رصد

کد خبر: ۱۲۵۲۰۰
تاریخ انتشار: ۱۲ تير ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۱
دو طرف دارند بهمن وار به پایین می غلتند و این بهمن مدام درحال بزرگ شدن است. این توصیف ناصر ایمانی از فضای سیاسی اخیر کشور است. فضایی که به گفته این تحلیلگر اصولگرا هم از جانب دولت و موافقانش تحریک می شود و هم از سوی جناح مخالف. ایمانی معتقد است اولین گام در آرام کردن فضا را باید شخص رئیس جمهور و دولت بردارد. چرا که نقش دولت آرام کردن فضاست و دولت باید خویشتنداری کند تا از این مرحله بگذریم.

اما او معتقد است برخی از مقامات دولتی در یک ماه اخیر به طور غیرمستقیم مخالفان و منتقدان خود را نیشگون گرفته اند. اما او جناح اصولگرا را هم بدون تقصیر نمی داند و می گوید برخی با نام اصولگرایی دست به هجمه و تخریب دولت می زنند واصولگراها نباید در برابر این اتفاقات مماشات کنند بلکه باید چنین رفتارهایی را محکوم کنند. او تعرض اخیر به حسن روحانی را مثال می زند و می گوید در این ماجرا بزرگان اصولگرا موضع گرفتند و این رفتار را محکوم کردند. دولت هم باید از این رفتار استقبال و تشکر کند تا این ماجرا تمام شود. دورباطنی که به گفته ایمانی ماه هاست ادامه دارد. دورباطلی که دولت جناح مخالف را و جناح مخالف مدام دولت را تحریک می کند او بازنده نهایی را روحانی و دولتش می داند. چون معتقد است در یک فضای ملتهب سیاسی دولت نمی تواند کاری از پیش ببرد و کارنامه ای از خود بر جای بگذارد.

چرا فضای سیاسی کشور همچنان انتخاباتی مانده و موج تخریب ها علیه جناح مقابل از دو طرف ادامه دارد؟ اگر بخواهیم فضای پسا انتخاباتی این دوره را با دوره های دیگر مقایسه کنیم آیا این رویه در دوره های دیگر هم وجود داشته؟

این وضعیت هم نامطلوب است و هم غیرقابل پیش بینی. محققان ما باید انتخابات کشور را از منظر جامعه شناسی و روان شناختی تحلیل کنند. چون نقاط ضعف جدی در کشور ما وجود دارد و آثار مخربی در عرصه سیاسی کشور باقی می گذارد و هزینه های سیاسی بسیاری به کشور تحمیل می کند. کشور ما هر دو سال یک بار درگیر برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و مجلس است واگر قرار باشد هر دو سال یک بار فضای سیاسی کشور درگیر التهابات سیاسی شود دیگر نمی توان کشور را اداره کرد. اگر بخواهم انخابات این دوره را با دوره های دیگر مقایسه کنم باید به انتخابات سال 1388 اشاره کنم. این مقایسه تنها از منظر تبلیغات کاندیداهاست و نه موضوع دیگری. جدای از این که چه کسی برنده آن دوره انتخابات بود نوع تبلیغات کاندیداها و سخنانی که گفته شد کشور را دچار چالش های بزرگی کرد. یعنی تحریک شدن عواطف مردم دو قطبی شدن انتخابات و ساختار شکنی هایی که نسبت به تارخی انقلاب و نهادهای انقلابی صورت گرفت هزینه های بسیاری به کشور تحمیل کرد متاسفانه در سال 1396 هم دقیقا همین اتفاق رخ داد. یعنی مجموعه آنچه در تبلیغات کاندیداها اعم از مناظره ها و سخنرانی های انتخاباتی رخ داد آثارش محدود به دره انتخابات نبود و به اکنون هم کشیده شده. اگر کسی بگوید اثر این سخنان و این نوع تبلیغات محدود به دوره انخابات است آدرس غلط داده است. چون آثار این نوع برخوردها چه بخواهیم و چه نخواهیم تا مدت ها ادامه خواهد داشت. چنین سخنانی عقده ها و کینه ها را متراکم می کند و خود را بعد از انتخابات نشان می دهد. اگر در انتخابات کاندیداها عملکرد رقیب خود را نقد کنند اثر سوئی ندارد و مشکلی ایجاد نمی کند. اما اگر موضوع از این فراتر رود آن وقت نمی توان انتظار داشت که با اتمام انتخابات این موضوعات هم تمام شود. متاسفانه باید بگویم از بعد روان شناختی ما انتخابات خوبی برگزار نکردیم و من نگرانم در سال های بعد هم این رویه ادامه یابد.

