رصد

کد خبر: ۱۲۶۸۳۲
تاریخ انتشار: ۳۰ آبان ۱۳۹۶ - ۱۲:۰۲
ترامپ در پی رضایت چین برای افزایش فشار بر کره شمالی
دونالد ترامپ، در سفر به منطقه شرق و جنوب شرقی آسیا دو هدف کلی را دنبال می کرد؛ هدف اصلی این سفر مبنی بر یک محور سیاسی امنیتی پیرامون مسائل مرتبط با شبه‌جزیره کره است و گام بعدی این سفر مشخص کردن آینده معاملات تجاری-اقتصادی ایالات‌متحده آمریکا با شرکای اقتصادی خود در منطقه شرق و جنوب شرق آسیا است.

امیرعلی ابوالفتح/ دونالد ترامپ، در سفر به منطقه شرق و جنوب شرقی آسیا دو هدف کلی را دنبال می کرد؛ هدف اصلی این سفر مبنی بر یک محور سیاسی امنیتی پیرامون مسائل مرتبط با شبه‌جزیره کره است و گام بعدی این سفر مشخص کردن آینده معاملات تجاری-اقتصادی ایالات‌متحده آمریکا با شرکای اقتصادی خود در منطقه شرق و جنوب شرق آسیا است. دونالد ترامپ در نخستین هدف از سفر خود قصد داشت تا اجماعی منطقه‌ای و بین‌المللی را علیه کره شمالی ایجاد کند؛ این محور در دیدار او از سه کشور ژاپن، کره جنوبی و چین دنبال شد. آقای ترامپ درصدد است تا به‌وسیله تحت‌فشار قرار دادن پیونگ‌یانگ به‌ویژه از طریق متحد سنتی آن، یعنی چین، رهبر کره را وادار کرده تا در برنامه‌های اتمی خود تجدیدنظر کند و زمینه را برای رسیدن به‌نوعی تفاهم به وجود بیاورد؛ تفاهمی که در آن کره شمالی از توسعه برنامه‌های اتمی خود صرف‌نظر کرده و یا امکان ازسرگیری مذاکرات شش‌جانبه با این کشور فراهم شود. آقای ترامپ در کنار اهداف سیاسی و امنیتی پیرامون بحران اتمی کره، در نظر داشت تا سیاست جدید تجاری ایالات‌متحده آمریکا را اعلام کند.

ترامپ در راستای این سیاست شعار «اول آمریکا» را مطرح کرده است. وی در این سفر تلاش کرد تا مسئله قراردادهای دوجانبه را مطرح کند. این بخشی از اهداف رئیس‌جمهوری آمریکا در سفر به دو مقصد نهایی یعنی ویتنام و فیلیپین نمایان شد. او طی اجلاس اپک در ویتنام و همچنین اجلاسی آ.سی. آن فیلیپین اعلام کرد که پیامدهای منفی جهانی‌شدن بر ایالات‌متحده سایه انداخته و آمریکا دیگر وارد توافقات تجاری گروهی نخواهد شد بلکه صرفاً به شکل دوجانبه توافقات خود را انجام خواهد داد.

