رصد

کد خبر: ۱۲۰۳۹۶
تاریخ انتشار: ۰۷ آذر ۱۳۹۵ - ۱۵:۲۱

آبان ماه 1360 با امتیاز هفته نامه راه مجاهد به نام اینجانب موافقت شد. با تقاضای خودمان هفته نامه به ماهنامه و پس از مدتی به دوماهنامه تبدیل شد.

دوماهنامه به صورت ارگان نهضت مجاهدین خلق ایران منتشر می شد. وزارت ارشاد اعتراض می کرد که امتیاز به نام شخص حقیقی است و نه یک ارگان حقوقی، ولی از آنجا که روزنامه جمهوری اسلامی نیز به صورت ارگان حزب جمهوری اسلامی منتشر می شد ما هم تا زمانی که این حزب منحل نشده بود عنوان ارگان را به کار می بردیم.

نشریه راه مجاهد علی رغم فشارهای گوناگون و در طوفانی ترین شرایط ایران که سرعت حوادث و تحولات بی سابقه بود تا 72 شماره دوام یافت و در هفدهم فروردین 1372 به موجب حکم حجت الاسلام حسینیان، دادستان دادگاه ویژه روحانیت، توقیف شد و در دهم خرداد 1376 با حکم قاضی مرتضوی در مجتمع قضایی امام خمینی تبرئه شد.

طی این دوازده سال، 72 شماره راه مجاهد دربرگیرنده گزارش حوادث مهمی بود. به طوری که نمایه این شماره ها را «آرشیو انقلاب» نام گذاری کردیم. هم زمان، دوستان و همکاران نشریه با فداکاری بی نظیری نشریه را اداره می کردند به طوری که بازداشت نه ماهه مدیرمسئول و چند تن از همکاران تاثیری در ترتیب نشریه نگذاشت.

از مقطعی از تاریخ انقلاب که دفاع از واژه ملی و مبارزات ملی کفرآمیز تلقی می شد، توزیع نشریه به تهران، قزوین و دزفول محدود شد. در بعضی از شهرستان ها نشریه را می سوزاندند، اما نشریه انتشار محدود خود را ادامه داد. گذر ایام و برگ های تاریخ به گونه ای ورق خورد که واژه ملی و منافع ملی در بین مردم و مسئولان جایگاه رفیعی پیدا کرد. تا جایی که در روز 22 خرداد 1392 مقام رهبری چنین گفتند: «ممکن است بعضی ها -حالا به هر دلیلی- نخواهند از نظام جمهوری اسلامی حمایت بکنند، اما از کشورشان که می خواهند حمایت کنند، آن ها هم باید بیایند پای صندوق رای. همه باید بیایند

هر شماره ای از نشریه راه مجاهد که منتشر می شد نگران بودیم که مبادا توقیف شود، چرا که از ظرفیت نظام اطلاع کافی نداشتیم، زیرا بچه های انقلابی که در وزارت ارشاد و ارگان های اطلاعاتی کار می گردند همان اصلاح طلبان بعدی بودند که با شعار جامعه مدنی و قانونگرایی قوه مقننه و مجریه را به دست آوردند.

پس از تبرئه راه مجاهد و رفع توقیف، این بار با موافقت وزارت ارشاد نشریه به نام دوماهنامه سیاسی- راهبردی چشم انداز ایران منتشر شد. اولین شماره آن در مرداد و شهریور 78 منتشر شد و اکنون پس از 35 سال از آغاز کار مطبوعاتی افتخار داریم که صدمین شماره این دوماهنامه را در آبان ماه امسال به ملت عزیز تقدیم کنیم. ناگفته نماند که در این 18 سال 13 ویژه نامه نیز در کارنامه خود داریم.

اولویت های چهارگانه نشریه در ابتدا عبارت بودند از:

نخست کارشناسی ملی؛ دوم دفاع از قانون اساسی و قانونگرایی دولت خاتمی، سوم تلاش برای ادامه انتشار چشم انداز ایران و چهارم همکاری با دیگر مطبوعات از طریق مصاحبه و مقاله.

