رصد

کد خبر: ۱۲۲۰۹۶
تاریخ انتشار: ۲۵ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۵:۱۳
حزب اعتدال و توسعه در انتخابات شوراهای شهر و روستا دو نظر دارد. عده ای معتقدند باید اصلاج طلبان پیمان انتخاباتی ببندند و عده ای دیگر از عهد خود با جناح راست سنتی سخن به میان می آورند

کمتر از سه ماه به برگزاری انتخابات سال 96 باقی مانده اما هنوز تکلیف ائتلاف اصلاح طلبان و اعتدالگرایان در این انتخابات روشن نیست. آنها هرچند در انتخابات ریاست جمهوری بر سر حمایت از حسن روحانی اتفاق نظر دارند اما فرآیند ائتلاف شان برای انتخابات شوراهای شهر و روستا با اما و اگرهایی روبه روست. مذاکرات شورای عالی اصلاح طلبان و حزب اعتدال و توسعه برای تعیین ساز وکارهای انتخاباتی سال آینده آغاز شده اما دو روایت متفاوت از آن وجود دارد. در حالی که ید الله طاهرنژاد عضو کارگزاران سازندگی و از اعضای شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان به صدا می گوید «مذاکرات تازه آغاز شده و درباره ائتلاف هنوز هیچ چیز قطعی نیست» غلامعلی دهقان عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه به صدا می گوید «ائتلاف این حزب با شورای عالی اصلاح طلبان هم در انتخابات ریاست جمهوری و هم در انتخابات شوراهای شهر و روستا قطعی

ید ا... طاهرنژاد عضو شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان: درباره ائتلاف اصلاح طلبان و حزب اعتدال و توسعه هیچ چیز قطعی وجود ندارد و آنها تمایلی برای ائتلاف با اصولگرایان میانه رو ندارند. حزب اعتدال و توسعه درباره ائتلاف با اصلاح طلبان دچار دو دستگی و اختلافی میان اعضای خودش است. به نظر می رسد آنها برای تصمیم نهایی اول باید اختلاف درونی خودشان را برطرف کنند.
است.» به گفته او این تصمیم بعد از دیدار برخی چهره ها از عالی ترین درجات دو مجموعه گرفته شده و قرار بر این است که در انتخابات 96 هر دو مجموعه هماهنگ با یکدیگر عمل کنند. این در حالی است که در اعتدال و توسعه زمزمه های دیگر هم وجود دارد. زمزمه هایی مبنی بر این که به جای آن که با اصلاح طلبان پیمان ببندیم با اصولگرایان سنتی عهده انتخاباتی ببندیم.

البته این نگاه برای اصلاح طلبان تازه نیست؛ پیش از این و در انتخابات مجلس دهم هم از سوی اعضای حزب اعتدال و توسعه بیان شده بود. اما تجربه آن انتخابات چیز دیگری می گوید. حزب اعتدال و توسعه در آن انتخابات دو گام متفاوت با اظهارات قبلی اش برداشت. در گام اول آنها با بازیگران هر دو طرف یعنی هم اصولگرایان معتدل (طرفداران علی لاریجانی) و هم اصلاح طلبان وارد ائتلاف شدند. و در گام دوم و بعد از ورود به مجلس ترجیح دادند که راه شان را از اصلاح طلبان جدا کنند.

آنچه گذشت؛ تجربه دهم

در انتخابات مجلس دهم اعتدال و توسعه دیگر یک حزب معمولی و بی بدنه نبود. آنها به یمن پیروزی حسن روحانی که اگر چه از اعضای این حزب نیست اما از حامیان اصلی آنها محسوب می شود و حضور تعدادی از اعضای شورای مرکزی شان در دولت به بازیگر قدرتمندتری نسبت به همه سالیان فعالیت شان تبدیل شدند. محمدباقر نوبخت، اکبر ترکان، محمود واعظی و مرتضی بانک و ... چند نفر از اعضای شورای مرکزی این حزب بودند که بعد از انتخابات ریاست جمهوری یازدهم تبدیل به دولتمردان رده بالای دولت یازدهم شدند.

