مترجم: سید مهدی موسوی/ انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری آمریکا در کمپین جمهوری­خواهان از شور و حرارت خاصی برخوردار است. کاندیداها در مناظره­ها و سایر اقدامات تبلیغاتی تمام تلاش خود را بر پیروزی در این مرحله متمرکز کرده­اند. در این میان، رسانه­های ارتباط جمعی نیز به بررسی عملکرد و سابقه این کاندیداها پرداخته تا بتوانند چشم­انداز روشنی را برای انتخابات پیش­رو ارائه دهند. یکی از این کاندیداها میت رامنی است.

هر چند رامنی در شش سال گذشته نقشی پررنگ در عرصه سیاسی آمریکا ایفا کرده، اما چرا او نمی­تواند حمایتی بالاتر از ۳۰ درصد به دست بیاورد. برای این مسئله سه دلیل ذکر شده است:

۱- جمهوری­خواهان به دلیل تاریخ و گذشته پرنوسان به رامنی اعتمادی ندارد.

۲- جمهوری­خواهان رامنی را به اندازه کافی محافظه­کار تلقی نمی­کنند.

۳- جمهوری­خواهان با دیدگاه یک مورمون به عنوان رئیس جمهور موافق نیستند.

البته هر یک از توضیحات فوق را می­توان صحیح تلقی کرد. به عنوان مثال، برخی از رای­دهندگان با دیدگاه یک مورمون موافق نیستند. هنوز در شرایط کنونی، اکثریت مردمی که به شرایط موجود بدبین هستند، باز هم از دمکرات­ها جانبداری می­کنند. در حدود ۱۵ درصد ثبت­نام کنندگان از میان جمهوری­خواهان، مذهب رامنی را به عنوان یک مانع تلقی می­کنند. البته این امر تنها یک مانع نسبتا کوچک بر سر راه  رامنی در انتخابات مقدماتی تلقی می­شود. البته با استناد به این مورد نمی­توان ناتوانی او را در افزایش میزان ۳۰ درصد آرا توضیح ­داد.

همچنین اگر محافظه­کاری را به عنوان یک شاخص در اردوی جمهوری­خواهان مورد بررسی قرار دهیم، رامنی احتمالا کاندیدای معتدلی در این زمینه معرفی می­شود. اما شرایط به گونه­ای رقم خورده است که گروهی از محافظه­کارترین کاندیداهای تاریخ جمهوری­خواهان را نشان دهد. در واقع، طی جنگ کاملا ایدئولوژیک این کمپین _ بحث و مجادله بسیار حول موضوع مهاجرت_ رامنی تلاش زیادی را جهت تحقق این موضوع انجام داده است . تنها مسئله واقعی در مورد رامنی موضوع سیاست است و نه ایدئولوژی. از این رو، موضوع سیاسی مورد نظر طرح اصلاح خدمات درمانی ایالت ماساچوست می­باشد. رامنی در این ارتباط می­گوید:« کارهای زیادی برای این ایالت انجام داده­ام. همین نیز افتخاری برای فعالیت من محسوب می­شود، بنابراین این طرح اصلاحی اولین اقدام من به عنوان رئیس جمهور خواهد بود. همه مردم آمریکا باید چنین خدمات مشابهی را تجربه کنند و از چنین خدمات مشابهی برخوردار شوند.»

در حدود ۲۰ سال از فعالیت­های سیاسی رامنی با فراز و فرود زیاد مواجه بوده و به طور مستمر دیدگاه­های خود را تغییر داده و با تعداد زیادی از سیاستمداران کار کرده است. تنها چیز متفاوت در مورد رامنی این است که سیاستمداران به صورت رسمی از یک مرحله به مرحله بالاتر حرکت می­کنند، همان طور که آن ها روند صعودی در حکومت را با سرعت طی می­کنند. آن ها انتخابات را با مجموعه­ای از رتبه و جایگاه خود می­برند، باید دیدگاه­ها و اعتقادات خود را برای بازی در یک مرحله بالاتر تغییر دهند.

تغییر در مقام و رتبه چیزی جز شکست برای رامنی به ارمغان نیاورده است. او از جمهوری­خواهی جدید لیبرالی(۱۹۹۴) به تکنوکرات معتدل(۲۰۰۲)  وسپس به جنبش محافظه­کار (۲۰۰۶) و سرانجام به دیدگاه بازار آزاد (۲۰۱۱)، تغییر رویکرد داده است. انتخابات فرمانداری سال ۲۰۰۶ ماساچوست حاکی از آن داشت که رامنی نتواند بار دیگر نتیجه انتخابات را به نفع خود رقم بزند. اما به دلیل چنین سبک شخصیتی عجیب و غریب، دلیلی ندارد که نوسان فوق را مانعی برای فعالیت انتخاباتی آینده رامنی در نظر بگیریم و همچنین تغییرات متعدد در مقام و موقعیت نیوت گینگریچ Newt Gingrich را به عنوان یک مانع در فعالیت­هایش طی سال­های اخیر تعبیر کنیم.