موضوع دومی که وجود دارد مسئله پسا انتخابات است. متاسفانه بیش از یک ماه از اتمام انتخابات گذشته اما حواشی انتخابات در میان هر دو جریان سیاسی رقیب ادامه دارد. یعنی هم از طرف دولت و جناحی که طرفدار آن ها بود و هم از جناح مقابل که نتوانست پیروز انتخابات شود. هر دو طرف به شکل تهدیدآمیزی دست به اقداماتی زده اند. این رفتارها بدون تردید آرامش متضرر اصلی این شرایط مردم خواهند بود. در نتیجه من معتقدم باید با این موضوع برخورد کرد.

پیش از انتخابات بارها نگرانی از دو قطبی شدن جامعه عنوان شده بود و گویا اکنون این دو قطبی شکل گرفته است.

بله نتیجه اتفاقات اخیر مسئوله دو گانه سازی و دو قطبی شدن فضای سیاسی کشور است.از چند ماه قبل از انتخابات توصیه شد که یکی از کاندیداها وارد عرصه انتخابات نشود که انتخابات دو قطبی نشود. از همان زمان حس می شد عده ای عمدا در تلاش برای ایجاد فضای دو قطبی در کشور هستند از همان زمان هم هشدارهایی داده شد. در انتخابات این دوگانه سازی تعمدا تشدید شد. برخی می گویند این دوگانه سازی برای کسب رای بوده و برخی می گویند اهداف دیگری پیشت این اقدام وجود دارد. این دو قطبی ایجاد شده و موضوعی هم نیست که فردای انتخابات تمام شود.

به نظر شما این دو قطبی ها پس از جدل ها و مناظره های تند انتخاباتی شکل گرفت؟

من می خواهم جدل های انتخاباتی را از این التهابات سیاسی اخیر جدا کنم. جدل های انتخاباتی می تواند در اوئج خود باشد اما فضای سیاسی کشور را آلوده و دو قطبی نکند. من سال های 1388 و 1396 را تعمدا از منظر تبلیغات کاندیداها با هم مقایسه کردم. چون معتقدم سال 1392واجد شرایط این دو دوره مذکور نبود. گاهی کاندیداها عملکرد دیگری را نقد می کنند. این مسئله طبیعی است. باید هم همین طور باشد و فضای انتخابات باید پویا باشد. ما که نمی خواهیم فضای نقد کشور را ببندیم. مسئله زمانی حاد می شود که هنجارهای ارزشی انقلاب و عموم مردم جامعه آسیب می بیند. گاهی اتهاماتی زده می شود که اتهام به یک فرد نیست بلکه اتهام به یک جریان سیاسی است که چند دهه از عمرش می گذرد. چنین تخریب هایی تاریخ انقلاب را زیر سوال می برد. چنین هنجارشکنی هایی برای انتخابات مضر است. ممکن است چنین تبلیغاتی منجر به رای برای یک کاندیدا هم بشود اما نمی توان این مباحث را فردای انتخابات مسکوت کرد و پایان داد. مناظره اول سال 1388 را به خاطر بیاورید. فقط نقد عملکرد یک فرد نبود بلکه ناگهان فردی که رئیس جمهور بود نام افراد و سازمان هایی را برد که نشان دهد همه فاسدند. این یعنی تحقیر طرف مقابل در سال 1396 این رویه نه فقط در مناظره ها که در سخنرانی های انتخاباتی هم تکرار شد. این موضوعات تحریک کننده است. فضای انتخاباتی ما در این دوره دو قطبی شد. یک قطب مدعی صلح و توسعه و آزادی و ارتباط با خارج بود و قطب دیگر متهم به طرفداری از جنگ اعدام و خفقان.