فاطمه هاشمی: روزی که در جلسه حزب درباره معرفی این آقایان به لیست امید بحث شد من از مخالفین بودم. من گفتم کسی باید وارد لیست شود که پایبند به اصول لیست باشد و شرایطی که گذاشته می شود را قبول کند. مثلا من آقای جلالی را از قبل هم می شناختم. ایشان همیشه شرایط را برای خودش در نظر می گیرد و نه برای آن حزب و گروهی که در آن قرار دارد. من مطمئن بودم ایشان بعد از انتخاب شدن قرار نیست به لیست وفادار باشد و برای همین چندین بار این را تذکر دادم. اما در حزب تصمیم گیری ها جمعی است
روندهای پیشا انتخاباتی مجلس دهم به نفع اصلاح طلبان پیش نمی رفت. بعد از رد صلاحیت های گسترده نامزدهای مورد حمایت آنها در انتخابات مجلس، اصلاح طلبان و حزب اعتدال و توسعه تصمیم گرفتند بار دیگر تجربه انتخابات سال 92 را تکرار کنند و با یک لیست ائتلافی در این انتخابات حاضر شوند: لیست ائتلافی «امید». بستن این لیست اما و اگرهای خاص خودش را داشت. از آنجایی که اصلاح طلبان پای اصلی این ائتلاف و شورای عالی اصلاح طلبان دست اندر کار بستن لیست بودند و از آن طرف بیشتر چهره های شناخته شده رد صلاحیت شده بودند باید افرادی وارد لیست می شدند که اصلاح طلبان می توانستند مسئولیت حمایت از آنها و عملکردشان را بپذیرند. به همین دلیل هم بعد از چندین مرحله گزینش و در نهایت گرفتن تعهد از این چهره ها کم کم لیست ها نهایی شدند. مهم ترین تعهد این بود که افراد حاضر بعد از ورود به مجلس همچنان به لیست امید وفادار بمانند.

حزب اعتدال و توسعه در فرآیند این ائتلاف سمت اصولگرایان معتدل ایستاد. اصلاح طلبان هم که بیش از 90 درصد از کاندیداهای طراز اول و دوم خود را در جریان رد صلاحیت ها از دست داده بودند حاضر شدند برای دفع خطر ورود تندروها به مجلس با شرط و شروطی تن به ورود اصولگرایان معتدل به لیست انتخاباتی شان بدهند. به این ترتیب اصولگرایان معتدل با رایزنی های حزب اعتدال و توسعه وارد لیست شدند. از جمله در تهران کاظم جلالی کسی که در انتخابات مجلس هشتم ترجیح داده بود عطای این حزب را به لقایش ببخشد (و به همراه چهره هایی همچون حاجی بابایی رئیس فراکسیون اصولگرایان از حزب اعتدال و توسعه خارج شود) و همین طور بهروز نعمتی در لیست سی نفره تهران قرار گرفتند.