البته این امر توجیه قانع کننده­ای به نظر نمی­رسد که چرا رامنی در چنین شرایطی  گرفتار شده است، باید به دنبال توجیه اساسی­تر و منطقی­تر گشت.

رامنی در کسب نظر و آراء مردم در مقایسه با سایر کاندیداهای گذشته آمریکا از قدرت تاثیرگذاری مطلوبی برخوردار نیست. بسیاری از سیاستمدرانی که درصدد راهیابی به کاخ سفید بوده­اند، نیز چنین مسیری را با کمترین اشتباه طی کرده­­اند. جان مک کین  John McCain، مایک هوکابی Mike Huckabee، بیل کلینتون، جان کری، جرج دبلیو بوش، باب دال Bob Dole، مایکل دوکاکیس Michael Dukakis، آنچه همه این مردان را بی­همتا نشان می­دهد مهارت فراوان آنها در جلب آرای مردم پیش از رسیدن به مرحله اصلی رقابت ریاست جمهوری بود ( اما باراک اوباما در این عرصه یک استثناء بود که قاعده فوق را به اثبات رساند).

طی سال­های اخیر میت رامنی در ۲۲ رقابت انتخاباتی شرکت کرده است. طی این رقابت­های انتخاباتی او ۵ رقابت را برده و در ۱۷ رقابت ناکام بوده است. با بررسی همه ابعاد و جزئیات به این نتیجه می­رسیم که سابقه و پیشینه رامنی خیلی قاطع به نظر نمی­رسد.

اولین عرصه حضور رامنی در یک انتخابات ملی سال ۱۹۹۴ بود، در این سال وی از مولفه­ای برخوردار بود که  برای سناتور تد کندی Ted Kennedy  چالشی جدی تلقی می­شد. اما هنگام رای­گیری ۱۷ امتیاز از دست داد، آن هم در دوره­ای که بهترین زمان برای جمهوری­خواهان طی نیم قرن اخیر به نظر می­رسید. در سال ۲۰۰۲، رامنی رقابت انتخاباتی برای کسب سمت فرمانداری ایالت ماساچوست را به نفع خود به پایان رساند. اکنون این پیروزی سنگ بنایی برای توانایی انتخابات او در سال ۲۰۱۱ می­باشد.

هنوز هم این پیروزی، در چارچوب قدرت سیاسی یک تازه­کار، چندان تاثیرگذار نمی­تواند باشد. رامنی با کسب کمترین آرا (انتخابات فرمانداری سال ۲۰۰۶) در ایجاد فاصله ۵۰ درصدی پیروزی سال ۲۰۰۲ ناکام بود.

او پایین­ترین میزان رای را حتی در مقایسه با پل کلوچی Paul Cellucci، به دست آورد. بعد از سه سال، میزان رضایت از رامنی بسیار پایین­تر از حدی بود که به انصراف از حضور مجدد در انتخابات مجبور شد. دوره فرمانداری رامنی در ایالت ماساچوست با پیروزی دمکرات­ها، برای اولین بار بعد از ۲۰ سال، در این ایالت به پایان رسید. شواهدی از بی­میلی رای­دهندگان نسبت به رامنی با بررسی وضعیت ۱۳ ایالت قبل و بعد از سال ۲۰۱۱ به دست آمد. همچنین محبوبیت او در ۱۳ ایالت در سال جاری کاهش یافته است. همزمان با شناخت بیشتر رامنی، اظهارات منفی نسبت به او نیز افزایش می­یابد. نکته جالب توجه اینجاست که هر اندازه رامنی فعالیت خود را گسترده­تر می­کند، در مقابل علاقه رای­دهندگان نسبت به او کاهش می­یابد.

در نهایت، هیچ یک از این مطالب فوق را نمی­توان به عنوان قضاوتی در مورد شایستگی رامنی به عنوان یک کاندیدا یا دستاوردهایش به عنوان یک فرماندار تلقی کرد. فهم این مسئله خیلی مهم است که اگر انتخابات همانند بازار و کاندیداها تولیدات آن هستند، پس مشکلات میت رامنی را نمی­توان برخی رمز و رازهای بزرگ وی در این دوره دانست. موضوع این نیست که او کجا، انتخابات مقدماتی یا در سطح ایالت، در حال رقابت است، او هرگز به صورت کاملا ویژه فروخته نشده است.

منبع: ویکلی استاندارد   

مطالب مرتبط

• رامنی،نامزدمنتخب رسانه‌ هاي جمهوريخواه
• اعلام وفاداري كانديداهاي رياست جمهوري آمريكا به لابي صهيونيستي
• بازي‌هاي تبليغاتي با مهره‌هاي خاورميانه‌اي
• کاندیداهای ریاست جمهوری آمريكا و موضوع مهاجرت
• ماهيگيري از آب گل آلود بحران اقتصادي