رصد

کد خبر: ۱۲۰۸۹۸
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۰۱ دی ۱۳۹۵ - ۱۸:۲۳
گفت‌وگوی رصد با حسین ثابت، سرمایه گذار حوزه گردشگری
مگر کیش چه چیزی دارد؟ کیش بی‌گناه است. برای این‌که مردم به آنجا می‌روند و دلفین‌ها را می‌بینند و دست می‌زنند. این شادی را در هیچ جای کشور ندیده‌ایم. مگر می‌رقصند و مشروب می‌خورند؟ آن‌کسی که به مشهد می‌آید، برای کارهای نامشروع نمی‌آید. این گردشگر برای زیارت امام رضا(ع) می‌آید، گردشگری است که پول خرج می‌کند. خیلی از خارجی‌ها می‌خواهند برای زیارت امام رضا(ع) بیابند، چرا نیایند؟ شاید از همین طریق به راه راست هدایت بشوند و مسلمان شوند. ما چرا خودمان را پنهان می‌کنیم.

ویژه‌نامه رصد / چند وقتی است پروژه آفتاب در پارک طرق در ورودی شهر مشهد و در مسیر فرودگاه به‌واسطه مسائل پیوست فرهنگی در رسانه‌ها پیگیری می‌شود، برای همین نام حسین ثابت بکتاش بیشتر بر سر زبان‌ها افتاده است. این سرمایه‌گذار 82 ساله مشهدی اهل مصاحبه نیست و گفت‌وگوی اختصاصی رصد اولین مصاحبه تفصیلی او طی این سال‌ها است. سابقه و رویکرد ثابت در ساخت مجموعه های گردشگری مانند هتل داریوش کیش با سبک معماری هخامنشی و هتل های دیگرش در جزایر قناری اسپانیا برخی را بابت عدم تناسب نگرش او با هویت زیارتی مشهد نگران کرده است. برخی نیز معتقدند که ثابت وعده های زیادی مانند احیای توس داده است که عملی نشده و باید در عمل، تحقق حرف هایش را سنجید. گرچه خود او دلیل برخی ناکامی‌ها را بروکراسی و عدم همراهی مسئولان عنوان می‌کند، وعده های مختلفی می‌دهد و از رویکردش در کیش دفاع می کند اما صراحتاً می‌گوید اولویت اول شهر مشهد امام رضا(ع) است و نمی‌تواند و نمی‌خواهد مشهد را تبدیل به کیش کند، بلکه می‌خواهد فرصت‌های استفاده‌نشده این شهر را احیا و به عمران و ‌آبادانی آن کمک کند. گفت‌وگو با حسین ثابت از این نظر هم می‌تواند مهم باشد که منتقدان با افکار و ایده‌های او آشنا شوند و علاوه براین سندی باشد برای قضاوت درباره عملکرد وی در آینده.

«مجله رصد در شماره سی و دوم به مسائل سرمایه گذاری در ایران پرداخته است که آن را می توانید اینجا ببینید»

امروز مشهد مشکلات مختلفی دارد، از حاشیهنشینی گرفته تا رکود اقتصادی، لذا برای توسعه شهر به سرمایهگذار نیاز داریم اما تجاریسازی و برجسازی، چالشهای جدیدی برای شهر مشهد ایجاد کرده، مثل بیهویتی، اختلاف طبقاتی و ... شما اگر خودتان مدیر این شهر بودید، برای جذب سرمایهگذار چه میکردید؟

من 40 سال خارج از کشور بودهام، تجربه از علم میگذرد، 40 سال سابقه و تجربه گردشگری دارم، شما فکر میکنید رئیس گردشگری یکبار از من آمده سؤال کند که راه گردشگری چیست؟ من موفقترین ایرانی خارج از کشورم که 11 هتل را اداره میکنم و از صفر شروع کردهام، این سرمایه من است، نه پول، باقدرت میگویم که در خاورمیانه، ایران از نظر گردشگری دومی ندارید اما استفاده نمیکنیم. مخصوصاً درمشهد که از صدقهسر امام رضا(ع) همهچیز داریم. برای همین باید از یک نقطه شروع کرد. آقایانی سرکار هستند که تجربه ندارند، وقتشان را میگذرانند و سرمایه کشور را به باد میدهند. امثال من در خارج از کشور چقدر هستند؟ چرا ما از خارجیها گدایی میکنیم درحالیکه زیر دست من 1100 نفر کار میکنند، از 13 ملیت مثل آمریکایی، فرانسوی، اسپانیایی، آلمانی، هلندی و ... زیردست من کار میکنند. شاید اطرافیان مسئولین برحسب سلامت و علم انتخابشده باشند اما اگر تجربه ندارند چند مشاور باتجربه را به کار بگیرند، همیشه غصه میخورم که چرا از تجربه من استفاده نمیکنند، من برای مشاوره از کسی پول نخواستم؛ اما چه کسی جز من میتواند مشاوره گردشگری بدهد؟ یک ریال ناموفق درجایی نداشتم. در جزایر قناری اسپانیا کارنامهام مشخص است، کیش را متحول کردم، امروز هم قول میدهم که مشهد را متحول میکنم.

