رصد

کد خبر: ۱۲۱۳۵۰
تاریخ انتشار: ۱۹ دی ۱۳۹۵ - ۱۳:۲۷
قربان محمدپور، کارگردان 46 ساله ایرانی است که بیشتر به خاطر نویسندگی برخی از فیلم ها در چند سال اخیر شناخته می شود. بیشتر مخاطبان سینما او را با فیلمنامه خروس جنگی به خاطر می آورند. او به طور مشخص در حوزه فیلم های تجاری کار می کند و کارنامه اش این موضوع را تصدیق می کند. با او درباره سلام بمبئی صحبت کرده ایم که این بار هم فیلمنامه کار اوست و هم کارگردانی.

آقای محمدپور! در مورد فیلم شما اتفاق جالبی افتاده، در حالی که فیلم دارد روزهای اکران موفق ش را می گذراند، تقریبا هیچ منتقدی با این فیلم موافق نیست. همه می گویند این فیلم به قدری با نگاه به گیشه ساخته شده که تقریبا هیچ یک از اصول فیلمسازی در آن رعایت نشده. برخی می گویند این فیلم نه از یک قصه یا ایده داستانی بلکه از یک ایده تجاری برآمده است. نظر شما در این باره چیست؟

نه واقعا این طور نیست. واقعیت این است که در فیلم اولی که ساختم و نامش «زبان مادری» بود یک بازیگر هندی در گروه بازیگرانم داشتم که همان موقع به من پیشنهاد داد در بالیوود فیلم بسازم. البته ان موقع جدی نگرفتم زمان گذشت تا این که همین بازیگر از یک تهیه کننده هندی دعوت کرد تا در جشنواره فجر سال 92 حضور داشته باشد. آن زمان با این تهیه کننده چند جلسه مشترک برگزار کردیم و قضیه کم کم جدی شد. من همان موقع قصه یک فیلمنامه را نوشته بودم با عنوان «خداحافظ بخارست» و به زمانی مربوط می شد که به رومانی رفته بودم.

در حین همین جلسات بود که یاد این قصه افتادم و بستر قصه را از روماین به هند بردم. حدود 40 تا 50 درصد کار را تغییر دادم و قرار شد با همان تهیه کننده وارد فاز اجرایی بشویم. اما قرارداید که آن تهیه کننده فرستاد در واقع شبیه قرارداد ترکمانچای بود. قرارهایمان را به هم زدیم و من قبول نکردم با او کار کنم. اما انگیزیه عجیب و غریبی برای این کار داشتم.از همان موقع اراده کردم که به هر ترتیبی هم که شده «سلام بمبئی» را بسازم. از این فیلمنامه 10 ورژن نوشتم و هر بار تغییراتی می دادم تا کار بهتر و بهتر شود.

بهتر هم می شد؟

بله. با فیلمنامه نویسان بسیاری صحبت کردم و مشورت گرفتم. به طور همزمان سعی می کردم از بالیوود و کسانی که در آنجا کار می کنند اطلاعات بگیرم، دنبال تهیه کننده های جدید می گشتم. در فیس بوک تهیه کننده ای را در هند پیدا کردم و از میان کسانی که اصطلاحا فرند او بودند به یک آهنگساز برخوردم، ارتباط گرفتم و شماره موبایلش را گرفتم و در واتس آپ با آنها صحبت کردم.

از طریق همین دوستان فهمیدم خانمی به نام مریم زکریا که یک ایرانی است در بالیوود موفق است. با او صحبت کردم و ایشان هم مرا به کسی وصل کرد که بسیار کمک حال من بود. او کسی نبود جز دکتر علی ایرانی، پزشک ایرانی ساکن هند که پزشک بسیاری از چهره های مطرح هنری از جمله شاهرخ خان و... است. ایشان بسیار آدم بزرگی بودند و مسیر کار ما را تغییر دادند و کار ما را راحت کردند.