ترامپ همچنین تأکید کرد که از این به بعد اجازه نمی‌دهد که مناسبات اقتصادی غیرمنصفانه علیه ایالات‌متحده شکل بگیرد. دونالد ترامپ طی ماه‌های نخستین رسیدن به قدرت، با ادبیاتی خاص و لحنی تند علیه کره شمالی صحبت کرده است. در این سفر اما لحن آقای ترامپ متفاوت بوده چراکه اگر در چین از همان لحن تند و خاص خود استفاده می‌کرد، چه‌بسا با واکنش منفی رهبران این کشور مواجه شده و مذاکرات میان او و رهبر چین، با چالش مواجه می‌شد. او همچنین تلاش کرد تا در کنار این لحن ملایم پیامی مبنی بر نوعی مصالحه، مذاکره و یا دیدار با رهبر کره شمالی را نیز منتقل کند؛ پیغامی که البته مورد اجابت قرار نگرفت. آقای ترامپ در این سفر و در مقابل کره یک سیاست دووجهی مبنی بر مشت آهنین از یک‌سو و تغییر لحن از سویی دیگر را دنبال کرد. ضمن اینکه باید در نظر گرفت که آمریکایی‌ها گزینه زیادی برای برخورد با کره شمالی در دست ندارند. ایالات‌متحده بارها اعلام کرده است که در صورت لزوم د ستا به اقدام نظامی خواهد زد اما حساسیت موضوع و پتانسیل اتمی کره شمالی مانع از این امر شده است، همچنین یک برخورد نظامی می‌تواند اقتصاد جهانی را به‌ویژه در منطقه شرق آسیا به‌شدت تکان دهد. بنابراین استراتژی آمریکا بر مدار «پیشروی تا سرحد جنگ» حرکت می‌کند تا با ایجاد تهدید جنگ قریب‌الوقوع برای طرف مقابل و هم‌زمان ارسال پیام برای مصالحه، این کشور را به مذاکره بازگرداند.

کسری تراز تجاری آمریکا و قراردادهای جدید

از حدود بیست‌وپنج سال گذشته تاکنون و در تمامی دولت‌های ایالات‌متحده اعم از جمهوری‌خواه و دموکرات مسئله‌ای در رابطه با تجارت خارجی وجود داشته و آن مسئله، کسری تراز بازرگانی ایالات‌متحده آمریکا است. روسای جمهور ایالات‌متحده همواره طرح و برنامه‌هایی را در این رابطه ارائه کرده‌اند. این مسئله اما در رابطه با دونالد ترامپ ابعاد دیگری پیدا می‌کند. تا پیش از دونالد ترامپ اکثر روسای جمهور آمریکا به‌عنوان چهره‌هایی سیاسی شناخته می‌شدند، اما آقای ترامپ از وجهه بازرگانی و تجاری برخوردار است بنابراين دغدغه او در زمينه رفع کسری تراز بازرگانی بیشتر است. ترامپ در تلاش است تا با اعمال برخی

سیاست‌ها ازجمله وضع تعرفه در تجارت، اعمال مجازات برای شرکت‌های واردکننده اجناس خارجی با قیمتی پایین‌تر و یا وضع جرایمی برای کشورهای استفاده کننده از سیاست «دامپینگ»، اندکی از حجم کسری تراز بازرگانی بکاهد اما در این رابطه دو مانع اصلی وجود دارد؛ نخست توان اقتصاد ملی آمریکا دوم فرهنگ مصرف گرایانه در میان شهروندان این کشور است. در مقابل کسری تراز بازرگانی در آمریکا، میزان مصرف گرایی در این کشور نیز بالا بوده و پدیده «مصرف‌گرایی لجام گسیخته» در بین شهروندان ایالت متحده جریان دارد؛ بنابراین، موضوع کسری تراز، امری نیست که بتوان آن را با صدور بخشنامه و یا وضع قوانین بر طرف کرد. از سوی دیگر اقتصاد آمریکا یک اقتصاد آزاد مبتنی بر سود و منافع شرکت‌ها و کمپانی‌ها است، شرکت‌هایی که در مسیر خود توجه چندانی نیز به هشدارهای صادر شده از جانب دولت ها ندارند. در ۲۵ سال گذشته با وجود آنکه تمام تدابیر لازم در رابطه با کسری تراز آمریکا اتخاذ شده است اما سال به سال این تراز بیشتر شده و به نظر نمی‌رسد که دولت آمریکا قدرت چندانی در تغییر آن داشته باشد. این احتمال وجود دارد که با سیاست‌های آقای ترامپ ۳۰ یا ۴۰ میلیارد دلار کاهش در این زمینه ایجاد شود اما به عنوان مثال نمی توان انتظار داشت که کسری تراز ۴۰۰ میلیاردی با چین یا همچنین کسری ۱۰۰ میلیاردی با ژاپن تغییر چندانی پیدا کرده و یا به توازن برسد. سفر دونالد ترامپ به شرق و جنوب شرق آسیا، با امضای قرار دادهایی میان ایالات متحده و این کشورها همراه بوده که در این میان می توان به قرارداد چند میلیارد دلاری با چین اشاره کرد. امضای قراردادهای