40 سال سابقه و تجربه گردشگری دارم، رئیس گردشگری یک‌بار از من سؤال نکرده که راه گردشگری چیست!

جدا از تجربه تفاوت در نگاهها و الگوهای توسعه و پیشرفت یک مشکل جدی پیشروی شهر مشهد است. الان دو طیف وجود دارد یکی گردشگری صرف به معنای لذت و سرگرمی و یکی گردشگری با محوریت زیارت و معنویت، نظر شما کدامیک از این موارد است؟ چگونه میتوان این دو را ترکیب کرد؟

من اسمم حسین است، به آنهم افتخار میکنم. وقتی در مورد امام حسین(ع) صحبت میکنند من به غرور بلند میشوم. من گریه نمیکنم اما میگویم یک نفر به اسم امام حسین(ع) بلند شد و آنقدر قدرت داشت که امروز ما شیعیان مدیون او هستیم. ما نیامدهایم فقط گریه کنیم، خدا اول شادی را آفریده و بعد ما را آفریده است. آنهایی که به زیارت میآیند گردشگر هستند، رستوران میخواهند، آخر هفته با خانواده میآیند که هم زیارت کنند و هم در شهر بگردند. معنی گردشگری که فقط رقاصی و دیسکو نیست. بعضی نمیفهمند معنی گردشگری چیست. گردشگری یعنی نزدیک شدن عقیدهها، آشنایی ملتها و اقوام با یکدیگر. ما بعضی لغتها را بد ترجمه میکنیم، خیال میکنیم گردشگر فقط این است که موزیک بزند و برقصد و کارهای نامشروع بکند. این گردشگری نیست. گردشگر یعنی اینکه یک فرد کارهای روزمرهاش را تغییر بدهد. پیش امام رضا(ع) میآید که روحش را شاد کند، راه میرود، گردش میکند، خرید میکند. این یعنی گردشگر. مسلماً یک نوع گردشگری دیگر هم هست که لب دریا میروند، میخواهند لخت بخوابند و از آفتاب استفاده کنند، چون 9 ماه سال آفتاب ندارند، اما این مدل گردشگری متعلق به ما نیست.


نمی‌خواهم مشهد را کیش کنم!


هر شهری ویژگی خاص خودش را دارد که بایستی از همان ویژگی استفاده کرد. کیش و اصفهان پتانسیلهای خاص خودش را دارد. ولی برخی تصورشان این است که مشهد هم می تواند مانند کیش اداره شود. شما هم همین نگاه را دارید؟

مگر کیش چه چیزی دارد؟ کیش بیگناه است. برای اینکه مردم به آنجا میروند و دلفینها را میبینند و دست میزنند. این شادی را در هیچ جای کشور ندیدهایم. مگر میرقصند و مشروب میخورند؟

من نمی‌توانم و نمی‌خواهم مشهد را کیش کنم، اینجا حضرت رضا(ع) را داریم، تمام هنر ما اول امام رضا(ع) است

منظورم مخالفت با شادی نیست، اتفاقاً شادی و تفریح باید باشد ولی مسئله اصلی این است که بار فرهنگی و معنوی هم داشته باشد. حتی همان صنعت سینما و هالیوود هم یک معنا و مفهوم را منتقل میکند ما در مشهد باید چه پیامی را در قالب این تفریح و شادی منتقل کنیم؟