بنابراین با بسیاری از تهیه کننده های هندی آشنا شدم و با آنها ارتباط گرفتم و اطلاعات خواستم. بعد از طریق فیس بوک باز هم یک تهیه کننده دیگر هم پیدا کردم که البته اایل جواب پیغام هایم را نمی داد تا اینکه به واسطه یکی دیگر از دوستان که با ایشان آشنایی داشت، به من پاسخ داد. اما قرارداد ایشان هم قابل توجه نبود و نتوانستم قبول کنم. اما به هر حال همین تهیه کننده سرانجام کار پخش فیلم سلام بمبئی را در هند برعهده گرفت. خدا را شکر با هر کسی که در این پروسه طولانی مدت آشنا شدم در یک جایی کمک حالم بود و کار را پیش می برد. می خواهیم بگویم در این مدت سختی های زیادی کشیدم. به هر دری که به ذهنم می رسید زدم و تلاش زیادی کردم. سرانجام هم موفق شدم. نهایت کار این بود که با کمپانی موشن پیکچرز آشنا شدم و آن ها گوشه ای از کار را قبول کردند. همزمان در ایران هم به دنبال تهیه کننده می گشتم. ابتدا با آقای حسن دادخواه قرار بود کار کنیم که پیش تر با ایشان همکاری داشتم، اما سرعت کاری ایشان به اندازه ای نبود که بتواند کارهای زیاد ما را پشتیبانی کند. سرعت ایشان ده بود و سرعت ما صد. نمی تواسنتیم با هم هماهنگ باشیم. بنابراین تقاضا کردم که از کار انصراف بدهند و به دنبال تهیه کننده دیگری گشتم که بتواند به معنای کامل کلمه ما را حمایت کند. سرانجام با آقای نوروزبیگی قرارداد بستیم و فیلم را به ثمر رساندیم. حالا دیگر فیلمسازی به این سبک و سیاق را یاد گرفته ایم و چم و خم کار دستمان آمده است.

حالا دیگر بلدیم که چطوری با سینماگران هندی کار کنیم. ابتدا آنها می گفتند چقدر پول دارید به ما بدهید تا کار را شروع کنیم اما ما اعتماد کافی به آنها نداشتیم. آنها هم همین طور. من مسیری پر از سنگلاخ را طی کردم تا کار به اکران برسد و واقعا خسته شدم. پیر شدم. سلام بمبئی مرا پیر کرد اما خوشحالم که با استقبال مردم این خستگی از تنم بیرون رفته.

خودتان از نتیجه کار راضی هستید؟ می دانید که انتقاد از این فیلم خیلی زیاد است؛ از جنبه سینمایی و ارزشی.

من این فیلم را خیلی دوست دارم. ازکارم راضی هستم. البته هر آدمی ممکن است بعضی از کارهایش را دوست داشته باشد و بعضی دیگر را نه. اما من سلام بمبئی را خیلی دوست دارم و فکر می کنم کار خیلی خوبی است. چون آن را ذره ذره وجودم ساختم. با تمام دلم فیلم را ساختم.

هر آنچه از دل برآید لاجرم بر دل نشیند. خدا را شکر تماشاچی هم راضی است. 90 درصد تماشاچی هایی که فیلم را دیده اند دوستش دارند. فیلم ما صادق و ساده و سالم است. شوخی های جنسی و لودگی و... ندارد. ما یک فیلم عاشقانه محترمانه را ساختیم.

البته منتقدان سینما با شما هم نظر نیستند. تقریبا همه منتقدان با فیلم شما مشکل دارند.

من برای منتقدان فیلم نمی سازم. برای مردم فیلم می سازم.

منتقدان هم البته از آسمان نیامده اند. همین مردم هستند با اطلاعات و مطالعه بیشتر.

ببینید تجربه نشان داده که هر فیلمی بشتر با استقبال مخاطبان روبه رو شود، بیشتر هم فحش می خورد. اصلا شما کاری سراغ دارید که منتقدان مخالفش نباشند؟ مگر لانتوری نبود؟ مگر فروشنده نبود؟ شما هر کاری که انجام بدهی بالاخره یک کسی با شما موافق است و یک کسی مخالف است. سینمای من سینمای مردمی است. فیلم هایی که بالای 10 میلیارد فروختند چه فیلم هایی بودند! تعداد زیادی از این فیلم ها تبلیغات جم داشتند. ما یک ثانیه هم تبلیغ نکردیم. اگر تبلیغ می کردیم فیلم ما بالای 50 میلیارد تومان می فروخت. می توانستیم پنج، شش میلیون نفر را به سینما بکشانیم. تازه فروش خوب ما در این مدت در حالی اتفاق افتاده که در زمان بدی اکران داشتیم. اول قرار بود عید فطر اکران بشود، بعد گفتند مرداد، بعد شهریور، بعد مهر و... سرانجام گفتند که باید در 11 آذر فیلمتان اکران شود. اصلا زمان خوبی نبود. اما ما قبول کردیم و دیدیم که باز هم فیلم موفق بود. خدا را شاکریم.

فکر می کنید چرا مردم از فیلم استقبال کردند؟

مردم دیگر از سینمای محصور شده در این شهر خسته شده اند. فضای جدید می خواهند. شادی می خواهند. فیلم ما این ها را داشت. من معتقدم چند شاخص مهم باعث شد که فیلم خوب بفروشد. همین بود که فضای جدید در فیلم وجود داشت. از تهران و آپارتمان بیرون رفته بودیم.

