه سازان با انتقاد از کیفیت پایین مسکن مهر در شهرهای بزرگ از جمله تهران به خبرنگار اتاق نیوز گفت: کیفیت ساختمان های مسکن مهر قابل قبول نیست و از استانداردهای ساختمان سازی بهره نبرده است، زیرا وقتی بودجه و اعتبارات مناسب در اختیار سازندگان قرار نمی گیرد نمی توان از مصالح ساختمانی با کیفیت که قیمت بالایی دارند در ساخت و ساز استفاده کرد.

یکی دیگر از مسئولان هم مشکل اصلی کیفیت پایین طرح های مسکن مهر را سرعت زیاد کار بدون در نظر گرفتن استانداردها می داند و می گوید: به جای توجه به کیفیت، فقط می‌خواهند به این طرح ها سرعت عمل ببخشند.

“جواد خوانساری”، عضو هیئت‌مدیره انجمن شرکت‌های ساختمانی، اضافه می کند:‌ کامل نبودن واحدهای مسکن مهر یکی دیگر از نقایص این طرح هاست. در نهایت، مسکن مهر با این وضعیت پاسخ گوی نیازهای جامعه نیست.

نایب‌رئیس شورای هماهنگی تشکل‌های مهندسی کشور می گوید: بیشتر این مجتمع‌ها از امکانات حداقلی مانند موتورخانه و تأسیسات، نقاشی، آسانسور و امکانات رفاهی، آموزشی، خدماتی، درمانی، برق، آب و فاضلاب شبکه‌های راه و… بی‌بهره‌اند.

وی می پرسد: ۴۰ یا ۵۰ خانوار از قشر کم ‌درآمد جامعه پس از ساکن شدن در این مجتمع‌ها چگونه می‌توانند نقایص ساختمان‌ها و بلوک‌ها را برطرف کنند و محیط مناسبی را برای زندگی‌شان ایجاد کنند.

عضو هیئت‌مدیره انجمن شرکت‌های ساختمانی یکی از دلایل کیفیت پایین و سرعت بالا در اجرای مسکن مهر را کنترل قیمت‌ها توسط مسئولان می داند و می گوید: مسئولان برای اینکه قیمت‌ها را کنترل کنند، مشخصات فنی و کیفیت سازه‌ها را نادیده گرفته‌ و از آن کاسته‌اند.

اما باید دید آیا این داستان به گوش مسئولان وزارت مسکن هم رسیده است؟

یک کارشناس دفتر برنامه ریزی و اقتصاد مسکن وزارت مسکن و شهرسازی در این خصوص می گوید: مسکن مهر بزرگ ترین طرح ملی در حوزه مسکن است که با تدبیر دولت وبراساس قانون اساسی به منظور کمک به تأمین مسکن اقشار هدف طراحی شده است .براین اساس، با رفع محدودیت های مترتب، این طرح با سرعت مناسب در حال پیشرفت است به طوری که می توان پیش بینی کرد تا یک سال آتی شاهد به ثمر رسیدن حجم عمده ای از این پروژه عظیم در گستره کشور عزیزمان باشیم.

وی با شنیدن توضیحات ما در خصوص نحوه برخورد با یک گزارشگر برای بازدید از داخل این طرح ها و سئوالاتی که از این گونه برخوردها نشات می گیرد می گوید: نمی توانم کیفیت پایین این پروژه را تائید کنم. تاکید می کنم این مهم در شرایطی صورت می پذیرد که دولت کیفیت را فدای کمیت نکرده است و با سازوکار های نظارتی در نظر گرفته شده می توان مدعی شد واحدهای ساخته شده در مسکن مهر از کیفیت و استحکام بسیار مناسبی حتی در مقایسه با مسکن های شخصی ساز برخوردار است.

این کارشناس اضافه می کند: در این میان، با توجه به این که اقشار هدف در طرح مزبور از دهک های درآمدی پایین و میانی هستند، بدون تردید شاهد بهبود در شاخص های کمی و کیفی مسکن در این دهک ها خواهیم بود. از سوی دیگر با توجه به این که خانوارهای مشمول این طرح عمدتا اجاره نشین اند با سکونت متقاضیان درمسکن های احداثی طرح مهر ، شاهد آزاد شدن و عرضه قریب به یک میلیون واحد مسکونی در بازار اجاره خواهیم بود که تأثیر ات قابل توجهی بر این حوزه خواهد داشت.

وی تاکید می کند: در مجموع، مسکن مهر را می توان رویکردی نو در عرصه مسکن سازی در کشور دانست که در ابعاد مختلف تأثیر مثبت خود را داشته است به طوری که حتی در بعد فنی با فرهنگ سازی برای انبوه سازی و صنعتی سازی شاهد تحولی مثبت در این حوزه هستیم.

وقتی سراغ طرح های عظیم مسکن مهر در استان ها و شهرستان های مختلف می روی عظمت کار و تعداد زیاد واحدها تو را به تحسین و تعجب وا می دارد ولی موضوع به همین جا ختم نمی شود. در واقع بسنده کردن به کمیت مطلوب کافی نیست و شاید بیش از کمیت، کیفیت این سازه هاست که باید مطلوب باشد. سازه هایی که قرار است به زودی سر پناه قشر ضعیف جامعه باشد نه مایه اضطراب و نگرانی آن ها.هرچند مسئولان و انبوه سازان همواره از کیفیت مطلوب مسکن مهر سخن گفته اند ولی برخی کارشناسان و مهندسان ناظر حرف های دیگری می زنند. ادعاهایی که اگر صحت داشته باشد جای نگرانی دارد. در یک گزارش میدانی سعی کردیم به واقعیت پی ببریم ولی در همان گام اول با کارشکنی مالکان مجموعه ها یا مجریان طرح ها مواجه شدیم و در بسیاری موارد از ورود ما و تهیه گزارش به هر شکل ممکن جلوگیری به عمل آمد. این گونه بود که سئوال بزرگی شکل گرفت:” با وجود آن همه وعده و وعید و نکات مثبت مسکن مهر که از زبان مسئولان تکرار می شود، چه زاویه تاریکی در واحدهای احداثی مسکن مهر وجود دارد که کسی را توان ورود به آن نیست…؟

برای مشاهده جدول میزان پیشرفت فیزیکی مسکن مهر استان خراسان رضوی اینجا کلیک کنید.