رصد

کد خبر: ۱۲۰۴۱۷
تاریخ انتشار: ۲۰ آبان ۱۳۹۵ - ۱۱:۲۳
لاریجانی باید جواب صدمات برجام به امنیت ملی را بدهد
چه آن سوی دجله، در عملیات بدر پیشروی های لشکر عاشورا به فرماندهی مهدی باکری را گزارش کند و چه آن زمانی که روبه روی برج های دوقلوی در حال سوختن در نیویورک ایستاده بود و گزارش می داد و چه آن زمانی که در پشت تریبون مجلس قرار گرفت و از اقدامات وزارت علوم دولت یازدهم انتقاد کرد و خواستار استیضاح فرجی دانا شد، «بیژن نوباوه» همواره صراحت لهجه و بدون تعارف را در سخنان خود پیاده کرده و همین مسئله سبب شده تا مخالفان و معارضان انقلاب اسلامی، دل خوشی از او نداشته باشند. به مناسبت موج جدید توقیف رسانه های منتقد دولت به سراغ آقای نوباوه رفتیم تا با او درباره علت این گونه اقدامات پریشان دولت صحبت کنیم.

جناب نوباوه؛ یکی از جملاتی که آقای روحانی در جلسه تنفیذ حکم ریاست جمهوری شان گفتند این بود که پناه می برم به خدا از بستن دهان منتقدین. به نظر شما الان که سه سال از عمر دولت گذشته است، اگر از روزنامه نگاران و رسانه ها نظرشان را درباره این جمله رئیس جمهور بخواهند، چه می گویند و چه واکنشی نشان می دهند و علت آن چی می تواند باشد؟

رسانه ها در دنیا جایگاه ویژه ای دارند و اگر در واقع در دنیای امروز رسانه ها نباشند که مسائل را موشکافی بکنند و مورد کنکاش قرار بدهند قطعا نظام های اجرایی، حالا می خواهد دولت باشد، مجلس باشد یا سایر قوا، اینها ممکن است به انحراف بروند. واقعیت این است که معمولا نظام ها، رسانه ها را به شکلی نگاه می کنند که تمامیت خواه هستند یعنی خودشان تمامیت خواهی می کنند و می خواهند همه رسانه ها در خدمت آنها باشند. این متاسفانه در کشور ما سابقه هم دارد و کم سابقه هم نیست. این دولت هم که نگاه می کنیم متاسفانه جا توی به اصطلاح پای دولت های قبلی گذاشته و هیچ تفاوتی ما بین این دولت و دولت های قبلی در نگاه به رسانه ها نمی بینیم و معمولا دولت دوست دارد که رسانه ها باید از آنها تعریف کنند درحالی که چیزی هم وجود ندارد برای تعریف. یعنی اگر حتی خودشان هم بیلان کاری ارائه کنند اگر واقعی باشد قطعا رسانه ها آنها را انعکاس می دهند. متاسفانه این نگاه باعث این شده که طی چند سالی که دولت جدید آقای روحانی هستند هیچ رشدی ما در رسانه ها نه به لحاظ کیفی نه به لحاظ کمی نمی بینیم و برعکس ما شاهد کاهش و ورشکستگی بسیاری از رسانه ها هستیم و این روند قطعا تا پایان امسال هم خیلی تشدید خواهد شد.

مهم ترین مسئله ای که هست نگاه ناصحیح در ارائه کمک به رسانه ها است، نگاه قشری، نگاه سطحی و این قطعا ضربه می زند و این دولت وقتی که از کار برکنار بشود قطعا دولت بعدی با رسانه هایی که برخوردار بودند، پربرخوردار بودند، امکانات زیادی دریافت کردند حتما برخوردهایی صورت خواهد گرفت که اصلا به نفع هیچ رسانه ای در کشور نیست.