در دو سال گذشته سعی کردم همواره خبرهای فیلم را در راس خبرها نگه دارم. بازیگر هندی داشتیم. بازیگر معروف ایرانی داشتیم. ترانه و موسیقی و ... داشتیم. همه اینها دلایل فروش و استقبال بود.

و فیلمنامه چطور؟

قصه جذاب است، عاشقانه است ومخاطب را درگیر می کند.

درگیر چه چیزی می کند؟

درگیر اتفاقات فیلم. شما باید در سالن باشید و ببینید که مردم چگونه با اتفاق های فیلم می خندند، گریه می کنند. این یعنی فیلم ارتباطش را با مخاطب به خوبی پیش می برد. غیر این است؟

اما خیلی از مخاطبان فیلم شما که آن را دیده اند، از فیلم راضی نیستند. می گویند فیلم مجموعه ای از تصاویر و حرکت ها است و قصه خاصی ندارد، پیچیدگی داستانی ندارد و شخصیت های تیپیکال هستند.

اتفاقا مخاطبان فیلم را دوست دارند. من بارها در سینماهای مختلف با مردم فیلم را دیده ام. واکنش ها واقعا خوب است. بعضی از فیلم های پرفروش را وقتی می بینید و از سینما بیرون می آیید متوجه می شوید که تماشاچی ها از فیلم راضی نبوده اند. عصبانی هستند، ناراحتند. اما در مورد سلام بمبئی واقعا قضیه فرق می کرد. مردم خوشحال بودند. راضی بودندن و از ما تشکر می کردند. وقتی نظرات مردم را روی سایت ها هم می خوانیم می بینیم که تعداد بسیار زیادی از تماشاچی های فیلم از آن راضی بوده اند. من همان طور که گفتم این فیلم نامه را بارها بازنویسی کرده ام، 10 بار فیلمنامه را از نو نوشتم و تغییرات زیادی در آن اعمال کردم. حواسم بود که نتیجه کار هر بار بهتر از قبل بشود. از بعضی از فیلمنامه نویسان مطرح هم درباره اش مشورت گرفته ام.

منظورتان چه کسانی است؟

مثلا آقای رویین تن که بسیار به من کمک کرد. چهار پنج ورژن از فیلمنامه را خواند و مشورت داد. آقای جمال شورجه، آقای حبیب احمدزاده و... بیش از 10 نفر بودند که روی کار من مشورت دادند و کمکم کردند. البته الان همه اسامی یادم نیست.

خب خیلی زمان از آن موقع گذشته و من هم خاطرم نیست که چه کسانی بودند. اما به هر حال منظور من این است که دوستان بسیاری مرا کمک کردند. من البته خودم اصالتا فیلمنامه نویستم هستم. اما برای این کار سعی کردم از دوستانم کمک بگیرم.

اما با این حال تعداد بسیاری از فیلمنامه نویسان و منتقدان می گویند که فیلم در نهایت یک فیلمفارسی است. شما این موضع را قبول دارید؟

نه اینطور نیست. ببینید من خودم فیلمنامه نویس هستم. 40 فیلمنامه نوشته ام و 20 تا از آنها فیلم شده اند. کارم را بلدم. اینها با باید بگذارید به حساب مسائل دیگر. در سینمای ایران هر فیلمی که مورد استقبال قرار می گیرد، سریع می گویند فیلمفارسی است. ما قصه را ساده روایت کردیم. همه چیز در فیلم سرجایش است. هر کسی اگر نقدی دارد بگوید مثل فلان بخش کار درنیامده است تا به او جواب بدهم. تمام اتفاق ها در فیلم من از یک رابطه علی منطقی پیروی می کند.

مثلا چه اتفاق هایی؟

مثلا اینکه می گویند که کاراکتر علی با یک پنچرگیر سریع شیفته و عاشق می شود اینطور نیست. دختر رو به رویش اگرچه از او بزرگتر است اما چون چند واحد را نتوانسته پاس کند، با او همکلاس شده. پس سابقه آشنایی بین آنها وجود داشته و همدیگر را دیده اند. ضمن این که علی هم کار را عار نمی داند و اگر مشکلی پیش بیاید وارد کار می شود و به دیگری کمک می کند. علی در اتاقش عکس دکتر شریعتی و گاندی را نصب کرده است. اینها به پرداخت شخصیت او کمک می کند. نمی کند؟ دختر هم می داند که او متفکر است و... حالا بعد ماجراهای دیگری اتفاق می افتد که علی به بیمارستان می برد. بعد ماجرای موبایلش پیش می آید که باعث می شود دختر را به خانه برساند و... می خواهم بگویم که این اتفاق ها آرام آرام و در دل فیلم می افتد و یکباره و ناگهانی و بی منطق نیست. وقتی بیننده می آید و فیلم را می بیند و دوستش دارد دیگر جای این حرف ها باقی نمی ماند. من برای مردم فیلم می سازم و چیزی را که دوست دارند، می سازم و برای منتقدان و جشنواره ها کار نمی کنم.