آنکسی که به مشهد میآید، برای کارهای نامشروع نمیآید. این گردشگر برای زیارت امام رضا(ع) میآید، گردشگری است که پول خرج میکند. خیلی از خارجیها میخواهند برای زیارت امام رضا(ع) بیابند، چرا نیایند؟ شاید از همین طریق به راه راست هدایت بشوند و مسلمان شوند. ما چرا خودمان را پنهان میکنیم. پنهان شدن یعنی ترس، ما ایرانیان از هیچچیز نمیترسیم، چون ملت بزرگ و باسوادی هستیم. من کارآفرین هستم، هر جا که بودم کارفرما بودم، البته خدا و حضرت رضا(ع) به من کمک کردند و مدیون ایشان هستم.سرمایهگذار پولش را با هزار بدبختی به دست آورده است، میخواهد استفاده کند. باید راه استفاده و امنیت را به او بدهیم، مخلص شما هم هست. هم سرمایه و هم تجربه میآورد. نه اینکه سرش کلاه بگذاریم. بعد هم بگوید رفتم آنجا پولم را هم ندادند، اذیت هم کردند.هرکسی هم که سرمایه میآورد باید از سرمایهاش سود ببرد، ما بایستی این زمینهها را فراهم کنیم اینقدر سرمایه آماده برای آمدن به ایران هست، سیل پیش رویمان کم شده اما قطع نشده است، باید به دنیا ثابت کنیم مورد اعتماد هستیم، اینجا امنیت وجود دارد، درحالیکه در کشورهای اطرافمان جنگ است و این را هم مرهون رهبرمان هستیم.

ما امنیت داریم اما متأسفانه برنامه نداریم، وقتی شما به فکر سرمایهگذاری در مشهد افتادید چه برنامهای داشتید؟

من بعد از 20 سال که آمدم، به گریه افتادم. گفتم همه دنیا را میشناسم اما مملکت خودم را نمیشناسم. این کشور و شهر ازنظر گردشگری جذابترین قطبها و سرمایهها را دارد. در مقابل دوبی و ترکیه غصه میخوریم. اینها کاری نکردند، اینها از صدقهسر ایرانیها اینقدر رشد کردند. بالا رفتن آسان اما بالا ماندن سخت است. رهبری دو چیز گفته است که باید با طلا نوشت. یکی اقتصاد مقاومتی و دیگری اصل 44 و خصوصیسازی. از زمانی که صحبت از خصوصیسازی شده است، یک نمونه بگویید که خصوصیسازی واقعی شده باشد. من خودم دوازده سال است که 27 درصد هتل لاله تهران را دارم، هر کار کردم که بخرم یا بسازم یا سرمایهگذاری کنم، فقط به سنگ خوردم. چرا آقایان به کسی بدهند که بعدش نتوانند هر کاری خواستند بکنند؟ این مدل دولتی است ولی خصوصیسازی بزرگترین سرمایه کشور است که اصلاً اجرا نمیشود. چهار «شبه خصوصی» مملکت را میخرند و میفروشند. هتل همای یک در مشهد 13 سال است که رهاشده، این باعث شرم است. به تأمین اجتماعی میگویم حاضر هستم این را تمام کنم، هرچقدر درآمد الآن دارید دو برابرش را میدهم. پارسال میخواستند در شهریورماه تمام کنند اما هنوز نتوانستند. چراکه آنها نه پول و نه سررشتهدارند و برایشان فرقی ندارد که تمام بشود یا نشود؛ اما من بهعنوان بخش خصوصی دلم به حال پولم میسوزد و پروژه برایم ساعت میزند و باید تمام شود چون ضرر میکنم. الآن در فردوسی پیشخوان 60 هزار متر است، ما پیشنهاد دادیم 100 هزار متر پیشخوان به ما بدهید که 20 هزار مترش را برای گردشگری بگذاریم. من قول میدهم اگر مدیریت این موضوع به دست من بیفتد، حداقل بین 5 تا ده میلیون نفر از مردم ایران را به فردوسی بکشانم. این افراد اول بر مزار حضرت رضا(ع) بروند، امام رضایی که بدون آن مشهدی نبود. بعد به فردوسی بیایند. من خودم شفا یافته امام رضا(ع) هستم و میخواستم برای امام رضا(ع) کاری کنم اما نشد ولی رهایش هم نمیکنم. چهار خیابان اطراف امام رضا (ع) افتضاح است، اینها باید بلوار شود و مردم پیاده بروند. زمان مرحوم طبسی خدمت ایشان رفتم و این حرفها را زدم و گفتم من حاضرم این چهار خیابان را بلوار کنم، بعد ایشان پرسیدند که اگر بلوار کنید و مردم پیاده بروند، مغازههای اطراف کاسبی ندارند.گفتم این تصور اشتباه است. من یک سوپرمارکت دارم که خیلی دراز است، قند، نان و سیگار را همان جلوی سوپرمارکتم گذاشته بودم و مردم همانجا برمیداشتند و میرفتند، یک روز گفتم که این اجناس را در آخرین نقطه سوپرمارکت بگذارند. روز بعد مدیر سوپرمارکت گفت 15 درصد افزایش فروش داشتیم. چون کسی که میخواست از انتها نان را بردارد سر راهش شکلات، پستانک و محصولات دیگر را میدید و میخرید. حالا اگر مردم بهطرف حرم امام رضا (ع) پیاده بروند، این مغازهها هم بهجایی میرسند. نه اینکه مستقیم با ماشین به حرم برود و حاجتش را بگیرد و برگردد. اجازه بدهیم مردم کمی گردش کند، این معنی گردشگری است.