به نحله ای که در گذشته به آن تعلق داشتم، علاوه بر کار مکتبی و فرهنگی پیگیر، نسبت به دو مولفه از کار فرهنگی تاکید بسیاری داشت؛ «دانش راهبردی» و «دانش سازمان دهی» و از آن جا که دانش راهبردی در مطبوعات ما ضعیف بود من آن را انتخاب کردم و به همین دلیل نشریه به شکل سیاسی راهبردی ادامه یافت و در شرایطی که برخی مطبوعات از تیراژ نیم میلیونی برخوردار بودند این نشریه توانست روی پای خود بایستد و مخاطبان ویژه خود را پیدا کند که با یاری خدا و کمک همکاران عزیز نشریه تاکنون ادامه یافت.

زنده یاد مهندس عزت ا... سحابی، آقایان ماشاا... شمس الواعظین، رضا تهرانی، سعید حجاریان و سایر دست اندرکاران حرفه ای مطبوعات ایران سیاسی- راهبردی بودن نشریه را تایید و مرا به ادامه انتشار این کار تشویق می کردند. بر آن شدم که به جای درگیر شدن در چند کار و انجام نصفه و نیمه آن ها کاری کوچک و محدود را خوب انجام دهم و در پی آن بودم که با تلاش نامحدود تمام وقت در نشریه باشم. در همین راه بود که با همکاران بسیار خوبی آشنا شدم. تلاش من در شرایط تعطیلی فله ای مطبوعات و با درس گرفتن از تجربه آنها و به منظور ماندگاری نشریه این بود که دفتر نشریه پاتوق سیاسیون حرفه ای شناخته شده نشود و به عبارتی دفتر نشریه کار یک حزب را انجام ندهند.

اوایل سال 1395 حجت الاسلام سیدمحمد خاتمی در دیداری به من گفتند نشریه چشم انداز ایران تا آنجا که می توانسته و می شده حرف های خود را منتشر کرده است و مهم تر از آن این است که ماندگار هم شده است. رمز ماندگاری 35 ساله در عرصه مطوبعات شاید این بود که کیفیت و تولید را فدای کمیت نکردیم و با وجود این که انتشار هر دو ماه یک بار نشریه با ضرر مواجه می دش ولی مزیت آن این بود که توانستیم طی دو ماه با مخاطبان نشریه برخورد فعال و تعامل داشته باشیم و بازتاب نظرات آن ها را در نشریه بیاوریم. مزیت دیگر این بود که از کارهای غیرمولد و اقتباس و نسخه برداری پرهیز کردیم. طی این 18 سال انتشار نشریه ما از هیچ گونه کمک وزارت ارشاد مانند مسکن، دفتر کار، وام، موبایل و آگهی برخودار نبودیم. ماهیت مقاملات هم طوری است که از آگهی شرکت های دولتی و خصوصی نیز برخوردار نیستیم و حامی مالی نداریم که خدمتگزارش باشیم و تکیه گاه مالی ما اشتراک ها، کمک های مخاطبان و همت عالی آنان بوده است.

