رصد

کد خبر: ۱۲۱۴۷۵
تاریخ انتشار: ۲۵ دی ۱۳۹۵ - ۱۴:۲۰
بازیگری در سینما و تلویزیون از هنرهای پرطرفداری است که بسیاری از جوانان را جذب خود کرده است و باعث شده به سمت یادگیری این رشته هنری بروند تا از این طریق به شهرت برسند. از آن جا که ظرفیت های ارتباطی این دو رسانه قوی و وسیع است، بسیاری از مخاطبان را به راحتی به سمت خود جذب می کند.

اما، نکته اینجاست که بازیگری صرفاً محدود به جذابیت های تبلیغاتی نیست و هنری است که به آموزش و یادگیری زیادی احتیاج دارد. چرا که اثرگذاری بر مخاطب در سینما و تلویزیون به داشته های علمی و مهارت های فنی نیاز دارد تا این تعامل دوسویه و پویا باشد. برای آشنایی بیشتر با این موضوع پای صحبت های مسعود رایگان، بازیگر نام آشنای کشورمان، نشستیم و نظر وی را در این باره جویا شدیم.

-- آقای رایگان در آغاز این گفت و گو لطفاً بفرمایید وقتی از آموزش و تربیت بازیگر سینما حرف می زنیم، به چه مولفه هایی باید توجه شود تا هنرجو در کار خود، که اثرگذاری بر مخاطب و ارتباط با وی است، موفق تر عمل کند؟

واقعیت این است که در این ارتباط سال هاست که بحث های زیادی می شود. به نظر من کمی باید به عقب برگردیم و ببینیم آموزش بازیری در کشور ما در گذشته چگونه بوده است. برای مثال، در دوره ای که بنده تحصیل می کردم، دانشکده هنرهای زیبا و دانشکده هنرهای دراماتیک وجود داشت. استادان آن روزها هم اغلب از بهترین مدرسان هنری ایران بودند که بی اغراق چهره های بازیگری مطرح کنونی در سینما و تئاتر بعد از انقلاب، اغلب شاگرد همان استادان بودند. استادان برجسته ای مثل حسین پرورش، حمید سمندریان، دکتر علی رفیعی، رکن الدین خسروی، دکتر پرویز ممنون آن زمان در دانشکده های بازیگری تدریس می کردند و امروز دیگر از آن بزرگان کسی در دانشکده ها نیست. اما، در حال حاضر در مورد بازیگری، چیزی که ما از آن رنج می بریم، مسئله آموزش و روش های آموزش بازیگری است که به نظر می رسد دچار مشکل است و باید کیفیت آن بازنگری مجدد شود. در گذشته روند آموزش بازیگری از دوره های مدرسه و پیش از دانشگاه در ساختارهای آموزشی ما شروع می شد و فقط محدود به دانشکده های سینما و تئاتر نبود. در این روند هنرجو با تمرین و بحث زیاد نکات مختلف در زمینه بازیگری را فرا می گرفت و به مرور متوجه چگونگی ارتباط گرفتن با مخاطب در جریان اجرا می شد. اما، الان طبق امارهایی که من شنیدم، هر دو سال یک بار هشتصد تا دو هزار دانشجوی هنر فارغ التحصیل می شوند، بدون این که به آموزش آن ها و همچنین مقوله کار آن ها پس از تحصیل توجه شود. از طرف دیگر، دوره های آموزشی پیش از ورود بهدانشگاه هم چندان توجهی به هنر و تربیت روحیه هنری دانش آموزان ندارند و همین است که کار را در مراحل بعدی با مشکل رو به رو می سازد.

-- به مرحوم سمندریان اشاره کردید. ایشان در زمینه آموزش بازیگر معتقد بودند که دانشکده یا آموزشکده ها، کارگاه ساخت بازیگر نیست، بلکه در کنار این ها تمرین، کوشش و علاقه راستین افراد روری است. اما، به نظر می رسد امروز هنرجویان بازیگری این تصور رادارند که صرفاً با گذراندن دوره های کوتاه یا بلند در موسسه های هنری یادانشکده ها حتماً بازیگر می شوند. این تصور چگونه شکل گرفته است؟

در تأیید فرمایش استاد سمندریان باید بگویم که در دانشکده ها و آموزشکده ها در زمینه بازیگری بیشتر توجه و تأکید بر جنبه تکنیکی بازیگری است؛ یعنی دانشجو تکنیک های بازیگری را در این مرازک یاد می گیرد، اما آیا برای ارتباط با مخاطب و انتقال درست پیام در یک اثر نمایشی فقط تکنیک ازم است؟ که پاسخ منفی است. اصولاً، علت این که در مواقعی بازیگران را به بازیگران غریزی و تکنیکی تقسیم می کنند همین نکته است که برخی فقط محدود به تکنیک هایی هستند که یاد گرفته اند و برخی در کنار تکنیک تلاش و مطالعه و تمرین هم دارند و می دانند چگونه باید با مخاطب شان ارتباط بگیرند و در عمل موفقیت بیشتری کسب می کنند. علاوه بر این، مشکل دیگری که در زمینه تربیت بازیگر در کشور ما وجوددارد به بعد از تحصیل آن ها برمی گردد که ما به شرایط کاری آن ها اصلاً توجهی نداریم و زیرساختی ایجاد نمی کنیم. برای مثال، در مقابل پذیرش این همه دانشجوی بازیگری و تئاتر، در همین تهران چند سالن نمایش تأسیس شده است تا در عمل بتوانند فضای کار را توسعه دهند؟ در این بین، وقتی ما به دانشجویان مان یاد نمی دهیم که بازیگر شدن و کسب مهارت های لازم برای ارتباط با مخاطب در گذر زمان شکل می گیرد نه پس از مدتی کوتاه تحصیل در دانشگاه این مسئله واقعاً آسیب زا می شود.