همه می دانیم که کشور با مشکلات اقتصادی بسیاری مواجه است و پرداختن به مشکلات دیگر فرع ماجراست. اما گویا موضوعات حاشیه ای به متن آمده و متن را به حاشیه کشانده است.

کشور اکنون در شرایط ویژه اقتصادی است. در چنین شرایطی بحران های داخلی که ایجاد شده اصلا خوشایند نیست و شرایط خوبی وجود ندارد. بزرگانی هم که باید بیشتر خویشتنداری کنند نفت بر این آتش می ریزند. طرح برخی از مسائل حتی اگر درست هم باشد در یک شرایطی ممنوع وحتی حرام سیاسی است. شاید حرف درستی باشد اما در شرایط ویژه طرح برخی از مسائل جز تحریک کردن و نیشگون گرفتن چیز دیگری نیست و فضا را آلوده تر می کند. دو طرف دارند بهمن وار به پایین می غلتند و این بهمن مدام در حال بزرگ شدن است.

راهکاری که برای حل این مشکلات می دهید چیست؟ شما در سخنان قبلی خود گفتید حل این شکل یک تدبیر جدی می خواهد. این تدبیر از طرف چه کسانی باید صورت بگیرد؟

این تدبیر در حال بیان شدن است.اگر شما چند سخنرانی رهبری در یک ماه گذشته را بررسی کنید می بینید ایشان بارها تاکید کرده اند که مسئله اصلی کشور مسئله اقتصاد است و فضای کشور نباید دو قطبی شود. پس این مسئله مطرح شده است. فکر می کنم دولت در این زمینه نقش موثری دارد. به خاطر این که قدرت دارد. نه این دولت که همواره دولت ها صاحب قدرت هستند و صاحبان منصب و قدرت همیشه نقش متمرکزتری در حل اختلافات دارند. نمی گوید دیگران بی تقصیرند و نقشی ندارند بلکه معتقدم اولین و بزرگ ترین گام در آرام کردن فضای کشور را دولت و شخص رئیس جمهور می تواند بردارد. بحث جریانات سیاسی را کنار بگذاریم. دولت و شخص رئیس جمهور می تواند بردارد. بحث جریانات سیاسی را کنار بگذاریم. دولت و شخص رئیس جمهور فارغ از جناح سیاسی شان در این زمینه نقش دارند. چون یکی از انتقادات جدی به نحوه عملکرد ایشان در انتخابات نوع و نحوه بیان مطالب بود. البته من طرف مقابل را مبرا نمی دانم.

در فضایی که این همه هجمه از جناح مقابل و رسانه های آن ها به دولت وارد می شود نمی توان انتظار داشت دولت هیچ واکنشی نشان ندهد. آن هم انتقاداتی که صرفا به عملکرد دولت نیست.