میلیارد دلاری با چین اشاره کرد. امضای قراردادهای موجود اما صرفاً به آن معنی نیست که کسری تراز بازرگانی ایالات متحده را کاهش دهد بلکه ممکن است طی این قرارداد، اجناس خارجی نیز به آمریکا فروخته شده باشد. البته این نکته را نیز نباید از ذهن دور داشت که چنانچه کشورهای منطقه شرق و جنوب شرق آسیا تصمیم بر سرمایه گذاری بیشتری بر سیاستهای دفاعی خود داشته و بخواهند سلاحهای بیشتری از آمریکا خریداری کنند، احتمال کاهش تراز بازرگانی آمریکا مطرح می شود اما بازهم این کسری متوازن نخواهد شد. در این رابطه مباحثی از جمله بازار مصرفی و توان تولید مطرح است. اگر این قراردادها بین ایالات متحده آمریکا، عربستان، امارات و یا مصر بسته شده بود به علت فروش یک طرفه از جانب آمریکا، در مقابل این کشورها مازاد تراز بازرگانی به وجود می آمد اما در مقابل کشوری همچون چین، ژاپن و کره جنوبی این مسئله متفاوت است. کشور چین تقریباً بازار مصرفی جهان و به ویژه آمریکا را در اختیار دارد، دلیل این امر نیز به سالیان دورتر بازمی‌گردد؛ به دنبال اعمال سیاست درهای باز از سوی «دنگ شیائوپنگ» مسئله ایجاد جذابیت برای سرمایه گذاری مطرح شد. چینی‌ها در دوران سیاست درهای باز توانستند سرمایه گذاران کشورهای غربی و به ویژه آمریکا را به سوی خود جذب کرده و

تولید خود را افزایش دهند. در این میان پتانسیل مباحث فرهنگی، قابلیت های مدیریت دولتی و جمعیت گسترده نیز کمک کرد تا این سرمایه‌گذاری‌ها به مرحله تولید رسیده و چین را به بزرگترین تولیدکننده کالاهای مصرفی تبدیل کند، کالاهای مصرفی ای که تولید آن در سایر کشورهای جهان چندان مقرون به صرفه نیست. بنابراین دست بالای چین در زمینه تولید کالاهای مصرفی و بازاریابی قوی برای این محصولات سبب شده است تا این کشور همواره از مازاد تراز تجارت بازرگانی در مقابل آمریکا برخوردار باشد. علاوه بر کشور چین، ژاپن نیز به عنوان تولید کننده عمده محصولات صنعتی در مقابل ایالات متحده آمریکا قرار دارد. از سویی دیگر مسئله فرهنگ کشورهای شرق آسیا مطرح است. در این زمینه فرهنگ کشوری همچون ژاپن با خرید کالاهای خارجی سازگاری نداشته و تمایلی به آن نشان نمی دهد. بنابراین به این دلایل نمی توان صرف امضای قرارداد را به‌منزله برطرف شدن کسری تراز تجاری آمریکا دانست.