تاکید نشریه در این مدت بر مقوله هایی مانند اصلاح عینی عمدتا در همین حوزه بوده است. طی این 18 سال، 18 بار هم به شعبات بازپرسی و دادگاه ها رفته ایم و خوشبختانه از تمام آن ها سربلند بیرون آمده ایم و نشریه در هیچ دادگاه توقیف نشد. یک بار در سال 1390 از شعبه 15 دادگاه انقلاب غیابا به لغو امتیاز نشریه، یک سال زندان برای مدیرمسئول، پنج سال ممنوع بودن از کار سیاسی و مطبوعاتی و ده سال ممنوع الخروجی از مملکت محکوم شدم. متهم شده بودم که دو سال متواری شده بودم و این در حالی بود که من هر روز در دفتر حاضر بودم و آژانس های اکباتان و توحید و دوربین های مداربسته شاهد رفت و آمد هر روزه من به خانه و دفتر بودند؛ در این مدت سه بار در بازپرسی و دادگاه حاضر شده بودم. در پی این محکومیت چند ساعت در دفتر زندان اوین بازداشت بودم که دکتر مولایی وکیل اینجانب به این حکم اعتراض کرد و در معین ماموران مسلح به شعبه 15 دادگاه انقلاب رفتیم و با موافقیت قاضی صلواتی با وثیقه آزاد شدم، اما پرونده سازی به حدی آشکار بود که قاضی صلواتی این پرونده را به دادگاه کیفری استان فرستاد و در شعبه 78 صرفا به جریمه نقدی مختصر آن هم برای وفاداری به ترجمه یک روزنامه کویتی محکوم شدم.

خوشبختانه عملکرد نشریه از سال 78 تا 90 به نحوی بود که دادستان کل و دادگاه مطبوعات و هیئت منصفه هم نظر مساعدی به این پرونده سازی نداشتند. در همان مقطع سال 91 با مشکل بزرگی مواجه شدیم؛ تیم چهارنفره همکارانمان را که 11 سال با آن ها مأنوس بودیم در پی برخی فشارها از دست دادیم که ضربه سختی برای نشریه بود. در نبود همکاران عزیز حتی مجبور بودم مصاحبه ها را خودم پیاده کنم.

فشار دیگری که به نشریه وارد شد این بود که به طور غیرقانونی برخی از مشترکان نشریه را در مازندران احضار و آن ها را از ادامه اشتراک منع کردند. عجیب این که ما در هیچ دادگاهی محکوم نشده بودیم و مخاطبان ما نشریه را از کیوسک های همان استان آزادانه خریداری می کردند. رنج دیگری که بر من و روزنامه نگاری گذشت این بود که در اسفند 79 و بهار 80 نزدیک به 80 نفر از فعالان ملی- مذهبی و نهضت آزادی به اتهام براندازی بازداشت شدند. با اینکه من یقین داشتم اتهام براندازی برچسب ناچسبی است، ولی نمی توانستم در نشریه از آن ها آشکارا دفاع کنیم یا حتی دفاعیات آن ها را منتشر کنم. این در حالی بود که اتهام براندازی به هیچ وجه در دادگاه مطرح نشد و از آن ها اعاده حیثیتی به عمل نیامد.

از اقدامات مفید نشریه در این مدت طرح «امانی- رایگان» بود و بیشتر کسانی که برایشان نشریه رایگان فرستاده می شد یا دانش آموز بودند یا طلبه یا دانشجو. دیگر اینکه در این مدت طبل قطب بندی های کاذب را به صدا درنیاوردیم و به شخصی هم توهین نکردیم. روی صداقت، امانت و انصاف جریان ها بیشتر حساب باز می کردیم تا طیف بندی های سیاسی جناحی.

در بخش «چشم انداز خوانندگان» نشریه نظر خوانندگان درباره نشریه و انتقاد آن ها به نشریه را منعکس می کردیم و همچنین چکیده راهبردی مطبوعات و رسانه های جهان را در بخش «ایران در آیینه رسانه ها» و چکیده راهبردی تحولات و مطبوعات داخلی را در «چشم ها و گوش ها» منعکس می کردیم. گرچه بخشی از نشریه به تاریخ معاصر اختصاص داده می شد هدف ما این بود که درس های گذشته چراغی برای حال و آینده باشد.

