رصد

کد خبر: ۹۸۴۲۴
تاریخ انتشار: ۰۲ آبان ۱۳۹۵ - ۱۲:۵۷
دكتر عطاءالله رفيعي آتاني/این نوشته کوتاه را باید به‎مثابه تکرار گفت‎وگوی نگارنده با نشریه راه ـ با تیتر خلاء تئوریک جدی است ـ در اولین روز‎های پیروزی دکتر محمود احمدی‎نژاد در سال 1384 قلمداد کرد.
به‎نظر می‎رسد برای نیل به مقصود باید گام‎های ذیل برداشته شود:

اول؛ گفتمان
منظور از گفتمان، یک فضا و چارچوب زبانی برای مجموعه‎ای از مبانی، مفاهیم، آموزه‎‎‎ها و نظریات دارای انسجام و سازگاری درونی است که بر مجموعه‎ باور‎‎ها و اعمال، رفتار و تصمیمات، مواضع و گفت و شنود جامعه ـ موافق و مخالف ـ در همه عرصه‎‎‎های زندگی سلطه‎ نرم دارد.
بنابراین، ماهیت گفتمان بر عناصر زیر استوار است:
1. نظریه‎ای ویژه همراه با مبانی آن؛
2. جریان‎سازی فرهنگی و سیاسی مبتنی بر نظریه‎ مذکور؛
3. تولید برنامه‎ای استراتژیک برای مدیریت جامعه در قلمرو نظام‎‎‎های گوناگون زندگی؛
4. شکل‎گیری رفتار حکومت و مردم براساس آن.

دوم؛ نظریه
چندین تعریف از نظریه با رویکرد کاربردی آن در علوم اجتماعی ارائه شده است، اما در تعریفی جامع و فراگیر، «تئوری» مجموعه‎ای از مفاهیم و قضایایی است که در سیستمی قیاسی با هدف «تبیین» و «پیش‎بینی» ارتباطات درونی جنبه‎‎‎های معینی از جهان (به‎طور عام) سازمان‎دهی شده است و به‎صورت محدودی نیز به کاربرد‎‎ها و ملازمات اشاره دارد. تعمیم نیز قواعد برآمده از نظم‎‎‎های مشاهده شده یا برآمده از رخداد‎‎های حال یا گذشته است. بنابراین یک نظریه، حاوی مجموعه‎ای از «بیانیه‎‎‎ها و عبارت‎‎‎های کلی» است که بر روش خاصی سازمان‎دهی شده است تا به‎عنوان بخشی از قیاس برای تبیین و پیش‎بینی ـ‎ عمدتا غیر قطعی‎ ـ در مورد واقعیات، ایفای نقش کند.
با این توضیح، روشن است که برای فهم ماهیت تئوری دو موضوع اساسی باید مورد بررسی قرار گیرد:

1. مفاهیم و تعاریف 2. گزاره‎‎‎ها (قضایا) و استدلال (قیاسی و استقرایی)

سوم؛ مبانی 
نظریات علمی بالاجبار به نقطه عزیمت و آغازی نیاز دارند تا مفاهیم و گزاره‎‎‎ها به‎صورت منطقی و قیاسی از آن استخراج شوند. به نقطه آغاز هر نظریه، پیش‎فرض‎ها، فروض، اصول موضوعه، اصول متعارفه و مبانی گفته می‎شود. با توجه به تفاوت مفهومی که بین این کلید واژگان اساسی وجود دارد، علی‎الاصول مبانی به آن دسته از اصول موضوعه و فروض اطلاق می‎شود که «بنیادی» محسوب می‎شوند.
یک نظریه جامع در عرصه سیاست نیز مثل همه نظریات قیاسی بر فروض بنیادی استوار است. فروض بنیادی یا مبانی را می‎توان از منظر فلسفه علم «کوهن»، پارادایم و از منظر فلسفه علم «لاکاتوشی»، هسته سخت نظریه نیز دانست.