هجمه همیشه علیه همه دولت ها بوده مگر در هشت سال دولت احمدی نژاد شما به آن دولت انتقاد نمی کردید می کردید. هجمه مهم نیست. نباید این طور گفت اگر دولت از جناح من باشد هجمه به آن ممنوع است و اگر از جناح من نباشد هجمه رواست. من حتما به نقد هجمه کنندگان دولت هم خواهم رسید. اما الان خطابم با شخص رئیس جمهور و دولت است که وزنه اصلی است. در این شرایط نقش دولت مهم است. نقش دولت آرام کردن فضاست. دولت باید خویشتنداری و صبوری کند تا از این مرحله بگذریم. دولت باید روشنگری کند.اما بگویم روشنگری کردن با متلک پرانی و تکه انداختن و نیشگون گرفتن فرق می کند. من تصور می کنم برخی از مقامات دولتی در یک ماه اخیر به طور غیرمستقیم مخالفان و منتقدان خود را نیشگون می گیرند. این کار درستی نیست. دولت باید صبوری کند. کار بزرگان و قدرتمندان این است که صبر داشته باشند وس عی کنند فضای کشور را آرام کنند. دولت باید توضیح بدهد تبیین کند اما افشاگری نکند. شاید افشاگری برای جناح های سیاسی ایرادی نداشته باشد. اما برای یک دولتمرد حتما اشکال دارد. دولتمردان قوه مجریه، قضاییه و مقننه هم مورد خطاب من هستند. روی دیگر سخن من با جناح منتقد است. جناح منتقد باید برخی از وابستگان به خود را توجیه کند. اگر کار خلافی صورت بگیرد مانند توهین به شخص رئیس جمهور در روز قدس این جناح باید به شدت چنین رفتاری را محکوم کند تا این بداخلاقی ها از بین برود و باید نسبت به کارهای خلاف قانون موضع جدی گبیرد و مماشات نکند تا ریشه این رفتارها خشکانده شود. از طرف دیگر جناح طرف دولت هم آتش بیار معرکه نشود. مطبوعات این جناح هم باید خویشتنداری کنند.یک اقدام اشتباه را که از سوی یک فرد یا عده کمی از افرادصورت گرفته نباشد بلافاصله به یک جناح بزرگ سیاسی منتسب کنند و سپس بگویند همه افراد این جناح با هم نقشه کشیده اند که به یک نفر توهین شود. این ها دلسوزی برای کشور نیست. این ها الان حاکم اند. چرا مانند اپوزیسیون برخورد می کنند.

دولت روحانی وعده های بسیاری برای بهبود اوضاع اقتصادی و سیاسی جامعه داده و سطح انتظارات را بالا برده است. از طرف دیگر بیراه نیست. اگر بگوییم اصلاح طلبان و اعتدالیون برای انتخابات 1400 هم برنامه دارند. در نتیجه کارنامه روحانی در چهار سال آینده کارنامه اثرگذاری است. اما در این شرایط آیا روحانی می تواند برنده این بازی باشد؟

نکته همین است. رسانه ها و جناح طرفدار روحانی باید بدانند اگر فضای سیاسی کشور فضای مناسبی نباشد اولین عده ای که نمی توانند مسئولیت خود را انجام دهند خود دولت است. دولتی که مسئولیت های متعدد دارد اما نمی تواند در این فضا کار کند و به هر حال فردا باید پاسخگوی اقدامات خود باشد. برای همین است که تاکید می کنم جناح و رسانه های طرفدار دولت نباید آتش بیار این معرکه باشند. اگر کاستی ها و اقدامات خلاف واقعی وجود دارد نباید آن ها را بزرگ نمایی کنند واین رفتارها را به تمام افراد یک جناح تعمیم دهند. چون تعمیم دادن نه درست است و نه مشکلی را حل می کند. نتیجه این کار تنها این است که دو جناح را از هم دورتر می کند. من تعجب می کنم جناح طرفدار دولت سالیان سال است که ادعای باز بودن فضای اندیشه و نقد را دارد. اما نمی بینم که این جناح در این ماجرا کوچک ترین انتقادی را برتابد. این خیلی عجیب است. آیا جناح طرفدار دولت این قدر آزادمنش است که اجازه دهد منتقدان برخی از موضوعات را مطرح کنند؟

اصولگراها در زمانی که قوه مجریه را در اختیار داشتند این انتقادات را برمی تافتند و این گونه که شما می گویید آزادمنش و آزاداندیش بودند؟