مهم تر از همه اینها ارتقای نظام رسانه ای با توجه به ورود رسانه های جدید مثل فضای مجازی، حتما مستلزم داشتن قوانین هم، پیشگیرانه و هم ارتقایی برای وضعیت مثل رسانه ها بود که این طرح جامع رسانه ها از ابتدای دولت هم در اولویت اول مطرح بود و روی آن هیچ عملی انجام نشد و در دولت جدید که بنده در مجلس بودم اولین روزهای دولت، آقای انتظامی و همچنین آقای جنتی صحبت شد قول ساماندهی رسانه ها را دادند ولی امروز نزدیک سه سال از عمر دولت می گذرد و هیچ کاری برای طرح جامع رسانه ها نکردند و این حقوق در واقع افراد حقیقی و حقوقی داخل جامعه رسانه ای مخدوش شد. بسیاری از اتهامات نسبت به افراد وارد شد که مردم اصلا نتوانستند پاسخی به آن بدهند و بارها و بارها ما طی مجلس بارها به اینها تذکر دادیم که هیچ کاری صورت نگرفته و از همه بدتر بستن رسانه هایی بود که منتقد دولت هستند و ما قبلا شاهد بودیم اگر یک رسانه ای حتی با آن برخورد شد قطعا اتهام آن عنوان می شد. هیچ یک از این اتهامات عنوان نشده و علت آن این است که تمام اینها در انتقاد از دولت بوده است. رئیس جمهور می گوید هرکس دوست دارد به من انتقاد کند ولی چطور تا انتقادی از یک روزنامه بیان می شود، بلافاصله آن را می بندند و آزادی را مخدوش می کنند؟

متاسفانه این رفتارها خیلی شایع است به خصوص در دادن کمک های به اصطلاح یارانه ای به مطبوعات که امروز مطبوعات شما می بینید با گسترش فضای مجازی، مطبوعات مکتوب فقط می توانند وارد حوزه تحلیل تفسیر خبر بشوند و نه خود خبر. شما برای تحلیل و تفسیر خبر نیاز به پول دارید، نیاز به خبرنگاران مجرب دارید، نیاز به سازماندهی های وسیع سیستماتیک دارید که اگر در این زمینه کمک نشود خود روزنامه ها برگشت مالی شان تقریبا چیزی نزدیک به حداکثر ۲۰درصد است و این ها نمی توانند آن ۸۰ درصد در جامعه را جبران کنند. شما نگاه کنید بعضی از رسانه هایی که صددرصد وابسته به خود دولت هستند اینها یارانه هایی می گیرند که اصلا معنا ندارد، یارانه اگر به معنای کمک است روزنامه که به قول خودش تیراژ آن و رنگ و رویش خوب است خب این نیاز به کمک ندارد که توانسته تیراژ زیادی داشته باشد و روزنامه هایی که دخل و خرجشان روزانه است و مجبورند هر روز کارمندانشان را تعدیل کنند با حداقل دارند امورات را می گذرانند و این یک ضربه بسیار بسیار کاری و از بین رفتن نشریات ضعیف را در کشور از لحاظ بنیه مالی در پی دارد و ادامه این وضعیت قطعا بسیاری از رسانه ها را در واقع نابود خواهد کرد.

خب درست است که همه دولت ها به هر حال دوست داشتند رسانه از آنها تمجید کند و منتقدان را زیاد تحویل نمی گرفتند اما ما در این دولت و طی این سه سال یک سری موارد خاص می بینیم. مثلا یک تشکل دانشجویی در نشریه اش مطلبی درباره نقد دولت نوشته و به دلیل استفاده زیاد علامت تعجب توبیخ شده است!

بله این درست است و متاسفانه یک جورهای دیگری هم هست. یعنی در بحث استیضاح آقای فرجی دانا یکی از موارد استیضاح اهانتی است که یکی از نشریات دانشجویی در واقع به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کرد درحالی که آمریکا این کار را کرده بود یعنی آمریکا یک جریان تبلیغات علیه سپاه راه انداخته بود آن نشریه هم همسو با آمریکا این جریان را به راه انداخته بود آن نشریه هم همسو با آمریکا این جریان را به راه انداخته بود و اتهامات خیلی بی اساس و بد زده بود و وقتی که به ایشان می گفتیم می گفتند خب نشریه دانشجویی است. حالا کاری نداریم اگر قوانین مطبوعات و قوانین رسانه ها را درست بکنیم هیچ کس حق این کار را ندارد اما خب شما نگاه می کنید الان بعضی از نشریاتی که کوچکترین انتقادی از عملکرد دولت می کنند با شعار آزاداندیشی و کرسی های آزاد اندیشی و … متاسفانه از این برخوردها زیاد صورت می گیرد چه برسد داخل خود دانشگاه ها و این به نظر من یک شعاری بیش نیست که دود آن هم به چشم خود دولت ها می رود.