چهارم؛ دستیابی به‎نظریه اسلامی
برای دستیابی به یک نظریه‎ اسلامی ما سه سرمایه گرانسنگ در اختیار داریم:
الف) مجموعه مبانی و معارف اسلامی ـ به‎ویژه دستاورد متفکران معاصر ـ به‎نحو سازگار و عقلانی، یک سیستم و نظام جامع نظری را در این زمینه می‎سازد. مجموعه مبانی و معارف ارائه شده از سوی متفکران برجسته معاصر از قبیل علامه طباطبایی، استاد شهید مطهری، علامه جوادی آملی، علامه مصباح یزدی، علامه محمدتقی جعفری و علامه شهید محمدباقر صدر به‎گونه‎ای بسیار سازگار و به‎گونه‎ای که گویی محصول اندیشه یک نفر است، این نظام نظری را می‎سازد زیرا همه این‎‎ها درصدد ارائه نظام عقلانیت اسلامی بوده‎اند.
ب) بخش ارزشمند دیگر عقلانیت اسلامی، نظام عقلانی موجود در عمل مسلمانی نظیر دفاع مقدس است که هیچ‎گاه یک گزارش روشمند علمی از آن تولید نشده است.
عقلانیت اسلامی یا چرایی و چگونگی تصمیم‎گیری‎‎‎ها و اعمال و رفتار اسلامی به‎نحو ناب در یک شرایط ارزشمند با حذف حداکثری عوامل عقلانیت غیراسلامی در جریاناتی بسیار پیشرفته مثل جنگ، خود را نشان داده است. البته عقلانیت اسلامی در عمل فقط محصور در جنگ و منحصر به آن نبوده است. آنچه امروز در لبنان در حال وقوع است یا آنچه در طول تاریخ و تمدن اسلامی به‎ویژه دوران مبارزات انقلابی مردم ایران و دوران سی و چند ساله حیات جمهوری اسلامی در عمل اتفاق افتاده است به تئوریزه کردن نیازمند است. معلوم نیست دستاورد معرفتی این حوزه کمتر از دستاورد معرفتی حوزه نخست باشد. به‎نظر می‎رسد با تراز به دست آمده از حوزه نخست می‎توان به مطالعه تجربی حوزه دوم پرداخت و در نتیجه روند رو به پیشرفت نظریه‎پردازی اسلامی رقم خواهد خورد.
ج) به‎نظر می‎رسد مجموعه آرا و اندیشه‎‎‎ها و سیره عملی حضرت امام خمینی (ره) و جانشین شایسته او به‎عنوان نقطه اوج امتزاج حوزه نظری و عملی عقلانیت اسلامی، بیشترین کمک را برای فهم نظام عقلانیت اسلامی در عرصه سیاست خواهد کرد زیرا آنچه این دو بزرگ اندیشیده و گفته‎اند، استدلال‎‎‎هایی هستند که برای اعمال، رفتار و تصمیمات تاریخ‎ساز خود داشته‎اند. درحالی‎که متفکران پیش‎گفته با فرصتی چنین روبه‎رو نبوده‎اند.
روزگاری که دکتر محمود احمدی‎نژاد، به‎عنوان نامزد انتخابات ریاست‎جمهوری نهم، پا به عرصه تبلیغات سیاسی گذاشت، خیلی‎ها گمان کردند او نمونه بارز و تجلی نمادین گفتمان عدالت‌خواهانه انقلابی است. دولت هشت ساله اصلاحات، محور مطالبات گفتمانی خود را توسعه سیاسی قرار داده بود و پیش‎بینی‎ها، گواهی می‎داد که پس از مجادله‎‎های قوم اصلاح‎طلب، آن چیزی که فورا به یک مطالبه عمومی، مردمی و فراگیر تبدیل خواهد شد، گفتمان عدالت‌خواهانه است. گفتمانی که خیلی زود بار نمادین خود را به دوش شهردار وقت تهران منتقل کرد.
مجادله کلامی احمدی‎نژاد با رئیس‎جمهور اصلاحات، نمایشی تمام عیار از تقابل گفتمانی این دو فکر است. سید محمد خاتمی در سخنان خود در مراسم دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه تهران، از حاضران به‎دلیل ‎وجود ترافیک سنگین و دیر رسیدن به مراسم عذرخواهی می‎کند و مدیریت شهر تهران را مورد انتقاد قرار می‌ دهد و می‎گوید: «برای ‎رسیدن به این مراسم زمان کوتاه‌تری حدود 20 دقیقه را تنظیم کرده بودم، ولی در ترافیک، حدود 55 دقیقه گرفتار شدم‎‎ «. ‎رئیس‌جمهور از طرف کسانی که قادر نیستند شهر را اداره کنند، عذرخواهی می‎کند و می‎گوید: «این فاجعه است که با آمدن ‎باران یا برف در وضع رفت و آمد اینچنین اختلال ایجاد می‌شود». اما شهردار