این روند البته با حرف و حدیث های زیادی حتی در خود حزب اعتدال و توسعه هم همراه بود و حمایت از برخی اصولگرایان معتدل مخالفین زیادی داشت. از جمله فاطمه هاشمی عضو شورای مرکزی اعتدال و توسعه که معتقد بود افرادی باید وارد لیست شوند که به اصول آن پایبند باشند. او در گفت وگویی که پیش از این با هفته نامه صدا داشت گفته بود : «روزی که در جلسه حزب درباره معرفی این آقایان به لیست امید بحث شد من از مخالفین بودم. من گفتم کسی باید وارد لیست شود که پایبند به اصول لیست باشد و شرایطی که گذاشته می شود را قبول کند. مثلا من آقای جلالی را از قبل هم می شناختم. ایشان همیشه شرایط را برای خودش در نظر می گیرد و نه برای آن حزب و گروهی که در آن قرار دارد. من مطمئن بودم ایشان بعد از انتخاب شدن قرار نیست به لیست وفادار باشد و برای همین چندین بار این را تذکر دادم. اما در حزب تصمیم گیری ها جمعی است.» موضوع حمایت حزب اعتدال و توسعه از کاظم جلالی و بهروز نعمتی به عنوان دو اصولگرای معتدل برای قرارگرفتن در لیست امید جدی شد و گفت وگوها درباره حمایت از این دو چهره اصولگرایان اعضای شورای مرکزی حزب بالا گرفت. آن طور که فاطمه هاشمی گفته بود تنها تعداد محدودی از اعضای شورای مرکزی با حضور آنها در لیست امید موافق بودند و رای اکثریت حزب با عدم حضور آنها بود. اما به گفته او «از آنجا که لابی ها را همان تعداد محدود انجام می دادند در نهایت آنها به لیست امید معرفی شدند.»فاطمه هاشمی گفت: «همان موقع خیلی از اعضای حزب از شهرستان ها تماس می گرفتند و مخالفت شان را با این تصمیم اعلام می کردند اما با این حال با نظر آن تعداد محدود این تصمیم گرفته شد.» بعد از انتخابات و پیروزی لیست امید و آغاز به کار مجلس دهم اما سازهای ناکوک به صدا درآمدند و چهره هایی همچون جلالی و نعمتی نه تنها حاضر نشدند به رغم تعهدی که داده بودند به فراکسیون امید بپیوندند، که به عنوان نماینده علی لاریجانی در چانه زنی های پیش از انتخابات هیئت رئیسه مجلس هم معرفی شدند. آنها کمی بعدتر خودشان دست به کار تاسیس فراکسیون جدیدی با عنوان «مستقلین ولایی» شدند و اصولگرایان میانه رو دیگری که با لیست امید وارد مجلس شدند را دور هم جمع کردند. اعضای فراکسیون مستقلین حالا در کنار فراکسیون ولایت (اصولگرایان تندرو) جلسات مشترکی را به ریاست علی لاریجانی برگزار می کنند.

داستان بی وفایی اعتدالگرایان و اصولگرایان میانه رو به لیستی که از آنها حمایت کرده بود به همین جا ختم نشد. چه آن که بخشی از چهره هایی که به عنوان اعتدال گرا وارد لیست امید شده بودند در رقابت اصلی میان اصلاح طلبان و اصولگرایان بر سر کرسی های هیئت رئیسه مجلس و ریاست کمیسیون ها جانب اصولگرایان را گرفتند. در رقابت میان عارف و لاریجانی، لاریجانی پیروز میدان شد و اگرچه 7 کرسی از 12 کرسی باقی مانده هیئت رئیسه به لیست امید اختصاص یافت اما امیدی به توفیقی در به دست آوردن ریاست های کمیسیون ها نداشتند و تنها ریاست دو کمیسیون «بهداشت و درمان» و «برنامه و بودجه» را به دست آوردند. ناکامی فراکسیون امید در تغییر ریاست مجلس و در به دست گرفتن اکثریت ریاست کمیسیون ها انتقادات زیادی را روانه این فراکسیون کرد. بعد از بالا گرفتن انتقادات، محمدرضا عارف در اولین اظهارنظر خودش در دوم تیرماه در این باره، پشت پا زدن اعتدالگرایان به لیست امید را این طور توصیف کرد: «اگر برخی کم لطفی ها از جانب کسانی که در ائتلاف امید بودند، صورت نمی گرفت، بهتر به هدف خود می رسیدیم و به همین دلیل گلایه های جدی در این خصوص وجود دارد. در ائتلافی که در فرآیند انتخابات مجلس دهم صورت گرفت، حضور برخی افراد در لیست امید هزینه هایی برای ما در پی داشت ولی به جهت احترام به ائتلاف و ارائه لیست واحد این هزینه ها را متقبل شدیم.» آن زمان در لابی مجلس زمزمه های جدی از دخالت برخی چهره های دولتی حزب اعتدال و توسعه به نفع اصولگرایان در انتخابات هیئت رئیسه و روسای کمیسیون ها وجود داشت. همان طیفی که فاطمه هاشمی هم در سخنانش به آنها اشاره کرده بود. اما سه روز مانده به انتخاب هیئت رئیسه مجلس، به صورت رسمی اعلام شد حزب اعتدال و توسعه در مسئله انتخاب رئیس مجلس آینده بی طرف است و از هیچ کدام از کاندیداها به صورت رسمی حمایت نمی کند. تصمیمی که در آن شرایط معنادار بود. حسن رسولی عضو شورای عالی سیاستگذرای اصلاح طلبان بعدا در مصاحبه ای گفت: «شورای عالی سیاستگذاری اصلا فکر نمی کرد در لحظات مهم و سرنوشت ساز دوستان اعتدال و توسعه کنار بکشند و اعلام بی طرفی کنند... حزب اعتدال و توسعه باید درباره اختلاف بین 103 رای آقای عارف و 154رای آقای پزشکیان برای نایب رئیسی مجلس پاسخگو باشند که چرا از آقای عارف حمایت نشده و در مقابل از آقای پزشکیان حمایت شده است. این وضعیت از دو حالت خارج نیست؛یا حزب اعتدال و توسعه نتوانسته تعهداتی که به شورای عالی سیاستگذاری جریان اصلاحات داده است را عملیاتی کند یا این که از ابتدا نخواسته که چنین کاری را انجام بدهد