یعنی دولتی که منتقد نداشته باشد قطعا کار نمی کند. هر کاری که صورت بگیرد اصلا انتقاد هم دارد طبیعی هم است. می تواند تحلیل مثبت باشد، می تواند منفی باشد. خود نقد بسیاری مواقع اشکالاتی را بیان می کند که می تواند سازنده باشد. شما نگاه کنید همین بحث حقوق های نجومی و اختلاس های کلان در بانک ها، بانک های دولتی از جمله بانک ملت اگر توسط رسانه ها افشا نمی شد که دولت اصلا اطلاع نداشت و همسویی هم با آن ها می کرد. این واقعیتی است که در واقع متاسفانه دولت نگاهش به رسانه ها یک نگاه تمامیت خواه است. شما نگاه کنید؛ قطعا کارنامه معاونت مطبوعاتی کشور ما در حدود سه سالی که تا الان گذشته قطعا نمره قبولی ندارد.

ما شاهد نوعی افزایش خطوط قرمز در این دولت هستیم. در ماجرای کرسنت نامه می زنند ممنوع است که رسانه ها به آن بپردازند. برجام ممنوع است تحلیل کنند و حتی در جریان برگزاری المپیک هم نامه می زدند که مثلا نباید این قدر انتقاد و سیاه نمایی شود. این افزایش خطوط قرمز دلیل خاصی دارد؟

اصلا بحث خطوط قرمز معنا ندارد. خطوط قرمز یعنی در واقع به زیر سوال بردن منافع ملی، منافع ملی منافع دولت نیست. منافع ملی منافع نظام اسلامی است. این که امروز خوشبختانه این ثابت شد که بحث قضیه برجام که بنده مخالفت صددر صد با آن داشته و دارم و همه موارد آن را هم گفته ایم و دولت متاسفانه نادیده گرفت معلوم شد آن روز چند تا نشریه را مثل وطن امروز مثل ۹ دی و … را فقط به خاطر این که از برجام صحبت کردند را توبیخ و توقیف کردند. امروز ثابت شد که همه حرفهایشان دقیقا درست بود و دولت باید جواب بدهد. دولت باید در واقع نشریات دولتی که صد درصد به نفع دولت می نویسند و هیچ نقدی هم در آنها وجود ندارد با ۵۰۰ تا کارمند کار یک روزنامه را با ۱۰ کارمند انجام می دهند آنها باید جواب بدهند که واقعا نقد معنایش چیست؟ اتفاقی که می افتد بی اعتمادی مردم است، بی اعتمادی رسانه ها است. دروغ تا حدی کاربرد دارد البته زمان آن می گذرد، ساعت عمرش تمام می شود مردم متوجه می شوند که همه شعارها دروغ بود. کدام رسانه امروزدر کشور است که صددرصد دولتی نباشد و کمک نگیرد و بیاید از دولت تعریف بکند؟! خب رفتارهای دولت را می بیند و می فهمد چقدر ضعیف است.

من فکر می کنم این ها دقیقا به ضرر خود دولت ها است به خصوص دولت ما در این شرایط اصلا رفتار خوبی با رسانه ها نداشت و من خودم امروز به عنوان یک رسانه ای واقعا مترصد هستم که آیا روزنامه ام را در بیاورم یا نه. کارآفرینی که روزنامه ها می کنند این اقدام خودش یک نوع کارآفرینی است که با حداقل ۱۰-۱۵ نفر کارمند فعالیت می کنند این خودش کارآفرینی است. این افراد زن دارند، شوهر دارند، خانواده دارند.

شما حساب کنید هرکدام از اینها که در یک کشور اروپایی صورت بگیرد ده ها نامه تشویقی برای آن ها می آید ولی برای دولت اصلا مهم نیست که یک روزنامه بسته بشود. با ده ها کارمند که همه افراد فرهیخته هستند بسته می شود. بعد وضعیت خبرنگاران. این چه وضعی است که هیچ ارتقای وضیعتی برای خبرنگاران در این دولت صورت نگرفته است؟ فقط به یک مورد آن اشاره کنم.