شما دولت محمود احمدی نژاد را دولت اصولگرا می دانید اما ما نه خود ایشان را و نه دولت دومشان را اصولگرا نمی دانیم. چهار سال دوم دولت احمدی نژاد اصولگرایان چنان موضع تندی علیه او گرفتند که کار تا استیضاح او هم رفت. اصولگراها این قدر حریت داشتند که اگر در دولت اول از احمدی نژاد حمایت کردند و بعد دیدند که اشتباه کرده اند در دولت دوم به شدت مقابل ایشان ایستادند. در دولت دوم آن ها که در حال مبارزه با احمدی نژاد بودند خود اصولگراها بودند اصلاح طلبان که خانه نشسته بودند. اصلاح طلبان الان از یک نماینده اصولگرا حمایت کرده اند و وارد مجلس شده اند. اگر از عملکرد او راضی نبودند باید بیان کنند. اما اصلاح طلبان از دولت های منتسب به جناح شان هیچ انتقادی نمی کنند. در چند ماه اخیر رسانه های موافق دولت انتقادات بسیاری به جناح مقابل وارد کرده اند بسیار هم خوب است.اما یک انتقاد کوچک به دولت و شخص روحانی هم داشتند؟ چرا سکوت می کنند؟ این هاست که اوضاع کشور را خراب می کند. شما پرسیدید چه باید کرد که این التهابات سیاسی فروکش کند. من مجموعه ای از بایدها را برای جناح حامی دولت اصلاح طلبان دولت واصولگراها عنوان کردم. این ها هر کدام باید کارهایی را انجام دهند و کارهایی را انجام ندهند تا اوضاع کشور آرام شود. اما کدام یک حاضرند این کارها را انجام دهند؟ هیچ کدام نتیجه هم همین می شود که می بینید.

شما در بخش قبلی گفتید که بزرگان نفت روی آتش این اختلاف می ریزند. خطابتان با چه کسانی بود؟

احتیاجی به اسم بردن نیست. اما من در یک ماه اخیر می بینم که مسائلی از تریبونهای رسمی مطرح می شود که یا واقعی نیست یا بخشی از واقعیت است یا احتی اگر واقعی باشد مشکل الان جامعه ما نیست. این سخنان فقط طرف مقابل را تحریک می کند. یک طرف حرف هایی را ی زند و طرف مقابل پاسخ می دهد و طرف دیگر باز به آن سخنان واکنش نشان می دهد. این رفتار تا کجا قرار است ادامه پیدا کند؟ چرا فضای کشور باید درگیر این موضوعات شود؟ مشکلات بزرگی در کشور و منطقه درایم. این مشکلات باید حل شود رئیس جمهور باید این مشکلات را حل کند و دیگران موظف اند که کمک کنند.

بیایید دولت را کنار بگذاریم نگاه بزرگان و مهره های کلیدی اصولگرا به التهابات سیاسی اخیر چیست؟ آن هها چه برنامه ای دارند؟

بعد از تعرضی که در روز قدس به شخص رئیس جمهور شد بزرگان اصولگرا همه موضع گرفتند و این اقدام را محکوم کردند دیگر باید چه کنند؟ باید اطلاعیه رسمی بدهند؟ چند روز قبل محمدرضا باهنر در مصاحبه ای گفته بود موفق نشدن دولت خیانت به کشور است.اگر هر جریانی بخواهد دولتی را که با رای مردم بر سر کار آمده ناکارآمد جلوه دهد به کشور خیانت می کند.

شما می گویید بزرگان اصولگرایی تعرض به رئیس جمهور را محکوم کردند.اما از طرفی اصولگراها متهم اصلی این اقدامات هستند. یعنی این ها اصولگرا نیستند؟