تهران در پاسخ به اظهارات رئیس‌جمهور موضع سختی می‎گیرد و می‎گوید: «متاسفم که رئیس‌جمهورمان بسیار دیر و در پایان دوره ماموریتشان با معضلات مردم تهران آشنا ‎شده‌اند‎. اگر دفتر کار رئیس‌جمهور به ‎جای کاخ سعدآباد در خیابان پاستور بود زودتر به دانشگاه می‌رسیدند. از اینکه رئیس محترم قوه ‎مجریه بالاخره یک‌بار در ترافیک تهران معطل شده و از نزدیک لمس کرده‌اند که مردم تهران چه مشکلاتی دارند، هم ‎خوشحالم و هم متاسف؛ خوشحال از این جهت که یک‌بار هم که شده از میان مردم عبور کرده و در پایان دوره هشت ساله ‎بخشی از مشکلات شهروندان را از نزدیک لمس کرده‌اند و اما متاسف از اینکه بسیار دیر و در پایان دوره ماموریتشان ‎با این معضل آشنا شده‌اند».
با این روند ‎27 خردادماه سال 1384، تبدیل به نقطه عطفی در تاریخ معاصر سیاسی ایران شد که هم تعداد زیادی از مردم و هم گروه‎‎های مختلفی از صاحبان فکر، به ادبیات عدالت‌خواهانه احمدی‎نژاد متمایل شدند و به‎لحاظ مبنایی به او گرایش نشان دادند.
در آن مقطع تاریخی، این رئیس‎جمهور تقریبا جوان، با ادبیات متفاوت و رفتار‎های ویژه تبدیل به اصلی‎ترین مظهر گفت‎وگو‎های انقلابی شد. او توانست در رقابتی نفسگیر و پس از راه‌یابی به دور دوم، رقیب بزرگ خود، هاشمی رفسنجانی را، با کسب 17 میلیون رای پشت سر بگذارد و به پاستور راه پیدا کند.
احمدی‎نژاد؛ الگوی موفق عمل
احمدی‎نژاد خود را به‎عنوان ششمین رئیس‎جمهور انقلاب اسلامی ایران در تاریخ سیاسی ثبت کرد. در آن دوران چیزی که عامه مردم از احمدی‎نژاد 49 ساله می‎شناختند، الگوی موفقی از مدیریت جهادی بود. این استاد راه و ساختمان دانشگاه علم و صنعت ایران، در مدت چهار سال استانداری اردبیل (72 تا 76) و دو سال شهرداری تهران (82 تا 84)، توانسته بود پرونده درخشانی از مدیریت کارآمد اجرایی را به نمایش بگذارد. خاطرات مردم تهران در خصوص طرح‎‎های ویژه و اقدامات موثر او در پایتخت، هنوز در اذهان زنده و قابل روایت است. توانمندی او در حل معضلات ترافیکی تهران، ایجاد دوربرگردان‎‎های اتوبانی که بعدا به اسم دوربرگردان‎‎های احمدی‎نژادی معروف شد، امتداد اتوبان‎‎های معطل مانده از میان پادگان‎‎های نظامی و از همه مهم‎تر ماجرای ملاقات‎‎های مردمی و دیدار‎های عمومی او از زمره به یادماندنی‎ترین خاطرات احمدی‎نژاد در ساختمان بهشت است. رونق مدیریت کوتاه او در شهرداری تهران آنچنان بالا گرفت که از او به‎عنوان کرباسچی حزب‎اللهی یاد می‎کردند و مدت‎ها بعد، عملکرد اجرایی کرباسچی را در برابر حجم کار و عمران احمدی‎نژاد، خرد و ناچیز می‎پنداشتند.
تلقی عمومی مردم آن بود که او یک عنصر حزب‎اللهی پا به‎کار پیگیر و استثنایی است که بدون لحظه‎ای استراحت، زندگی و توان خود را مصروف به خدمت کرده و با حذف تجملات و قواعد زائد بروکراسی، انجام پروژه‎‎های مهم را در دستور کار قرار داده است. احمدی‎نژاد کت و شلوار معروف سیاستمداران ایرانی را نمی‎پوشید، او کاپشن سفید و منحصر به فردی می‎پوشید که به‎زودی تبدیل به نماد تفکر و اندیشه احمدی‎نژادی شد. این کاپشن آنچنان شهرتی پیدا کرد که گاه و بیگاه سوژه معتبرترین رسانه‎‎های جهانی می‎شد. گاردین در یکی از یادداشت‎‎های خود می‎نویسد: «حامیان احمدی‎نژاد می‎گویند این کاپشن نشان‎دهنده آن است که شهردار تهران حقیقتا مردی از جنس مردم است. اما منتقدانش بیان می‎دارند که او می‎تواند با عدم شیک پوشی به وجهه کشور صدمه بزند». جالب آنکه کاپشن سفید احمدی‎نژاد که البته قسمتی از آن پاره شده بود، در یک حراجی به قیمت 34 هزار پوند فروخته می‎شود.