متاسفانه فقط شعار سر می دهند که چنین می کنیم، چنان می کنیم، بیمه چنین شود، بیمه را از خود کارگزار می گیرند، از خود روزنامه ها و رسانه ها می گیرند و هیچ اتفاقی هم نمی افتد. متاسفانه هیچ ارتقایی در اطلاع رسانی و خبررسانی در کشور صورت نگرفته و این موضوع بزرگترین آسیبی است که می تواند به نظام رسانه ای کشور وارد بشود.

شما این را مختص شخص رئیس جمهور می دانید یا مجموعه دولت؟ چون ما شاهد بودیم که ابتدای روی کار آمدن دولت یک مستندی درباره زندگی آقای روحانی ساخته شد و روایت زندگی ایشان بود که اتفاقات و نکات مثبت زندگی شان را بیان می کرد تحت عنوان «من روحانی هستم» ولی یک هجمه سنگینی علیه این مستند صورت گرفت.

به نظر من متاسفانه اصلا این آقایانی که من می شناسم اصلا اینها هیچ کدامشان رسانه را نمی شناسند حتی مشاورینی که همراه اینها هستند اینها هم رسانه را نمی شناسند. دولت های غربی می روند پول می دهند به رسانه ها که اینها را نقد کنند. شما نگاه کنید که بوش را چطور نقد می کردند، خود اوباما را چطور نقد می کنند ولی اینجا بلافاصله با آن برخورد می شود. متاسفانه این نشان دهنده این است که اطلاع رسانی ندارند از تاثیر رسانه ها بر جامعه اطلاع ندارند. مسئله آن مسئله بی سوادی است، بی اطلاعی از رسانه ها است.

من متاسفانه این رفتار را در اکثر دولت ها دیده ام که این باعث تاسف است برای جامعه رسانه ای کشور. من همه جای دنیا را دیده ام و در همه جا هم کار کرده ام و آنجا هم مسائل امنیتی دارند و آنجا هم نفوذ در رسانه ها می کنند که این بحث ها وجود دارد اما تا این حد نیست که یک رسانه ای مثلا یک کلام درباره دولت و وزیر حرف بزند بدون این که جواب بخواهند بدهند. همین الان قراردادهایی که وزارت اقتصاد در مورد «اف. ای. تی. اف» است، نظام به اصطلاح بانکی بسته اند. شما نگاه کنید این بدترین نوع قراردادی است که صدبرابر از قراردادهایی که به اصطلاح استعماری بود، بدتر است ولی اینها بستند.

نه تنها همه نظام بانکی کشور را در اختیار بیگانگان گذاشته اند بلکه همه تراکنش های داخلی کشور باید به اطلاع دیگران برسد. خطرهایی که امروز اینها را تهدید می کند. این ها آمده اند کاری کرده اند اصلا خارج از اصل ۷۷ قانون اساسی که هر نوع قراردادی، معامله ای، مقابله نامه ای، هرچه که بخواهند به امضا برسد باید به اطلاع مجلس برسد خارج از به اصطلاح مجلس امضا شده و تعهد الزام آوار برای نظام است که بسیار بسیار خطرناک است و حتی جالب اینجاست که دو تا از بانکهای دولتی علیه نهادهای کشور خودمان به اصطلاح اقدام کرده اند و پول های آن ها را نداده اند و نامه رسمی اش وجود دارد به این عنوان که شما براساس قانون مثلا امور اداره مالی بین المللی تروریست به حساب می آیید حالا کلمه تروریست را به کار نبرده اند ولی پولشان را نمی دهند.

مثلا قرارگاه خاتم که بزرگترین قرارگاه سازندگی کشور ما است. خود دولت این قدر شعار می دهد که اینها چقدر از ما طلبکارند ولی به همه خواسته های ما جواب می دهند و کار می کنند در بدترین شرایط. الان پارس جنوبی دارد با قرارگاه خاتم کار می کند ولی به راحتی تمام پول های اینها را بلوکه کرده اند ولی شما نگاه کنید اگر یک رسانه ای در این خصوص صحبت کند حتما علیه اینها اعلام جرم می کنند. من امیدوارم که حرف های من منتشر شود که علیه من اعلام جرم بکنند و من بتوانم اینها را به دادگاه بکشانم. دوست دارم هرچه بگویم شما هم چاپ کنید.

