“بیداری اسلامی”، واژه ای که ایامی نه چندان دور جایگاهی در بیان رسانه ها و اذهان مردم جهان نداشت و بسیاری از تحلیل گران در ابتدا آن را حاصل موجی از اعتراضات سیاسی غیر قابل پیش بینی در میان کشورهای عربی می دانستند. موجی که عاری از هر ایدئولوژی مشخصی بوده و صرفا یک بهم ریختگی سیاسی است. اما گسترش دامنه این اعتراضات و نتیجه بخشی حجم وسیعی از آن ها، در ادامه بسیاری از همین تحلیل گران را به انقلاب اسلامی ایران به عنوان مبدا اصلی و کانون ایدئولوژیک این حرکت سوق داد.
این انقلاب ها، اگرچه ایران را به عنوان یک کشور انقلابی به کانون توجه در عرصه دیپلماسی تبدیل کرد، اما به نظر می رسد این تحلیل ها تنها تکرار سخنانی بودند که بیش از ۳۰ سال پیش توسط رهبران انقلاب اسلامی بیان شده اند.
سخنان مقام معظم رهبری در مجمع عمومی سازمان ملل یکی ازاین بیانات است که ایشان با تشریح جایگاه تاریخی انقلاب اسلامی در میان ادیان و ملل جهان به نهضت بیداری در کشورهای اسلامی مختلف اشاره کرده و این انقلاب ها را «برادران انقلاب اسلامی» می نامد.