قطعا همین طور است در برخی از اوقات برخی از افراد خود را منتسب به یک جناح سیاسی می دانند و اقداماتی می کنند که مورد قبول آن حزب و جناح نیست. در این حالت آن جناح باید سریعا از این مواضع و اظهارنظرها اعلام برائت کند. با این اقدام دامن آن جناح از این اتهام پاک می شود. اما اگر موضع گیری نکند نمی توان گفت این جناح مقصر نیست. در ماجرای اهانت به رئیس جمهور اصولگراها موضع خوبی گرفتند. شاید بگویید کافی نبود اما در مجموع خوب بود. از یک طرف هم باید تلاش هایی بشود. طرف مقابل هم باید از این اعلام وضع اصولگراها استقبال و تشکر کند. اما در همین موضوع اخیر من دیدم یکی از چهره های اصلاح طلب گفته بود چرا آقای رئیسی و جلیلی و قالیباف هم موضوع را محکوم نکردند! این یعنی ادامه دادن این کشمکش.

منبع: هفته نامه تجارت فردا، شماره 227

مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه
آخرین خبر

دلار اندکی پایین آمد

دگردیسی در لوازم خانگی؛ کره‌ای‌ها می‌روند و چینی‌ها می‌آیند

برای گاز سوز کردن خودرو چقدر باید در صف بود؟

سرمایه گذاری 100 میلیارد دلاری کشورهای خلیج در یک تکنولوژی خاص

صدور کارت سوخت چقدر زمان می برد؟

وزیر صمت: برای اجرای بهتر طرح افزایش قیمت بنزین از سودمان کم کنیم

سهمیه کارت سوخت نگرفته‌‌ها چه می‌شود؟

زیر و بم طرح کمک معیشتی دولت

طلا مجال افزایش قیمت نیافت

شرایط ثبت‌نام متقاضیان مسکن ملی تسهیل شد

4 اشتباهی که افراد باهوش در زمان فروش خودرو انجام نمی‌دهند

ادعای نماینده آمریکا در شورای حکام آژانس علیه ایران

میثم مطیعی دوباره برای صف اولی ها شعر خواند

حضور پررنگ مردم در مانور «میثاق با ولایت، حمایت از اقتدار و امنیت کشور»

پشت پرده هتاکی یک روحانی نما به ملت ایران

رژیم صهیونیستی خواستار افزایش فشار بر ایران شد

بازداشت کارمند بازنشسته سفارت ایران با تجهیزات جاسوسی

ناجا اطلاعیه داد

تکذیب یک نقل قول منتسب به رهبر انقلاب درباره قیمت بنزین

وزارت امور خارجه: منتظر پاسخ آژانس درباره بازرس متخلف هستیم

حضور هیات صهیونیستی در قطر خشم کاربران شبکه های اجتماعی را برانگیخت

اتفاق عجیب در رژیم صهیونیستی؛ پارلمان مسئول تشکیل کابینه شد

ترامپ در برزخ؛ بده بستان کاخ سفید و اوکراین تأیید شد

پاسخ سخت چین به اقدام مداخله جویانه آمریکا

مورالس: حاضرم همین فردا به بولیوی برگردم

ترامپ و وزیر خارجه‌اش به مانع‌تراشی در تحقیقات استیضاح متهم شدند

بازداشت دو کارمند کنسولگری آمریکا در ترکیه

کره‌شمالی دعوت سئول برای شرکت در نشست آسه‌آن را رد کرد

کشته شدن ۷ شبه نظامی کُرد در حمله هوایی ترکیه به شمال سوریه

بایدن: ترامپ نمی‌خواهد من نامزد حزب دموکرات باشم

رازی مگو درباره بیماران پروانه‌ای

نقص فنی، هزاران مسافر هوایی در انگلیس را سرگردان کرد

آزادی تعدادی از دانشجویان بازداشتی دانشگاه تهران

اینترنت دانشگاه‌های بزرگ تهران وصل شد

درخواست پلیس از مردم: اغتشاش‌گران را معرفی کنید

تصادف مرگبار زنجیره‌ای جان دو کودک را گرفت

آسانسور جان مرد جوان را گرفت

خبرهای حج و زیارت از مقدمات راه اندازی عمره

به هم رحم کنیم!

تسلیت معاون علمی رییس‌جمهوری به مناسبت درگذشت پروفسور رضا