-- با توجه به این توضیحات وضعیت برای بازیگر حرفه ای چگونه است؟ بعد از رسیدن به شهرت و موفقیت آیا باز هم باید برای ارتباط بهتر با مخاطب به سراغ یادگیری برود یا این که به قول برخی از بازیگران ضرورتی برای این کار وجود ندارد؟

در اینجا مسئله به روز بودن مطرح می شود. در واقع، دوستان ما در تمام حوزه های هنری باید مدام برای به روز بودن تلاش کنند. امروزه اینترنت اطلاعات زیادی در دسترس ما قرار داده که به راحتی می توانیم آن ها را یاد بگیریم و در جریان تازه های هنر قرار بگیریم. این فضای مجازی همچنین، بستر ارتباطی بسیار پویا و موثری فراهم آورده تا بتوانیم با دیگر فعالان این حوزه ارتباط داشته باشیم و در جریان تازه های هنر قرار بگیریم. طبیعی است که بازیگر هر چه اطلاعاتش درباره کاری به روز باشد، موفقیت بیشتری خواهد داشت. یادگیری همیشگی برای موفقیت همیشگی الزامی است.

-- برای این موارد که شما به آن اشاره کردید، به نظر می رسد ساختارهای آموزشی کلان هم باید وارد کار شوند. به نظر شما، جایی مثل آموزش و پرورش چقدر می تواند در این مسیر موثر باشد؟

به مسئله مهمی اشاره کردید. ما می گوییم آموزش و پرورش یعنی آشنایی کودکان و نوجوانان با هنر و تقویت روحیه هنری و پرورش آن در این افراد، این وظیفه آموزش و پرورش است. مثلاً، در کشور سوئد از مقطع مهدکودک بچه ها را با دنیای هنر آشنا می کنند. از همن زمان هنر و اهمیت آن در ذهن افراد نهادینه می شود و مسئله ای مانند بازیگر شدن برای افراد به یک باور تبدیل می شود و این ارتباط شهروندان با هنر و تعامل دوسویه با آن، چه در جایگاه هنرمند و چه مخاطب، تقویت و ماندگار می شود. نباید فراموش کنیم که ارتباط موثر با مخاطب از مسائل زیربنایی بازیگری محسوب می شود که همان طور که گفته شد در قرآیند بلندمدت آموزش می تواند شکل بگیرد.

-- ما به آموزش بازیگری و ارتباط با مخاطب پرداختیم و شما به شرایط کاری این قشر پس از تحصیل اشاره کردید. امروزه، برای مثال، یکی از مشکلاتی که در سینمای ایران وجود دارد و به نوعی سدی بر سر راه ظهور بازیگران بااستعداد است، گیشه مجور بودن سینمای ایران است. چه تحلیلی در این باره دارید؟

قصه بر سر دیده شدن و شنیده شدن است. به عبارتی، این ماجرا هم در نگاهی کلی تر به مسئله ارتباط طیف وسیعی از جامعه با هنرمندی خاص برمی گردد. در واقع، مسئله ره صد ساله را یک شبه سپری کردن است که متأسفانه به اشتباه در بین بعضی از جوان تر ها رواج پیدا کرده است. بعضی وقت ها جوان های علاقه مند به بازیگری از ما می پرسند برای این کار چه باید بکنند؟ که در جواب من به سمیر آکادمیک ویادگیری تکنیک های اصولی بازیگری اشاره می کنم، اما آن ها خودشان هم باید استعداد این کار را داشته باشند. به عبارتی، چشمه باید خودش هم جوشان باشد و از خودش آب بدهد، نه این که آب داخل آن بریزیم. البته، نکته اساسی این است که ما سیاست گذاری درستی برای سینما و تربیت و معرفی بازیگر و هنرمند سینما نداریم و فکری هم برای آن نمی کنیم. به همین علت، وقتی یکی از بزرگان و چهره های برجسته سینما و تئاتر را از دست می دهیم، دیگر هیچ جایگزینی برای او نداریم. در مورد سینما و تئاتر باید اراده ای از بالا ایجاد شود تا سختار مدیریت هنری کشور را اصلاح کند و نتایج درستی در پی داشته باشد.