یعنی شما می گویید ترکمنچای جلوی «اف. ای. تی. اف» خیلی هم سربلند است؟!

می خواهم بگویم آن یک قرارداد ارضی بود ولی این که شما تمام منویات کشور را به دست دشمن بدهی واقعا بی سابقه است. در این قرارداد تمام نهضت های آزادی بخش جهان به عنوان تروریست معرفی شده اند و شما اگر از اینها حمایت بکنید؛ حمایت نه این که پول بدهید بلکه حتی اگر یک بیت سخرنانی بکند یا اسم حزب اللهی بیاورید می توانی تحت پیگرد قانونی قرار بگیری. بعد دولت اصلا خاموش است و چیزی نمیگه. البته آینه تاریخ نشان خواهد داد. همین الان قراردادهای نفتی را قراردادهای بسیار بسیار استعماری است؛ یعنی این قراردادها اگر امضا بشود بدتر از قراردادهای زمان انگلیسی ها است که ۲۸ مرداد که چه بلایی به سر ما آوردند؟ این یک واقعیت است اگر می خواهند نپذیرند همه اینها بیایند تو رسانه ها. رسانه باید امکان نقد داشته باشد دولت هم واقعا اگر عرضه دارد و اگر منطق دارد با استدلال جواب بدهد. چرا مخالفت می کند؟

دولت چه حقی دارد به شما بگویدشما حق نقد ندارید؟ اگر دولت عرضه دارد و منطقه در پاسخگویی دارد، باید نقد را قبول کند.مثلا در برجام، مسئله چرخه دلار را صد درصد وزارت امور خارجه می دانسته که امکان بازگشت دلار به کشور نیست ولی تسامح کرد. در بند ۳۶ علنا نوشته که دولت ایران حق اعتراض به این قرارداد را ندارد. برای همین در مجلس گفتم و نوشتم که مخالف برجام هستم چون می دانستم تاریخ قضاوت خواهد کرد و بسیاری از نمایندگانی که متاسفانه مخالفت کردند با برگزاری رای گیری علنی از همین می ترسیدند ومی دانستند اشتباه می کنند اما گول رئیس مجلس را خوردند و آن کاری که آقای لاریجانی کرد. در طول ۲۰ دقیقه رای گیری کرد و تمام. الان مهم ترین مسئله این است که خود آقای رئیس مجلس باید جواب بدهد چون بیشترین ضربه را ایشان زد و اجازه نداد این بررسی بشود. حالا ژست می گیرند و اینکه آمریکا چنین کرده، چنان کرده از اول معلوم بود و اینها صد درصد در واقع در یک پوشش بسیار غیرمنطقی و ایجاد جو رسانه ای آمدند خودشان را غالب کردند و قرارداد را هم امضا کردند و امروز هم شما شاهد شرایط هستید.

شما اسم آقای لاریجانی را بردید. ایشان یک زمانی رئیس بزرگترین رسانه کشور بوده است، پس چه دلیلی دارد که با آن وضعیت نسبت به روشنگری رسانه ها مخالفت کند؟

خب آن وقتی که ایشان در مجلس یک گروه تشکیل می دهد به نام اصولگرایی، بعد افرادش می روند در لیست اصلاح طلبی ثبت نام می کنند و خود ایشان می رود در قم با لیست اصلاح طلبی می آید، همه چیز مشخص است. ایشان ۲۰ سال پیش رئیس رسانه بودند ولی الان هر روز یک چهره ای برای خودش دارد.

به نظر شما دولت می تواند این روند را ادامه بدهد؟

ادامه بدهد یا ندهد قطعا خودش ضربه می بینید. اختناق در رسانه ها ضربه اش به نظام است؛ نه فقط به دولت. در موضوعاتی مانند کرسنت، برجام و قراردادهای نفتی منافع ملی نظام است. پس اگر کسی بخواهد با نظارت رسانه ها مخالفت کند خودش باید زیر سوال برود. قطعا این مسئله به خود دولت ضربه می زند و تاریخ قضاوت خواهد کرد. البته این قضاوت ممکن است به چند ماه هم نکشد و در آینده نزدیک این دولت سرکار نیاید. شما فکر می کنید همه اطلاعات همین طور خواهند ماند؟ نه، در آینده از وزارت خارجه هم اطلاعات بیرون می آید. بعد آنها باید بیایند جواب مردم را بدهند.