اما اظهارنظرهای بعدی اصولگرایان معتدل نشان داد که ظاهرا آنها از ابتدا هم میلی برای عملیاتی کردن تعهداتی که به شورای عالی سیاستگذاری داده بودند نداشتند. این را از سخنان غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی نماینده رشت و نایب رئیس فراکسیون مستقلین (یکی از همان کسانی که با لیست امید وارد مجلس شد اما بعد به همراه باقی اصولگرایان میانه رو فراکسیون سومی در مجلس تشکیل دادند) بهتر می توان فهمید. او در گفت وگو با هفته نامه صدا در عین حال که از ضرورت ائتلاف اصلاح طلبان و اعتدالگرایان در انتخابات 96 سخن می گوید و معتقد است «هر دو جریان اگر می خواهند پیروز شوند مجبور هستند با هم یکی باشند» اما وقتی داستان به گله مندی های اصلاح طلبان از رفتار آنها در انتخابات مجلس دهم می رسد می گوید: «لیست امید تنها تا دم در مجلس بود. ائتلاف امید یک اجماعی بود برای ورود به مجلس. والسلام! این که بعد از ورود به مجلس کسی بیاید و بگوید حالا ما باید رئیس باشیم اشتباه از خودش است. این اشتباه را نباید به پای دیگران نوشت.» او با همین نگاه معتقد است «اگر قرار است برای انتخابات شوراهای شهر و روستا در سال 96 ائتلافی میان اصلاح طلبان و اعتدالگرایان رخ دهد باید این دست اشکالات آن رفع شود.» به بیان دیگر او و اصولگرایان معتدل می گویند با تجربه انتخابات مجلس دهم، اصلاح طلبان برای انتخابات شوراهای شهر و روستا باید تز «ائتلاف، تا دم در شوراها» را بپذیرند تا به قول او اشکالات ائتلاف قبلی مرتفع شود. معنای سخنان جعفرزاده و هم فکرانش این است که اصولگرایان میانه رو با ائتلاف با اصلاح طلبان از بدنه رای شان استفاده می کنند بدون آن که بخواهند تعهدی به این بدنه رای و حمایت آنها داشته باشند.

راه خود را از اصلاح طلبان جدا می کند؟

در این سوی میدان اما فضا برای اصلاح طلبان متفاوت است. اگر رد صلاحیت های گسترده کاندیداهای اصلاح طلب در انتخابات مجلس دهم برای اصلاح طلبان چاره ای جز حمایت مشروط از اصولگرایان میانه رو مقابل اصولگرایان تندرو نگذاشت؛ اما در انتخابات شوراهای شهر و روستا نظارت مجلس دهم بر این انتخابات امید اصلاح طلبان به تایید صلاحیت و رقابت با کاندیداهای خودشان را دو چندان کرده است.درست به همین دلیل است که یدا... طاهرنژاد عضو شورای عالی اصلاح طلبان به هفته نامه صدا می گوید: «در انتخابات شوراهای شهر و روستا اصلاح طلبان تمایل جدی برای ائتلاف با اصولگرایان میانه رو ندارند