همگان معترفند احمدی‎نژاد یک عنصر سیاسی باهوش و یک مدیر اجرایی کارآمد است. به جزئیات اجرا توجه و دقت زیادی دارد. اتمام کار‎ها برای او مهم است. هیچ مانعی را بر نمی‎تابد. نقل می‎شود در دوران شهرداری، حتی وقتی در خودرو از جلسه‎ای به جلسه‎ای می‎رفته است و مهمانی در ماشین داشته، به محض اینکه یک نابسامانی اجرایی در خیابان‎ها می‎دید دست به تلفن شده و به مسئول مربوطه دستور پیگیری می‎داده است. البته سال‎‎های بعد هم تلفن‎‎های گاه و بیگاه و عزل و نصب‎‎های فوری او فصلی از مدل متفاوت مدیریت را به منصه ظهور رساند.
احمدی‎نژاد در قامت یک ایدئولوگ
احمدی‎نژاد فضیلت‎‎های فراوانی داشت. اما مشکل از آنجا شروع که شد که او سعی کرد فراتر از یک مدیر اجرایی موفق، تبدیل به یک ایدئولوگ و نظریه‌پرداز شود.
او با ورود به‎جایگاه ریاست‎جمهوری، به ناگاه در بالاترین تراز یک سیستم ایدئولوژیک قرار گرفت که در جزء به جزء این نظام، فکر و فرهنگ و مبانی انقلابی اسلامی، وزن برجسته‎ای دارد. شاید قرار گرفتن شخصی در تراز احمدی‎نژاد در این‎ جایگاه امر مذموم و نکوهیده‎ای نباشد، مشکل و نکوهش جای دیگری است.
احمدی‎نژاد در دوران مدیریت اجرایی خود، هیچ‎گاه به یک دستگاه فکری و الگوی اندیشه‎ای روشنی دست پیدا نکرده بود. او برای رفتار‎های مدیریتی‎اش توضیح نظری درست و همه جانبه‎ای نداشت. اگر سیاستمداری برای شرح عملکرد خود یک دستگاه نظری معینی نداشته باشد، به ناچار دیگرانی پیدا می‎شوند که با سلیقه و میل خود، برای او دستگاه استدلالی می‎سازند و او را در مدل نظری خود هضم می‎کنند. بار‎ها دیده شده که در عالم سیاست، آدم‎‎های سر و زبان داری پیدا شده‎اند که کنشگران سیاسی را توضیح داده و برای توضیح آنان دستگاه نظری کاملی بنا کرده و به مرور آنان را در دستگاه خود، مدیریت کرده‎اند. اما اتفاقی که برای احمدی‎نژاد افتاد چیزی غیر از این بود. کسی احمدی‎نژاد را توضیح نداد، بلکه او خود به این صرافت افتاد که با طرح مبانی نظری، خود و عملکردش را برای دیگران توضیح دهد. این همان نقطه تغییر احمدی‎نژاد بود. کم کم کار به‎جایی می‎رسد که دنیای سیاست بیش از آنکه به الگوی عملی او توجه کند، چارچوب فکری او را پیگیری و نقد می‎کند.
احمدی‎نژاد احتمالا یکی از رکوردداران سخنرانی، خطابه، گفت‎وگو و حضور در جلسات متنوع و مختلف است. او در هر موضوع اظهارنظر می‎کند و حتی پیشنهاد مبنا می‎دهد. اما احتمالا خودش بار‎ها اندیشیده است که ‎ای کاش پیش‌تر از آنکه به قله ریاست‎جمهوری برسد، برای مدیریت کشور فکر‎های متقن و نظریه‎‎های موثر و منسجم خلق یا کسب می‎کرد. به‎عنوان نمونه او در سال‎‎های ریاست قوه مجریه در جایگاه ریاست شورای عالی انقلاب فرهنگی می‎نشیند و بی‎آنکه تصویر روشنی از حوزه فرهنگ و اندیشه داشته باشد، نسخه می‎دهد یا مبنای فرهنگی خلق می‎کند.
او حتی در حوزه مفاهیم دینی ورود می‎کند و مضامینی را خلق و ترویج می‎کند. در دوران ریاست‎جمهوری او گه‌گاه پیش می‎آمد که او در جمع روحانیون و علمای مطرح کشور نسبت به طرح معارف دینی مبادرت می‎کرد یا برای ایشان درس اخلاق می‎گفت.
این روند شتابان، احمدی‎نژاد را به این باور درونی رساند که یک ایدئولوگ و نظریه‌پرداز مطرح و موثر است که می‎تواند مبتنی بر مبانی فکری خودساخته، مسائل اجرایی کشور را حل و فصل کند. جالب آن است که او در برخی گفته‌هایش به اینکه از برخی مبانی سررشته ندارد افتخار می‌کند: «خدا را شکرگزارم که سررشته‌ای از علم اقتصاد ندارم».