فرجام برخورد دو دیدگاه در اجلاس اپک

در حال حاضر دو نوع دیدگاه مبتنی بر جهانی شدن و ملی گرایی اقتصادی مطرح شده است؛ در زمینه جهانی شدن، پیش از این مسیری طی شده و در حال حاضر کشورهایی همچون چین و اتحادیه اروپا پرچمدار آن هستند. این کشورها بر ادامه فرایند جهانی شدن با اندکی اصلاحات تأکید می کنند؛ از سویی دیگر ایالات متحده آمریکا به «دوره پسا جهانی شدن» وارد شده است. آمریکا در این دوره از سویی رویکرد ملی گرایی اقتصادی و تقویت اقتصاد داخلی را در دستور کار قرار داده و در مقابل از طریق وضع قوانین تجاری با رقبای خارجی خود برخورد می کند، در کنار این موارد خروج از پیمان های چند جانبه نیز اتفاق افتاده است.

بریتانیا نیز از سویی دیگر مقاومت هایی را نشان داده است و اگرچه سیاست ملی گرایی اقتصادی موفقیت هایی از جمله رشد فرصتهای شغلی را به همراه داشته اما اتخاذ آن در دورهای که کشورهای دیگر جهانی شدن را یک مزیت می پندارند، سرنوشت مشخصی نخواهد داشت و این امر که ایالات متحده بتواند همچون دوران پس از جنگ جهانی دوم، اقتصاد بین الملل را مبتنی بر خواست و اراده خود شکل دهد دور از انتظار است. به همین دلیل نیز طی اجلاس اخیر در ویتنام صدای آقای «شی جین پینگ» بلندتر صدای ترا میسپ شنیده شد. اما این نکته نیز وجود دارد که به دلیل قدرت زیاد هر دو طرف، این دو دیدگاه در نهایت به مصالحه خواهند رسید و نوعی جهانی شدن مبتنی بر زدودن پیامدهای منفی همچون بیکاری گسترده، از دست رفتن فرصتهای شغلی بحران های اجتماعی به وجود خواهد آمد، جهانی سازی ای که نقشی و دخلت دولتها به جای دخالت کمپانی ها در آن پررنگتر خواهد بود و از سوی در آن مواردی همچون برداشته شدن مرزها به چشم نمیخورد.

البته مدل آقای ترامپ مبنی بر شعار «اول آمریکا» نیز تحقق پذیر نخواهد بود ضمن اینکه اگر این شعار به «اول چین»، «اول آلمان» و... تبدیل شود، جهان به دوران درگیریهای اقتصادی پیش از جنک اقتصادی قدرتها منجر به جنگ جهانی اول و دوم شد و برای جلوگیری از چنین برخوردهایی سازمانهای جهانی به وجود آمدند و چنانچه آقای ترامپ بخواهد به دوران ماقبل این ساختار حرکت کند نه توان آن را خواهد داشت و نه کشورهای دیگر با او همراهی خواهند کرد.

فرجام بحران کره

به نظر میرسد که حداکثر انتظار ترامپ و مشاورانش از سفر آسیایی، پذیرش افزایش فشار اقتصادی بر کره شمالی، از سوی چین باشد. در واقع این سفر نه می توانست منجر به جنگ شده و نه صلحی میان آمریکا و کره شمالی برقرار کند. در حال حاضر بحث بر سر این است که آقای ترامپ تا چه اندازه توانسته چینی ها را وادار به همسویی کند. نشانه هایی در این امر دیده می شود که چینی ها آماده افزایش فشار بر کره شمالی هستند.