تازه قسمت دومش را هم می خواهید بسازید دیگر.

بله به شدت پیگیر هستم که سلام بمبئی 2 را بسازم. اتفاق همین هفته دارم می روم هند که کارهای ساخت را پیش ببرم. این فیلم جواب داده و احتمالا مخاطب باز هم استقبال گسترده و بلکه استقبال بیشتری از آن خواهد کرد. تجربیات ما برای ساخت فیلم اول حتما ما را کمک می کند که راحت تر و البته ارزان تر ازقبل بتوانیم فیلم دوم را هم بسازیم.

فکر نمی کنید که در قسمت دوم بخواهید به حرف منتقدان هم توجه کنید.

من عرض کردم. کار من فیلمسازی برای منتقدان و شاد کردن آنها نیست. تا زمانی که مردم چیزی را دوست داشته باشند می توان در همان مورد برایشان فیلم ساخت. نقد واقعی این است که مردم استقبال نکنند. فیلم شکست می خورد و تمام. اما وقتی فیلم می فروشد، خوب هم می فروشد دیگر این حرف ها معنایی ندارد.

منبع: هفته نامه مثلث، شماره 401

مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه
آخرین خبر

کاپیتان کار، تعمیرات خودرو با روشی ‌‌‌‌‌‌جدید

طلا و سکه ارزان شد

طلای جهانی رکورد 6 ساله را شکست

ما ایرانی ها با پولمان چه می کنیم؟

گیر افتادن دلار در دوراهی صعود یا کاهش

ترکیه با چه اقداماتی بر بحران بانکی غلبه کرد؟

یک میلیارد یورو ارز دولتی گم شد

اصلاح ساختار بودجه برای حذف سرمایه‌داران یارانه‌بگیر

۱۵ درصد کل بدهی جهان مربوط به کدام کشور است؟

برنگشتن ۴ میلیارد دلار ارز حاصل از صادرات به کشور

کوربین برای کاهش تنش‌ها راهکار داد

پاسخ کدخدایی به برخی شبهات درباره انتخابات 88 و شورای نگهبان

معاون احمدی‌نژاد سکته مغزی کرد؟

درخواست 3 نماینده برای حضور در کمیسیون قضایی

۳ اپیزود از اقتدار سپاه در خلیج فارس

درخواست دادستان‌کل از نیجریه برای انتقال شیخ زکزاکی به ایران

بروجردی: اروپایی‌ها فقط حرف‌های قشنگ می‌زنند

پرونده تحصیلی "حسین فریدون" دوباره در مجلس به جریان افتاد

طول و عرض اعجاب‌آور نفتکش توقیف‌شده انگلیس

حضور نیروهای ایرانی در پایگاه الحشد الشعبی تکذیب شد

کاپیتان‌‌‌‌‌ کار، تعمیرات خودرو با روشی جدید

کسری بودجه جلوی مقامات بلغارستان برای خرید اف16 را نگرفت

نشت اطلاعات کار دست شرکت آمریکایی داد

ریخت و پاش آمریکا برای اطلاعاتی از یک رهبر حزب‌الله

ترامپ میانه خوبی با بانک ندارد

شکستی بزرگ برای عربستان

سنگ‌تمام ترامپ برای جانسون

واکنش مرکل به توهین های ترامپ علیه زنان

حکایت پدرخواندگی پوتین برای دختر 22 ساله

پرونده حمله به پایگاه حشدالشعبی روی میز نخست وزیر

کاپیتان کار، تعمیرات خودرو با روشی جدید

نظر معاون وزیر علوم درباره طرح حذف کنکور

ماجرای شهریه‌های 25 تا 35 میلیونی برخی مدارس لاکچری

آمار نهایی شرکت کنندگان در انتخاب رشته آزمون ارشد

بازار گرمی برخی پزشکان با رژیم تغییر جنسیت جنین

اجاره‌ بلای جان مدارس استیجاری

ماجرای عجیب مرد زن نمای فالگیر

پای ملخ‌ها به سواحل مازندران رسید

دروغ برای فرار از ازدواج اجباری

تهران رکورد ۳۰ ساله مصرف آب را شکست