اخیرا موجی راه افتاده در رسانه های طرفدار دولت که برخی ها توهین به رئیس جمهور می کنند و باید وزارت اطلاعات واکنش نشان بدهد. به نظر شما سناریویی پشت آن است؟

خب من نمی دانم چه سناریویی ای پشت آن است ولی شما می گویید رسانه های دولت؛ خب رسانه دولت که افرادش معلوم است چطوری هستند و با چه پول هایی دارند اداره می شوند.

در شبکه روزنامه نگاران طیف حامی دولت هم برخی اتهامات بود و دستگیری ها.

مثلا در هیئت مذاکره کننده برجام جاسوس گرفتند اما این را نباید رسانه ها بنویسند. حالا اگر بنویسند مثلا توهین به رئیس جمهور است!

منبع: ماهنامه رمز عبور، شماره ۲۲

مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه
آخرین خبر

هشدار به خودروسازها

سازمان تعزیرات و مسئله دریافت وصول یک جریمه 8 میلیاردتومانی

موج سواری سودجویان، علت گرانی های اخیر

رفت‌وبرگشت قیمت‌ها و نوسانگیری کوتاه‌بُرد

حمایتِ سازمان حمایت از پراید 60 میلیونی؟!

دستیار ویژه وزیر صنعت: ۱۰۰ هزار خودرو به بازار می‌آید

اسکوتر ۱۲ میلیون تومانی BMW رونمایی شد

یکی از بزرگترین طرحهای اقتصادمقاومتی دولت اجرا شد

تذکر به لاریجانی درباره دلارهای کالاهای اساسی

پراید در ونزوئلا

جلسه شورایعالی انقلاب فرهنگی به ریاست لاریجانی برگزار می شود

دلیل رفتن ترامپ به ژاپن بعد از سفر ظریف

کدام کشورها به دنبال میانجی‌گری میان ایران و آمریکا هستند؟

گلایه رهبر‌ انقلاب از یک تشکل‌ دانشجویی

منتجب‌نیا: حضور یک جوان در کابینه، تجربه موفقیت‌آمیزی بود

نقش وکیل ایرانی در بحران سیاسی اتریش

رئیسی شب قدر کجا بود؟

عضو جهاد اسلامی: در تنش بین ایران و آمریکا مداخله نمی‌کنیم

تحول آرام رئیسی در قوه قضائیه

روایت محسن هاشمی از نحوه ترور پدرش

هشدار سید مقاومت درباره طرح معامله قرن

قاضی دادگاه کالیفرنیا حکم به انسداد پول ساخت دیوار مکزیک داد

هشدار وزیر دفاع ترکیه به «یونان» و «قبرس»

روسیه امکان تبادل زندانی با آمریکا را رد کرد

ابراز نگرانی سازمان ملل از وضعیت مسلمانان میانمار

آلمانی‌ها خواستار کناره‌گیری زودهنگام مرکل هستند

کره شمالی، آمریکا را با واکنش «خشمگین» تهدید کرد

ازسرگیری درگیری‌ها در جنوب پایتخت لیبی

حملات راکتی تروریست‌ها به ریف شمال غربی حماه

چک: سفارتخانه های اروپایی به قدس منتقل نمی شوند

2 سال حبس در انتظار فرزندان بی معرفت

طوفان فروکش کرد؛ رگبار در راه پایتخت

طنین ندای الغوث الغوث در آسمان ایران و کشورهای اسلامی

سردار‌ هادیانفر: پلیس مخالف تفریح جوانان نیست

خسارت توفان تهران چقدر بود؟

حال و هوای شب قدر در حرم امیر مومنان(ع)

خبرهای آتشنشانی از حوادث توفان در تهران

مزاحمت‌های شهری در تهران از نوع ماشین و موتورهای لاکچری

پایتخت با مهمان‌های ناخوانده‌

شهرداری برای مرمت پارک پردیسان، دست بکار شد