بخشی از این تمایل به درخواست ها و مطالبات آمریکا به عنوان اقتصاد اول جهان بازمیگردد و بخشی دیگر به نگرانی چین از بروز تقابل نظامی در منطقه و تاثیری که می تواند بر اقتصاد این کشور بگذارد؛ ضمن آنکه سرعت کره شمالی در دستیابی به توانمندی تسلیحاتی می تواند تهدیدی میان مدت برای چین قلمداد شده و چینی ها نیز مایل نیستند که در نزدیکی آنها شود، همچنین مباحث علم اشاعه تسلیحات اتمی همواره مورد اجماع میان پنج عضو دائم شورای امنیت پودہ است. بنابراین چینی ها در زمینه محدودسازی کره شمالی به نتیجه رسیده اند اما مسئله آنجاست که تا چه میزان خواهان امتیاز از آمریکا هستند. بنابراین بخشی از انتظارات ترامپ از سفر به آسیا محقق شده و چینی ها نشان داده اند که آماده سخت گرفتن به کره شمالی هستند. به نظر میرسد که اگر آمریکایی ها در مسائل داخلی چين وارد نشده و در زمینه قراردادهای اقتصادی همراهی می کند تا بحران موجود به جنگ تبدیل نشود. البته چینی ها معتقد به تنش مدیریت شده بوده و مایل نیستند که کره شمالی خلع سلاح اتمی شود، چراکه منفعت آنها در فشار علیه آمریکا است و از سویی دیگر نیز از تقابل نظامی و آسیب دیدن اقتصاد خود دوری خواهند کرد./ هفته نامه صدا

مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه
آخرین خبر

اجازه دهید ما برای شما یک کار بسا‌‌زیم!

ویدئو/ماجرای عوارض گرفتن از بزرگراه‌ها در تهران چیست؟

سرانجام ترمز شرکت‌های لبنی کشیده شد

اختصاص ۲۳۰ میلیارد تومان برای بیمه زنان سرپرست خانوار

قیمت طلا کاهش یافت

تولید خودروی ملی در کره شمالی

سازمان برنامه و بودجه: دولت به احتمال وخیم‌تر شدن بحران‌ بیکاری واقف است

ویدئو/ واردات بیش از حد میوه، صدای خود میوه‌ها را درآورد!

آغاز پلمپ صرافی های غیرمجاز

هواپیمای A380 ایرباس دست به دامان امارات شد

د‌وره ‌آموزش جامع حسابداری با معرفی به کار تضمینی ‌(اختصاصی شهرستان اصفهان)

پاسخ وزارت بهداشت به شایعه‌ای پیرامون آیت الله شاهرودی

تقدیر آیت الله فاضل لنکرانی از رییس جمهوری

حرف‌های نظامی جهانگیری در دیدار یک مقام دفاعی

این رقیب روحانی موافق فیلترشدن تلگرام است

هشدار خزانه‌داری آمریکا به شرکت‌ها درباره تجارت با ایران

بیانیه پایانی کنفرانس مجالس کشورهای اسلامی

درخواست ترور سردار سلیمانی توسط اسرائیل!

متن کامل هشتمین گزارش سه‌ماهه اجرای برجام

لاریجانی: حرف‌های ترامپ نوعی اعلام جنگ جدید است

این حراجی ا‌ز آن من ‌است‌!

چراغ سبز شورای امنیت ملی ترکیه برای آغاز حمله به عفرین سوریه

۶۰ کشته و مجروح در حمله انتحاری بوکوحرام

هشدار صریح حزب اتحاد دموکراتیک به اردوغان

تمجید ترامپ از امیر کویت

برخورد دو کشتی جنگی در دریای اژه

انهدام خودروی نیروهای تحت حمایت آمریکا در سوریه

"مبلغ سعودی" ترور شد

"مسکو" برای پادرمیانی داوطلب شد

آزادی بیان به سبک انگلیس!

ا‌ین حراجی ا‌ز آن من است‌!

تخصصی که ایران ۸۰میلیونی فقط ۲۰۰ پرستار آن را دارد

راز جسد کشف شده در خانه متروکه

ویدئو/ تخلف فاحش در برخی جایگاه‌های سوخت

ویدئو/ شناسایی نفتکش سانچی در عمق 115 متری دریا

بارش باران و برف در ۲۲ استان کشور

توضیحات وزیر نفت پیرامون اعلام مقصد کره شمالی برای "سانچی"

میله‌ 19 سانتی به سر مرد جوشکار فرو رفت!

اغفال کننده زنان به دام افتاد

وقوع زمین لرزه در گوریه