سوال این است که در این صورت حزب اعتدال و توسعه همچون انتخابات ریاست جمهوری سال 92 در کنار اصلاح طلبان خواهد ایستاد یا همچون انتخابات سال 94 و مجلس دهم به سمت اصولگرایان میانه رو خواهد رفت؟ پاسخ غلامعلی دهقان عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه به این سوال هفته نامه صدا این است که : «اصلا ما چیزی به نام جریان اصلاح طلب نداریم. اصلاح طلبان در شرایط فعلی بخشی از جریان اعتدال هستند که توانسته اند دو گانه اعتدالیون و غیراعتدالیون را شکل بدهند. اصلاح طلبان خودشان می دانند گفتمان غالب گفتمان اعتدال است و می بایست فراتر از اصلاح طلبان در انتخابات شرکت کنند. همان طور که در انتخابات گذشته با لییست امید به صحنه آمدند. تغییری در فضای سیاسی پیش نیامده که دوگانه اصلاح طلب و اصولگرا مطرح باشد. یک جریان اعتدال است و جریان دیگر که منتقد اعتدالیون است در قالب «جبهه مردمی نیروهای انقلاب» در حال سازمان یافتن هستند.» دهقان می گوید: «شک نکنید شورای عالی اصلاح طلبان با اعتدالیون با محوریت حزب اعتدال و توسعه به توافق خواهند رسید و اصولگرایان معتدل هم خارج از مجموعه اعتدالیون تعریف نمی شوند

دهقان از دادن پاسخ قطعی درباره انتخاب حزب اعتدال و توسعه میان اصلاح طلبان یا اصولگرایان میانه برای ائتلاف طفره می رود و بعد از اصرار زیاد می گوید: «لیست شورای شهر لیست جمعی است. در تهران 21 نفرند. ممکن است بر سر دو یا سه نفر اختلاف پیش بیاید. اما تلاش اعتدالیون با محوریت اعتدال و توسعه ائتلاف حداکثری است. ائتلاف حداکثری بهترین گزینه است اما اگر سر تمامی گزینه ها اتفاق نشد تلاش می شود برای بخش قابل توجهی از گزینه ها اجماع نسبی شود؛ بنابراین یا ائتلاف حداکثری یا اگر نشد اجماع نسبی را دنبال می کنیم.» اما ید الله طاهرنژاد عضو شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان پاسخ متفاوتی در این باره دارد. او در حالی که می گوید درباره ائتلاف اصلاح طلبان و حزب اعتدال و توسعه هیچ چیز قطعی وجود ندارد و آنها تمایلی برای ائتلاف با اصولگرایان میانه رو ندارند به یک شکاف در این حزب اشاره می کند و می گوید: «حزب اعتدال و توسعه درباره ائتلاف با اصلاح طلبان دچار دو دستگی و اختلافی میان اعضای خودش است.

به نظر می رسد آنها برای تصمیم نهایی اول باید اختلاف درونی خودشان را برطرف کنند

ائتلاف با اصلاح طلبان یا اصولگرایان؟!

اشاره طاهرنژاد به اختلاف درونی اعضای حزب اعتدال و توسعه همان اشاره ای است که فاطمه هاشمی هم به نوعی دیگر در سخنانش داشت. ظاهرا شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه دو طیف را شامل می شود. یک طیف شامل چهره هایی همچون اکبر ترکان و مرتضی بانک که معتقد به ائتلاف با اصلاح طلبان هستند و طیفی دیگر شامل چهره هایی همچون محمدباقر نوبخت ومحمود واعظی که به دنبال ائتلاف با اصولگرایان میانه رو و حامی علی لاریجانی هستند. غلامعلی دهقان درباره این که آیا اختلافی در شورای مرکزی حزبش وجود دارد صرفا می گوید: «سیاست دفتر سیاسی حزب این است که ما تجربه موفق انتخابات 92 و 94 را تحت عنوان «گام سوم؛ همچنان اعتدال باز هم ائتلاف» پیگیری کنیم. اعضای دفتر سیاسی حزب اعتدال و توسعه را محمود واعظی معاون سیاسی حزب، محمود محمدی سخنگوی اسبق وزارت خارجه، عبدالغفار شجاع و قادر مرزی نمایندگان سابق مجلس، اسماعیل شجاعی سخنگوی حزب، غلامعلی دهقان، صلاح الدین دلشاد، و خانم ها حقیقی و داداندیش تشکیل می دهند. تکرار تجربه 94 یعنی ائتلاف با اصولگرایان میانه رو. همان چیزی است که به گفته طاهرنژاد اصلاح طلبان تمایل چندانی به آن ندارند. حالا باید دید آیا همان طیف محدود درون حزب اعتدال و توسعه (به گفته فاطمه هاشمی) موفق خواهند شد این حزب را به سمت ائتلاف با اصولگرایان میانه رو سوق دهند یا اکثریت این حزب همانند انتخابات 92 در کنار اصلاح طلبان باقی خواهند ماند.