گردشگری که فقط رقاصی و دیسکو نیست. آنگردشگری که به مشهد میآید، برای زیارت امام رضا(ع) میآید

رهبری هرچه گفته است، ما نفهمیدیم، اصل 44 تنها راه رهایی مملکت از ورشکستگی است. برای هتل همای تهران میخواستند 200 اتاق جدید بسازند، الان 120 اتاق دارد. گفتم اگر هر دو قسمت را به من میدهید، من میسازم اما پای قرارداد گفتند این 120 و 200 اتاق جدا باشند، گفتم شما چقدر از آن درآمد دارید گفتند 12 میلیارد گفتم من 15 میلیارد تضمین میکنم و از قبل هم آن را به شما میدهم؛ اما جواب من را ندادند. با منی که داخلی هستم، این کار را میکنند آنوقت با خارجی چه میکنند؟ اینها را بایستی اصلاح کرد، مملکت سرمایه زیادی دارد، مهمترینش امنیت است. من یکبار یک سرمایهگذار خارجی را به ایران آوردم که 12 ذوبآهن در کانادا و آلمان دارد. با ترسولرز به ایران آمد، پیش آقای کرباسچیان و نعمت زاده رفتیم، روز آخر هم در دربند نهار مهمانش کردم. مدیر برنامههایش گفت:« من این آقا را تابهحال به این آرامی ندیده بودم. به ما گفته بودند در ایران حق ندارید با خانمها حرف بزنید و عکس بگیرید و ... ولی ما همه این کارها را کردیم!» ما باید این تصورات را اصلاح کنیم. یکبار در یک همایشی به آقای خاتمی گفتم شما از سرمایهگذاران گدایی میکنید. بعد از انقلاب من اولین سرمایهگذار کشور در حوزه توریستی هستم اما من را نمیشناسی و در حال گدایی از دیگران هستی. ایرانیانی هستند که آب سرمایهشان را میبرد، بایستی از اینها دلجویی کرد، حالا شاید سی سال پیش هم اختلاس کرده باشند، آنها را ببخشید و اجازه بدهید در مملکتشان کار کنند. چون عاشق این کشور هستند. قبلاً که به اینجا میآمدم مرا طاغوتی حساب میکردند و میگفتند یهودی هستم اما من بچه امام رضا(ع) هستم، پدرم خادم امام رضا(ع) بوده و همیشه درباره حقالناس به من تذکر میداد. صبر کنید و ببینید بر سر عربستان سعودی چه خواهد آمد، مگر میشود انسانهای بیگانه را با مدرنترین اسلحهها بکشی و هیچ اتفاقی نیفتاد؟ ده سال دیگر عربستانی نخواهد بود، این پیشبینی غرب است، دو ملت در دنیا بدبخت هستند. یکی سعودی و یکی آنهایی که زمان حضرت موسی خانهبهدوش بودند و در سال 1947 میلادی به آنها خانهای دادند. ظلم پایه ندارد و باید برود.

درباره مشهد هم باید بگویم که یکبار آقای پژمان با همسرش به کیش آمدند، به من گفتند که تو مشهدی هستی بیا برای امام رضا(ع) کاری بکن. گفتم چشم و پشت کوهسنگی 300 هزار مترمربع را برای پارک شادی انتخاب کردیم. 5 ماه روی نقشهها و طرحها کار کردیم. همه از استاندار تا شهردار موافق بودند، قرار بود شورای شهر امضا کنند که به من گفتند نمیشود، گفتم چرا؟ گفتند تعادل شهر به هم میخورد، آقای رئیسجمهور گفته راهش ندهید.

البته ما از رو نرفتیم و نمیرویم، تلاش میکنیم و الآن هم امیدواریم بین شهرداری و آستان قدس را آشتی بدهیم تا بتوانیم کارهایی بکنیم.

