
اقدام رفتگر محترم بجنوردی در بازگرداندن پول و اسناد پیدا شده و وقایع پس از آن، مجموعهای از شگفتیها را پدید آورد که توجه به آنها میتواند مقدمه مناسبی برای ورود به بحث در مقاله حاضر . . .به عنوان جزئی از مجموعه یادداشتهایی که در روزهای اخیر انتشار یافته، باشد. شگفتی اول، همان اصل موضوع است که فردی با درآمد ناچیز، مبلغی بالغ بر 200 برابر درآمد سالانه خود را مییابد و بدون لحظهای تردید و به دور از وسوسههای گوناگون، تصمیم به بازگرداندن آن به صاحب مال میگیرد.
والدین ابتدا باید تکلیف خودشان را برای فرزندپروری مشخص کنند و بعد همه خواسته های خود را با آن بسنجند. سردرگمی در جهت گیری تربیتی فرزند باعث می شود تا والدین هیچ برنامه ای برای فعالیت های روزانه فرزندانشان نداشته باشند. اگر قرار است یک «والد» موفق تربیت کنیم، این کودک ابتدا باید ثبات هیجانی، صبوری و بردباری پیدا کند، باید مسئولیت پذیری را بیاموزد، بایستی توانایی تعامل با دیگران را کسب کند، توانایی هایی خودش را بشناسد، باید در کودکی فرصت های کافی برای بروز هیجانات و انرژی های درونی اش داشته باشد تا هم آنها را تخلیه کرده باشد و هم در بزرگسالی باعث رشد او شود.
۴۱ درصد از جمعیت بالای ۱۵ سال کشور، تحصیلاتی در حد ابتدایی یا کمتر دارند. به بیان دقیقتر، براساس نتایج آخرین سرشماری کل کشور که از سوی مرکز آمار ایران اعلام شده، تقریبا ۱۶ درصد از جمعیت بالای ۱۵ سال کشور بیسواد، و تقریبا ۲۵ درصد دارای تحصیلاتی حداکثر تا پنجم ابتدایی هستند [۱]؛ آماری که شاید بسیاری از ساکنان شهرهای بزرگ کشور، با شنیدن آن بسیار تعجبشده شوند!
در آموزههای دینی ما این موضوع به طور جدی مورد توجه قرار گرفته است که در اثر ارتباط بین مادر و فرزند شخصیت فرزند شکل میگیرد. وقتی مادر فرصتی برای توجه به فرزند و پیگیری کارهای او نداشته باشد، طبیعی است که شخصیت آن فرزند به خوبی شکل نمیگیرد.
رصد، سید محمد مهدی غمامی/ در واقع حق بیمه شدن یک حق قانونی است که با توجه به دو عبارت «حقی است همگانی» و «دولت موظف است» کاملاً پیدا است این حق از سوی هیچ کس قابل چانه زدن نیست چرا که حقی است برای هر شهروند و ثانیاً دولت باید این حق را از هر شخصی برای شهروندان استیفا کند به خصوص و در درجه اول از خودش.
توجه به جنس مخالف و شناخت آن نیازی فطری و روانی است که حد و مرز آن را فرهنگ ها و فضای اجتماعی جامعه ترسیم می کند. در کشورهای اسلامی که قوانین مدنی و فرهنگ نهادینه شده در اذهان مردم بر پایه دستورات دین مبین اسلام است؛ از همان ابتدای سن بلوغ که اولین نگاه ها و گرایش ها به سوی جنس مخالف کشیده می شود، دستورالعمل هایی برای تعامل سالم و عفیف میان مردان و زنان نامحرم در خانواده و جامعه لحاظ شده است. دستور العمل هایی که زن را در حجاب و مرد را با نگاهی عاری از شهوت به حضور در جامعه فرا می خواند.
این تفکر که چنانچه ما مخالفمان را دعوت کنیم و با او سر یک میز مناظره و گفتگو بنشینیم، به او مشروعیت داده ایم. بزرگترین مشکل آزاد اندیشی است. اثرگذاری این نگاه جزمی و متحجرانه را تنها با بارها تلاش برای برگزاری این جلسات می توان دریافت.
متن زیر، حاصل تجربه تلاش های عملی نگارنده آن در برگزاری کرسی های مناظره و نظریه پردازی و دریافتن علت یا علل فقدان این مقوله در کشور می باشد. لذا جنس آن با نوشته های دستوری و تشریفاتی افرادی که خود نه دغدغه جدی این مقوله را دارند و نه تلاشی برای آن کرده اند، متفاوت است. بحث را از مانع عملی شروع کرده و سعی می کنیم گام به گام به ریشه ها بپردازیم.