-- ممکن است این اصطلاحی را که گفتید بیشتر توضیح بدهید؟

این را با یک مثال بهتر می شود توضیح داد. ببینید، ما چرا از روشه های درست گذشته استفاده نمی کنیم. در دوره قبل از انقلاب دانش آموختگان سینما و تئاتر کشور پس از تحصیل به مدت چهار سال متعهد می شدند بعد از تحصیل به عنوان کارشناس تئاتر در مراکز استان ها مشغول به فعالیت شوند و هنرجوی تئاتر داشته باشند و تدریس کنند. همچنین، آن ها باید لاش می کردند در این مدت سطح کیفی تئاتر استان ها را از نظر تئوری و تجربی بالا ببرند. این کارها ممکن است که این دانش آموختگان با حضور در شهرهای مورد از مرکز نمایش، بازیگری و سینما را به مردم بهتر معرفی کنند و با اجرای برنامه موجب آشنا شدن و ارتباط همه مردم با این مسائل بشوند. روانشاد دکتر مهدی فروغ با الگوگیری از کشور سوئد اداره تئاتر را در ایران پایه گذاری کرد. وظیفه این اداره این بود که در سراسر کشور تئاتر اجرا کند، یعنی تلاش برای ارتباط همه افراد جامعه با این هنر. طبق برنامه های این اداره گروه های تئاتری که با آن قرارداد داشتند، باید اولین شب های اجرای خود را در شهرهای دور از مراکز اجرا می کردند تا همه شهروندان کشور در معرض اجرای تئاتر و تأثیرات سازنده آن قرار بگیرند و شب های اخر اجرای شان می آمدند و تهران اجرا می کردند. با اصلاح روندهای مدیریتی و عمل کردن چنین شیوه هایی می شود تئاتر و توجه به فرهنگ و هنر را در جامعه نهادینه کرد. این گردش گروه های نمایش در شهرهای مختلف بهترین روش برای آموزش تئاتر و ارتباط پویای مردم با هنر و اهمیت آن است. ما بی هیچ علتی روش های خوب و موثر گذشته را کنار گذاشته ایم و اداره نمایش امروز ما حتی در انجام امورات روزانه اش هم مانده است. غافل از این که بی توجهی به آموزش و مسائل مهمی از این دست تبعات منفی زیادی در پی خواهد داشت.

منبع: ماهنامه مدیریت ارتباطات، شماره 78

مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه
آخرین خبر

کاهش دو هزار تومانی دلار تنها در چند روز

چرا صادرات سوخت ایران به افغانستان ممنوع شد؟

بسته جدید تسهیلات گره گشای بازار مسکن

همتی: قیمت ارز ۲ هفته‌ای ۲ هزار تومان ارزان شد

کاهش حاشیه بازار راهی برای مقابله با دلالی

آمار قیمتی کالا‌های اساسی با ارز ۴۲۰۰ تومانی

خوانساری: اقتصاد، سال سختی را پیش رو دارد

روند برگشت ارز برای صادرکنندگان کانالیزه شد

افتتاح بیش از 20 طرح عمرانی در خراسان جنوبی

افزایش ۳۱ درصدی هزینه ساخت مسکن در تهران

تبریک نایب رئیس مجلس برای میلاد کریم اهل‌بیت

فلاحت پیشه: اروپا به برجام آویزان است

گله رهبر انقلاب از ترویج زبان بی‌هویت در صدا و سیما

گزینه احتمالی فراکسیون امید برای ریاست مجلس

دستور کار جلسه علنی مجلس

واکنش سخنگوی موگرینی به تنش‌های میان واشنگتن و تهران

وزیر دفاع انگلیس ایران را تهدید کرد

پاسخ موسوی به تهدید توئیتری ترامپ

تحلیل فلاحت‌پیشه از پشت پرده شلیک به سفارت آمریکا

شعری که چشمان‌ رهبر انقلاب را تَر کرد

بن‌بستی که آمریکا در آن گرفتار شد

گاندی در آستانه شکست

ترامپ، بایدن را به باد انتقاد گرفت

مراسم تحلیف رئیس جمهور جدید اوکراین؛ از بازیگری سریال تا سوگند ریاست جمهوری

دلیل مخالفت آمریکا با خرید "اس400" توسط ترکیه

رمزگشایی اسد از یک واقعیت

رسوایی سیاست‌مداران اتریشی

راز عصبی شدن آقای اون در دیدار با ترامپ

افزایش سرطان درمیان زنان ایتالیایی

دست و پازدن اروپا در برابر چین و آمریکا

اقدام احمقانه معلم مهدکودک حادثه ساز شد!

کشف شیشه در هواپیمای بم –تهران؛ چهار نفر از کارکنان فرودگاه بم دستگیر شدند

بارش باران پس از تندباد سراغ اهواز رفت

آزمایشگاه جنایی، قـاتل را معرفی کرد

توضیحات رئیس مرکز سنجش و پایش کیفیت آموزشی درباره سؤالات امتحان نهایی

امدادگری که به امداد نیاز پیدا کرد!

ماجرای عجیب کارگر آجیل فروشی که در روز خواستگاری به دروغ گفت کارگردانم

آخرین جزئیات طوفان غافلگیر کننده اهواز

رود سرباز زنده شد

تندباد برای خرمشهر مشکل درست کرد