در شهر مشهد دیدگاه های مختلف فکری درباره محور و مدل توسعه شهر است، شما چقدر با این نگاهها آشنا و هماهنگ هستید؟

ما میخواهیم کمک کنیم، نمیخواهیم که کلاهبرداریم، لذا بایستی حوصله داشته باشیم. اگر با سرمایه شخصی توانستی کاری بکنی، قطعاً کار جلو خواهد رفت، علاوه بر اینکه مشهدی هستم، برای جوانان ایران نمونه هستم چون با دستپر به خارج نرفتم، بلکه روی پای خودم ایستادم. من در حوزه گردشگری کار میکنم. گردشگری روزی از نفت و خودرو هم بالا میزند، پس باید روی این مسئله کارکرد، چه این شهردار و شورا باشد چه دیگری، چه استاندارد و دولت عوض بشوند چه نشوند. باید بسازیم. ما نمیتوانیم خودمان را به دیگران دیکته کنیم. یا باید طرفهای مقابلم را قانع کنم یا باید بجنگم، غیرممکن بود که نام هتلی را داریوش بگذاریم ولی این کار شد. من چه کردم؟ طرفینم را قانع کردم، صحبت کردم. علاوه بر این شهردار بایستی تابع شهروند باشد یا شهروند تابع شهردار؟ شهردار توسط شهروند انتخابشده و آنچه شهروند بخواهد باید انجام بدهد. اگر این ظرفیت را نداریم که به شهردار بگوییم چه میخواهیم پس شهروند بی تاثیری هستیم، لذا ما شهروندان هم بایستی خودمان را اصلاح کنیم.

10سال پیش پروژه مشهد مال را به من پیشنهاد کردند. گفتم این درختان زنده را چه می کنید؟ گفتند خشک می‌کنیم. گفتم مگر می‌توانید درخت زنده را بکشید، این درختان سرمایه‌های ملی است و من پای‌کار این پروژه نیستم، هزاران درخت را کندند که یک مشهد مال بسازند. مشکلات فعلی نفرین همان درخت‌هاست

لطفا بطور شفاف بگویید ، شما میخواهید همان مدل سرمایهگذاری کیش را در مشهد ادامه بدهید؟

نه اینجا یک بافت دیگری دارد. اینجا برای خودش یک شهر اختصاصی است، من نمیتوانم و نمیخواهم مشهد را کیش کنم، اینجا حضرت رضا(ع) را داریم، ما نباید از حضرت رضا(ع) چشمپوشی کنیم، تمام هنر ما اول امام رضا(ع) است. نقطه گردشگری ما حضرت رضاست، از صدقهسر ایشان میتوانیم جاهای دیگر را احداث کنیم. حضرت رضا(ع) است که گردشگر را میآورد.

بااینحال عدهای در شهر مشهد با نگاه منفعتطلبان و حداکثری میخواهند از این فرصت استفاده کنند، ساختوسازهای ارتفاعات جنوبی، مالهایی که به خاطرش درختان و باغها را از بین بردند. این موضوع بسیاری از دلسوزان و کارشناسان شهری را نگران کرده است.

آنچه در زندگی رشد میکند، زنده است و روح دارد. یک درخت یا یک گل روح دارد و ما نباید آنها را بکشیم، ده سال پیش از آستان قدس همین پروژه مشهد مال را به من پیشنهاد کردند. گفتم این درختان زنده را میخواهید چه کنید؟ هزاران درخت بود. گفتند خشک میکنیم. گفتم مگر میتوانید درخت زنده را بکشید، گفتند فایدهای ندارند و همه آن زحمت است. گفتم این درختان سرمایههای ملی است و من پایکار این پروژه نیستم. همین پیشنهادی که به آقای انصاری کردند را به من گفتند ولی قبول نکردم. در همین طرق هم نمیگذارم یک درخت خشک شود، درخت هم اضافه میکنم. همه اینها برای محیطزیست است. هزاران درخت را کندند که یک مشهد مال بسازند. مشکلات فعلی هم نفرین همان درختهاست. شهر گل و درخت را بردند و شهر آهن آوردند، مگر میشود این کار را کرد؟ به شما قول میدهم تا جبران آن درختان را نکنند این پروژه ساخته نخواهد شد!