ایراد کار کجاست؟
امیر مومنان علی (علیه‎السلام) می‎فرماید: «العقول ائمه الافکار، و الافکار ائمه القلوب، و القلوب ائمه الحواس، و الحواس ائمه الاعضاء»؛ عقل‎ها پیشوایان اندیشه‌هایند، و اندیشه‎ها پیشوایان دل‌هایند، و دل‎ها راهنمایان عواطف و حس‌هایند، و عواطف و حس‎ها پیشوای اعضاء هستند. (بحار، ج1، ص 96)
انسان‎ها همیشه در حال کنش و ارتکاب رفتار‎های مختلف هستند. آشکارترین بخش زندگی هر آدم، اعمال و رفتار اوست. اما هر عمل، در پشتوانه خود، مجموعه‎ای از استدلال‎ها و منطق‎ها را تلنبار کرده است. نقطه آغاز هر عمل، عقل است. عقل یعنی مجموعه استدلال‎ها. قوه عاقله، قوه مستدل انسان است. گام دوم، فکر است، افکار مخلوق عقل است. گام بعدی قلب است؛ یعنی مظهر گرایش‌ها، تمایلات و احساسات. پس از آنکه تمایلات در وجود انسان شکل بگیرد، اعمال صادر می‎شود. این سلسله‌مراتب به‎صورت خودآگاه و ناخودآگاه در وجود آدمی جریان دارد.
کنشگر سیاسی از قوی‎ترین کنشگرهاست چون برای همه ابعاد زندگی تصمیم می‎گیرد. پس آدم‎‎هایی که در حوزه سیاست و مدیریت ورود می‎کنند، بسیار بیشتر از بقیه مردم نسبت به برخورداری از دستگاه استدلالی، اضطرار دارند چون هر عمل و انتخاب آن‎ها بخش وسیعی از جامعه را تحت تاثیر قرار می‎دهد.
احمدی‎نژاد نمونه‎ای است از یک کنشگر موفق و موثر، مجموعه‎ای رنگارنگ از آفرین‎ها و نفرین‎‎های جدی، با این تفاوت که او در عقبه رفتار‎های خود دستگاه استدلالی مبتنی بر مبانی دقیق انقلابی ـ اسلامی ندارد. پس بهتر آن بود هنگامی که در مصدر مدیریت کلان جامعه قرار می‎گیرد، به دستگاه فکری معرفتی موجود انقلاب چنگ بزند و بی‎آنکه داعیه نظریه‌پردازی داشته باشد از مفاهیم و تجربه‌های موجود بهره بگیرد.
انقلاب اسلامی ایران، بر آماده از یک عقلانیت مجرب و کارآمد است. عقلانیتی به حجم و امتداد تاریخی 1500 ساله، عقلانیتی که هنوز ادامه دارد و در حال زایش و رشد است. امام خمینی (ره) و جانشین حکیم او در نقطه اوج این عقلانیت قرار می‎گیرند که با امتزاج آسمانی عرفان و کلام و فلسفه و فقه، مدل حکومت اسلامی مبتنی بر ولایت فقیه را بنیانگذاری کردند و در متن حیات اجتماعی جریان دادند. جا دارد مدیران اجرایی خرد و کلان از همین دستگاه استدلالی عمیق بهره بجویند بی‎آنکه بخواهند خود تبدیل به لیدر فکری معرفتی جامعه شوند.