باید در آستانه انتشار صدمین شماره نشریه یادآور شوم که از مخاطبان نشریه درخواست کردیم ارزیابی خودشان را از این 100 شماره و 13 ویژه نامه برایمان فرستند. من با مطالعه اجمالی این دیدگاه ها به این نتیجه رسیدم که نخست هر مخاطبی با ارزیابی نشریه «چه باید کرد» خود را نیز هم زمان مطرح کرده است؛ دوم اینکه امیدواریم بتوانیم به پیشنهادهای آن ها جامه عمل بپوشانیم و سوم اینکه نشریه چشم انداز ایران دیگر متعلق به مدیرمسئول و صاحب امتیاز نیست بلکه متعلق به مخاطبان آن است. امیدوارم به یاری ایزد متعال و یاری همکاران عزیز وهماهنگی با وزارت ارشاد بتوانیم فعالیت های مطبوعاتی قانونی خود را ادامه دهیم و از مخاطبان می خواهیم که اشتراک سالیانه و همت عالی را فراموش نکنند.

منبع: ماهنامه چشم انداز ایران، شماره 100
مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه
آخرین خبر

دلار اندکی پایین آمد

دگردیسی در لوازم خانگی؛ کره‌ای‌ها می‌روند و چینی‌ها می‌آیند

برای گاز سوز کردن خودرو چقدر باید در صف بود؟

سرمایه گذاری 100 میلیارد دلاری کشورهای خلیج در یک تکنولوژی خاص

صدور کارت سوخت چقدر زمان می برد؟

وزیر صمت: برای اجرای بهتر طرح افزایش قیمت بنزین از سودمان کم کنیم

سهمیه کارت سوخت نگرفته‌‌ها چه می‌شود؟

زیر و بم طرح کمک معیشتی دولت

طلا مجال افزایش قیمت نیافت

شرایط ثبت‌نام متقاضیان مسکن ملی تسهیل شد

4 اشتباهی که افراد باهوش در زمان فروش خودرو انجام نمی‌دهند

ادعای نماینده آمریکا در شورای حکام آژانس علیه ایران

میثم مطیعی دوباره برای صف اولی ها شعر خواند

حضور پررنگ مردم در مانور «میثاق با ولایت، حمایت از اقتدار و امنیت کشور»

پشت پرده هتاکی یک روحانی نما به ملت ایران

رژیم صهیونیستی خواستار افزایش فشار بر ایران شد

بازداشت کارمند بازنشسته سفارت ایران با تجهیزات جاسوسی

ناجا اطلاعیه داد

تکذیب یک نقل قول منتسب به رهبر انقلاب درباره قیمت بنزین

وزارت امور خارجه: منتظر پاسخ آژانس درباره بازرس متخلف هستیم

حضور هیات صهیونیستی در قطر خشم کاربران شبکه های اجتماعی را برانگیخت

اتفاق عجیب در رژیم صهیونیستی؛ پارلمان مسئول تشکیل کابینه شد

ترامپ در برزخ؛ بده بستان کاخ سفید و اوکراین تأیید شد

پاسخ سخت چین به اقدام مداخله جویانه آمریکا

مورالس: حاضرم همین فردا به بولیوی برگردم

ترامپ و وزیر خارجه‌اش به مانع‌تراشی در تحقیقات استیضاح متهم شدند

بازداشت دو کارمند کنسولگری آمریکا در ترکیه

کره‌شمالی دعوت سئول برای شرکت در نشست آسه‌آن را رد کرد

کشته شدن ۷ شبه نظامی کُرد در حمله هوایی ترکیه به شمال سوریه

بایدن: ترامپ نمی‌خواهد من نامزد حزب دموکرات باشم

رازی مگو درباره بیماران پروانه‌ای

نقص فنی، هزاران مسافر هوایی در انگلیس را سرگردان کرد

آزادی تعدادی از دانشجویان بازداشتی دانشگاه تهران

اینترنت دانشگاه‌های بزرگ تهران وصل شد

درخواست پلیس از مردم: اغتشاش‌گران را معرفی کنید

تصادف مرگبار زنجیره‌ای جان دو کودک را گرفت

آسانسور جان مرد جوان را گرفت

خبرهای حج و زیارت از مقدمات راه اندازی عمره

به هم رحم کنیم!

تسلیت معاون علمی رییس‌جمهوری به مناسبت درگذشت پروفسور رضا