منبع: هفته نامه صدا، شماره 205

مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه
آخرین خبر

این فرصت را از دست ندهید/ تحصیل آنلاین در مقطع کارشناسی‌ارشد در واحد الکترونیکی

تهرانی ها گوش به زنگ باشند!

مصرف CNG در کشور افزایش یافت

جاماندگان یارانه، نگران طرح معیشت نباشند

رئیس کل بانک مرکزی: شرایط ذخایر ارزی از قبل بهتر است

وزیر راه: در حوزه حمل و نقل افزایش قیمت نخواهیم داشت

گوجه فرنگی دوباره روی اعصاب

روحانی: حاصل اصلاح قیمت بنزین در جیب مردم می رود

ثبت‌نام برای "آب‌سوز کردن خودروهای بنزینی" آغاز شد!

وزیرصمت: افزایش قیمت برخی کالاها اجتناب‌ناپذیر است

آخرین فرصت‌‌‌‌‌‌ ثبت نام کارشناسی ارشد بدون کنکور سراسری در سال‌98

اظهارات شمخانی در مورد ناآرامی‌های این چند روز

انتقاد یک فعال رسانه‌ای از عملکرد این روزهای صداوسیما

حاشیه امروز جلسه هیئت دولت

روایت یک منبع آگاه از اطلاع نمایندگان در مورد «قیمت بنزین»

خط و نشان آقای وزیر برای دستگاه‌های دولتی

اظهارات بنزینی سلیمی نمین

عبدالرضا داوری؛ از یک احمدی نژادی تمام عیار تا اتهام همکاری با آمدنیوز

یکی از بدترین مشکلات اقتصادی کشور از نگاه رهبر انقلاب

دولت از صدا و سیما قدردانی کرد

تماشای ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رایگان ویدیو کودک بدون قطعی اینترنت

هشدار نیروهای مسلح یمن به رژیم صهیونیستی

قول های سیاسیون را جدی بگریم؟

ترامپ به اوکراین فشار آورد!

واکنش مسکو به اقدام تازه ترامپ در عربستان

جنایتی دیگر از رژیم صهیونیستی در سوریه

اذعان ملک سلمان به صدها حمله موشکی و پهپادی علیه کشورش

کشف کانتینر حامل 25 پناهجو در مسیر انگلیس

لیبرمن آب پاکی را روی دست نتانیاهو و گانتس ریخت

حمله با چاقو به فرزند رئیس جمهوری سابق آلمان

تماشای ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رایگان ویدیو کودک‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ بدون قطعی اینترنت

زن عصبانی انگلیسی نامزدش را با 30 ضربه چاقو کشت

شگرد‌های جدید کلاهبرداری رمز یکبار مصرف

اوضاع و احوال قیمت ها در این روزها

ماجرای نجات ٤ دامپزشک مدفون در برف

نمکی: اجازه ندادیم بیماران با مشکل کمبود دارو مواجه شوند

افت شدید دما در شرق کشور

قصه کهنه تایید نسخ دارویی در سازمان تامین اجتماعی

چند درصد ایرانی‌ها سیگار می‌کشند؟

فرمانده انتظامی تهران بزرگ برای بهبود طرح ترافیک دست به قلم شد