نتیجه
بسیاری از گفت‎وگو‎ها و سخنرانی‎‎های دکتر احمدی‎نژاد که در عالم رسانه تبدیل به سوژه‎‎های پرهیاهو شد، فارغ از شیطنت‎‎های غرض‌ورزانه رسانه‎‎های ضد‎انقلاب و ترفند‎های مرموز استکباری، از این ناحیه رنج می‎برد که مبتنی بر اندیشه‎‎های روشن نظری نیست، یعنی نوعی از خلأ تئوریک و آشفتگی مبنایی سبب‎ساز ادبیات حادثه‎ساز احمدی‎نژاد شد.
باید بدانیم ما در چنین میدانی قرار داریم، تجربه پیشینیان ما که آدم‎‎های ضعیفی هم نبوده‎اند، در گذر تاریخ این حقیقت را اثبات کرده است که اگر کسی با خلأ مبنایی، اقدام به اجتهاد در امور کند هم به خود آسیب می‎زند و خیل هوادران و پیروان خود را دچار سرخوردگی و فروپاشی می‎کند.

 
مطالب مرتبط
برچسب ها: مطالب مجلات
نام:
ایمیل:
* نظر:
ادامه
آخرین خبر

اگر قصد سفر هوایی به مشهد دارید، لازم است ‌‌بدانید که ...

بیانیه سایپا:مدیرعامل اسبق ایران خودرو درست نمی گوید

قیمت مرغ هزار تومان کم شد؛ ثبات قیمت‌ها تا نیمه شهریور

درد دل وزیر نفت از مشکلات ایجاد رونق تولید

جایگاه نامطلوب ایران در تولید برق حرارتی

نخستین محموله از بندر کاسپین به چین ارسال شد

هشدار صندوق بین‌المللی پول به امریکا و چین

اعلام تاریخ خوش حسابی برای مودیان مالیاتی

ارزانی مسکن در راه است؟

سیاست جدید دولت در حوزه نفت

ظریف عازم پاریس شد

نخست‌وزیر یونان: نفتکش ایرانی در حال حرکت به سمت یونان نیست

لیست انتخاباتی اصلاح‌طلبان چه زمانی اعلام می‌شود؟

جزئیاتی تازه از اتهام دو نماینده بازداشت شده

ورود مجلس به پرونده عجیب «اردوگاه شهید باهنر تهران»

علت سفر ظریف به پاریس

اعتراف بی بی سی به مبارزه جدی قوه قضائیه با فساد

شعرخوانی جالب دختری درباره امام کاظم در حضور رهبرانقلاب

واکنش‌ها به ماجرای مازیار ابراهیمی و ترور دانشمندان هسته‌ای

موشک‌ها و پهپادهای ایرانی به مسکو رسیدند

ژاپن سفیر کره جنوبی را احضار کرد

تحصن آوارگان فلسطینی مقابل وزارت کار لبنان

حرکت عجیبو غریب جانسون در دیدار با ماکرون

صهیونیست ها دزدی دریایی را تمرین کردند

اعلام شکست تروریستها در ادلب

دست دادن ١٣ ثانیه‌ای بوریس جانسون و امانوئل مکرون

مکرون: هیچ امیدی به طرح "معامله قرن" ترامپ ندارم

هلاکت یکی از سرکرده‌های ائتلاف متجاوز سعودی در یمن

اولین تصاویر از شهرآزاد شده خان شیخون

ترامپ برای دهمین بار پدربزرگ شد

چرا نباید در رودخانه‌ها و دریاچه‌های پشت سدها شنا کنیم؟!

خشکسالی همراه با گرما با ایران چه کار می‌کنند؟

مادر روانی پسرش را ۱۳ بار زیر تیغ جراحی فرستاد

آتش سوزی ساختمان 10 طبقه در فرانسه

آزار حیوانات را به پلیس گزارش دهید

سقوط چترباز ارتش انگلیس

تلفات کریمه کنگو در کشور به ۵ تن رسید

مفقود شدن تیم 13 نفره کوهنوردی در منطقه تنگ زندان

ماجرای غم‌بار زنی که در خواب فلج شد

سقوط هواپیمای کوچک در آمریکا