این مسئله دقیقاً مشابه رویکردی است که در اطراف حرم مطهر رضوی اجرا شد، آیا آنجا هم به شما پیشنهادی دادند؟ با توجه به تجربهای که در حوزه گردشگری دارید، علت شکست پروژههای اطراف حرم رضوی چیست؟

من وقتی بچه بودم اطراف حرم امام رضا(ع) درختهایی مثل درخت توت و پارک و باغ بود. امروز همه آنها را خشک کردهاند و ساختمان ساختهاند. آقای علمالهدی یک حرف بسیار زیبایی زدند، تمام ساختمانهای دور حرم باید خراب بشود، ساختمانهای اطراف خانه خدا هم باید خراب بشود. وقتی وهابیها رفتند، این اتفاق میافتد. خانه خدا در گودی است و ساختمانها بالای سرخانه خداست. حرم امام رضا (ع) هم همینگونه است، نزدیک حرم هتل ساختند که طرف بالا میرود و در اتاقش حرم را میبیند و نیازی نیست زیارت برود. این خیلی بیحرمتی است، این باید برطرف بشود. یک روزی چند عاشق دیوانه مثل من پیدا میشود که میگوید تمام هتلهای اطراف حرم را میخرم، خراب میکنم و پارک میسازم. در زمان زندهبودن خودم این قول را میدهم که اگر به من سپرده شود این چهار خیابان اطراف حرم بلوار خواهد شد. از یک کیلومتری اطراف حرم بسته و بلوار میشود تا به حرم حضرت رضا(ع) احترام بگذاریم. من سر این پیشنهادم ایستادهام و رهایش هم نمیکنم. الآن میخواهند تا داخل حرم را با اتومبیل بروند، آنکسی که از حضرت رضا(ع) چیزی میخواهد باید پابرهنه برود. آنچه در اطراف حرم امام رضا(ع) انجامشده جنایت است، این هتلهای ساختهشده جنایت است، مگر زمین کم است برای هتلسازی که رفتند دور حرم را اینگونه هتل ساختند. ببینید با خانه خدا چه کردند؟ هر شبی 3 هزار دلار میگیرند که بروند بخوابند، چنین چیزی نباید باشد.

اتفاقاً خیلی از موافقین میگویند این هتلها بر اساس ضرورت گردشگری است.

کدام گردشگری؟ گردشگر میخواهد در پارک راه برود، میخواهد گل و درخت ببیند نه ساختمانهای بیروح، نه مثل الآن که میترسد در خیابان راه برود و بچهاش زیر ماشین شود. این گردشگری است؟


نمی‌خواهم مشهد را کیش کنم!


چگونه میتوان با فساد برخورد کرد که امنیت سرمایه هم محقق شود؟

من از پدرم یاد گرفتهام که حقالناس را دست نزنم، حقالناس، حق یتیم و حق دیگران آتش هستند. اولین قدم برای ترقی رعایت حقالناس است. اگر بیتالمال را دست نزنیم چه کسی میتواند جلوی ما را بگیرد؟ بیتالمال متعلق به مردم است و به ما دادهاند که آبادش کنیم، اگر این را رعایت کنیم نه با اداره اطلاعات و نه با هیچ دادگاهی سرکار نداریم و هیچ مشکلی نخواهد بود. پسکار سرمایهگذار غلط است که میخواهد قانون را دور بزند.

اگر بروکراسی نباشد پروژه طرق مشهد را یکساله تحویل می دهم

عیب از سرمایهگذار است یا گاهی مسئولان به او پیشنهاد میدهند که تخلف کن یا از رانت اطلاعاتی که ما میدهیم استفاده کن؟ به خود شما تاکنون پیشنهادی در این زمینه شده است؟

خیلی پیشنهادشده است ولی «آنکس که نداند جای خر بستن خود، گـه گردن خـر بندد و گه گـردن خود» هرکسی باید بداند با این شیوه تا کجا میتواند پیش برود. اینقدر که پیشنهاد به من میکنند، من نمیتوانم هرچه پیشنهاد کردند، مدام بله بگویم. مثلی است که میگوید اگر نمیتوانی کسی را بزنی با او دوست شو نه اینکه شریک بشوی بلکه زبانش را بفهم و ببین چه میخواهد. در طرق به من گفتند که این پروژه خسارت بزرگی است، اینجا زباله خانه بود و بویش هم مشهد را میگیرد، فاضلاب اینجا را دیدی؟ گفتم همه اینها را درست میکنم، فاضلاب انرژی است. برای من که تجربهدارم، راهش را پیدا میکنم. یک شهردار میخواهد خودش را معروف کند، برای همین اگر یک سرمایهدار مثل من هم که بیاید کارهای خوب انجام بدهد، جلویش را نمیگیرد. برای همین میگویم همه افرادی فعلی خوب هستند و ما باید زبانشان را بفهمیم و قانون را مراعات کنیم و مفید هم جلو بیاییم. نه اینکه از روز اول کلاهبرداران بیابیم، بدون سرمایه بیابیم و بعد امضا کنیم و زیرش بمانیم.

مثل برخی از شرکت های سهامی که تأثیر منفی روی فضای سرمایهگذاری استان و شهر مشهد گذاشتند؟

مردم باید بیشتر مراقب میبودند، میگویند در خانه خودت را محکم ببند همسایهات را دزد نگیر. ما نباید خوشباور باشیم. همین الآن همه بانکها بنگاههای معاملاتی هستند.

چه میشود که به این پولها سود 20 درصدی میدهند؟ چون رفتند زمینهای کلنگی خریدهاند، ساختمانهای بلند ساختند و خوب هم فروختند ولی الآن همه دچار رکود شدهاند. الآن بانکها پر از هتل و زمین شدهاند، نه میتوانند بفروشند و نه میتوانند اداره کنند، پول شما را هم نمیدهند.

شما برای شهرداری پیشنهاد بردید یا آنها پیشنهاد دادند؟

آنها هیچ پیشنهادی نکردند، ما ایده و تجربه آوردیم. ایده تصفیه فاضلابهای محلی را من آوردم. الآن شهرداری زمین میدهد، شرکت آب و فاضلاب، فاضلاب میدهد و ما آن را تصفیه میکنیم و تا یک مدت معین در مدیریت ماست. بعد از گذراندن دوره سرمایهگذاری، به خود شهرداری و آب و فاضلاب برمیگردد. این پروژه مصوبه استانداری را هم دارد.

چه شد که شما با توجه به اینکه در حوزه گردشگری هستید، چنین پروژههایی را قبول کردید؟

وقتی دیدم در پارک طرق 2500 مترمکعب فاضلاب جاری است و بوی بدی دارد، گفتم اولین کارم این است که نمیگذارم این فاضلاب رها شود، این تجربه را در اسپانیا داشتم، این فاضلاب را تصفیه میکنم و در خود پارک استفاده میکنم. این را دریکی از بندهای قرارداد آوردیم، بعد دوستان سازمان مانَکها آمدند و یک توضیحات کلی درباره فاضلاب و عوارض ناشی از آن در شهر مشهد دادند. برای همین باهدف عامالمنفعه و حفظ محیطزیست مازاد بر 2500 مترمکعب هم را قبول کردیم.

بعداً آنقدر صحبت کردند که تصفیهخانههای محلی هم به قرارداد اضافه شد. البته گفتیم که مزایده سراسری بگذارند تا ببینند چند نفر میآیند، هفت شرکت اعلام آمادگی کردند که 5 موردشان منصرف شدند و یک شرکت دیگر هم بهاحتمالزیاد بنا به دلایل حقوقی نمیتواند رقابت کند. اینکه میگویید سلایق مختلف شهر در موضوع سرمایهگذاری را چگونه میتوان مدیریت کرد را در همین زمینههای مشترک میتوان دید. آیا شما حاضر هستید، فرزندانتان سبزی آلوده بخورند؟ همه با تمام اختلافسلیقهها روی این وحدت خواهند داشت. اگر ما انگشتمان را روی چنین نقاط مشترکی گذاشتیم، دیگر مشکلی نخواهیم داشت. الآن احیای آرامگاه فردوسی هم همینگونه است، علاوه بر این نقطه قوت ما فقط امام رضا(ع) است.

بنابراین احتمال دارد که علاوه بر گردشگری در سایر نیازهای شهری هم ورود پیدا کنید، ظاهراً قطار شهری مشهد یکی از این نمونههاست.

اسفندماه 93 اوراق مشارکت قطار شهری راه افتاد، آقای مزجی هم در جلسهای درخواست کردند که نخودی در این آش بیندازم. من هم گفتم تا الان چقدر اوراق مشارکت فروختید، گفتند 17 میلیارد تومان، گفتم 20 میلیارد یعنی حدود 7 میلیون دلار هم من میخرم. با این هفت میلیون دلار کابینهای قطار شهری را خریدند، این هم یکی دیگر از نقاط مشترکی است که کسی در آن اختلاف نخواهد داشت.

با قاطعیت میگویم مسیر ما در مسیر آنچه در اطراف حرم اتفاق افتاد نیست، در پارک طرق دقیقاً مطابق با طرحهای فرادست یعنی فرنهاد پیش رفتهایم، حتی به ما گفتند چون وسعت زیاد است میتوانید بلندمرتبهسازی بکنید، ولی گفتیم اصلاً چنین کاری نمیکنیم و نمیخواهیم چنین ساختمانی در منطقه محروم بسازیم. لذا ما اصلاً سراغ منفعتطلبی نخواهیم رفت، همین درختهای پارک طرق را نهتنها یک عدد کم نمیکنیم بلکه 75 هزار مترمربع را هم احیا میکنیم. اگر خدا بخواهد در این زمینههای غیر گردشگری هم ورود پیدا خواهم کرد، ثروت من پول نیست بلکه تجربه است. همین فاضلاب را اگر تجاری حساب کنیم از ساختن مشهد مال بهتر است.

البته به نظر میرسد این حوزههایی که گفتید را طوری استفاده میکنید که صرفه اقتصادی هم داشته باشد.

بله. مگر من پول را در خیابان پیداکردهام؟ تا جایی که بتوانم نمیخواهم ضرر کنم ولی بهاندازه کافی هم ثروت دارم، الآن هم تنها تجربه من مهم است. من در مسیری گام برمیدارم که حرفوحدیثی نباشد.

اگر بروکراسی نباشد من همین طرق را یکساله تحویل میدهم، چون ایده، سرمایه و تجربهدارم. الآن یک سال است که برای یک کار کوچک این پروژه معطلمانده است.

مطالب مرتبط
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
حسین
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۱۲ - ۱۳۹۶/۰۴/۲۹
0
0
درود بر چنین انسان بزرگی.متاسفم که نابخردان سنگ جلوی پای ایشان می اندازند.
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه
آخرین خبر

وضعیت خرید ملک توسط ایرانی‌ها در ترکیه و گرجستان

قیمت خودرو در سال ۹۸ چه خواهد شد؟

اقتصاد روسیه از چین پیشی گرفت

چرا تولیدکنندگان یک قدم از واردکنندگان عقب‌تر هستند؟

افزایش فروش نفت عربستان به چین

علت افزایش قیمت گوجه‌فرنگی

آیا باید نگران اجاره‌بها در سال آینده باشیم؟

پرداخت یارانه در سال ۹۸ تغییر می‌کند؟

اروپایی‌ها در چه حوزه‌هایی به ایران کمک می‌کند؟

نزول جایگاه ایران در میان کشورهای صادرکننده نفت به هند

ایران ماموریت وزیر آمریکایی را در عراق ناکام گذاشت

اظهارات واعظی درباره نشست شورای راهبردی وزیران ایران و ترکیه

وعده «واعظی» به سرمایه گذاران ترک

جزئیات مذاکرات امنیتی ایران و آذربایجان

دیدار دی‌میستورا با نمایندگان ایران، روسیه و ترکیه

ادعایی درباره عصبانیت روحانی از پست گرفتن دامادش!

اردوغان: روابط با ایران برای ما راهبردیست

رانت خواران مانع استیضاح وزیر می شوند!

ترامپ هم از «ربع پهلوی» گریخت

امیدواری سفیر انگلیس در تهران به آتش بس یمن‌ها

کشته شدن 6 مقام امنیتی پاکستان در یک حمله

افشاگری مجتهد درباره مشاور سابق دربار پادشاهی سعودی

بولتون: فعلاً دیداری میان ترامپ و پوتین برگزار نمی‌شود

سر و کله‎ی کوچکترین فرزند ملک فهد پیدا شد

ادعای مسخره جبیر درباره توافق استکهلم!

حمله با چاقو به سه زن در نورنبرگ آلمان

جلیقه زردها به اسرائیل رسیدند

هشدار اردوغان به آمریکا

برنامه جدید آمریکا و افغانستان علیه فرماندهان طالبان

زمان خروج نیروهای درگیر در الحدیده مشخص شد

روزانه ۲۵۰ تا ۳۰۰ ایرانی سکته مغزی می‌کنند

گزارشی تکان دهنده از خشکسالی در جنوب شرقی ایران

جریمه ناچیز 4 شکارچی یوزپلنگ

صنعت فرش دستبافت ایرانی درگیر زیرساخت های نامتعارف

اقدام شیطانی دایی بی‌رحم با خواهرزاده سه ساله‌اش

مداحی سوزناک میثم مطیعی در گرامیداشت کودکان یمنی

دورهمی شبانه رنگ خون گرفت

آخرین وضعیت جوی جاده‌ها

حقوق فرهنگیان افزایش خواهد یافت؟

واژگونی اتوبوس در محور رفسنجان به انار